۰۵
مهر

دانشنامه جامع کمپرس یخ101

فصل ۱۰۱

 

دانشنامه جامع کمپرس یخ و ژل‌پک

 

طراحی دستگاه پرکن و دوخت ژل‌پک؛ تجهیزات دستی، نیمه‌اتوماتیک و اتوماتیک، دقت وزن‌کشی و کاهش ضایعات

 

مقدمه

 

بعد از انتخاب فرمولاسیون مناسب و فیلم مناسب، یکی از مهم‌ترین مراحل در تولید ژل‌پک، انتخاب روش پرکردن، توزین، شکل‌دهی و دوخت بسته است.

 

ممکن است یک فرمولاسیون مناسب و یک فیلم باکیفیت در اختیار تولیدکننده باشد، اما اگر عملیات پرکنی و دوخت به‌درستی انجام نشود، محصول نهایی با مشکلاتی مانند:

 

– اختلاف وزن

– نشتی

– دوخت ناقص

– آلودگی محل دوخت

– حباب زیاد

– تغییر شکل بسته

– افزایش ضایعات

– کاهش سرعت تولید

 

مواجه خواهد شد.

 

به همین دلیل دستگاه پرکن ژل‌پک نباید فقط بر اساس سرعت انتخاب شود.

 

هدف اصلی، ایجاد یک سیستم هماهنگ میان:

 

مخزن مواد → همزن → پمپ یا سیستم انتقال → توزین → پرکنی → شکل‌دهی → دوخت → کنترل کیفیت

 

است.

 

—

 

۱. خط تولید ژل‌پک از کجا شروع می‌شود؟

 

یک خط ساده می‌تواند شامل مراحل زیر باشد:

 

۱. آماده‌سازی آب

 

۲. آماده‌سازی پلیمر و سایر مواد

 

۳. اختلاط

 

۴. استراحت یا رسیدن ژل به قوام مناسب

 

۵. انتقال ژل

 

۶. آماده‌سازی فیلم

 

۷. پرکردن

 

۸. توزین

 

۹. دوخت

 

۱۰. کنترل نشتی

 

۱۱. بسته‌بندی نهایی

 

۱۲. انبارش

 

هرچه تولید بزرگ‌تر شود، این مراحل می‌توانند بیشتر مکانیزه شوند.

 

—

 

۲. آیا برای شروع به دستگاه اتوماتیک نیاز است؟

 

خیر.

 

برای تولید در مقیاس کوچک می‌توان از سیستم‌های ساده‌تر استفاده کرد.

 

برای مثال:

 

– مخزن اختلاط

– ترازو

– نازل پرکن

– دستگاه دوخت حرارتی

– میز کار

 

می‌توانند بخش اصلی یک کارگاه کوچک را تشکیل دهند.

 

مزیت این روش، سرمایه‌گذاری اولیه کمتر و امکان اصلاح سریع فرآیند است.

 

—

 

۳. چه زمانی دستگاه نیمه‌اتوماتیک منطقی می‌شود؟

 

زمانی که حجم سفارش افزایش پیدا کند و عملیات دستی باعث ایجاد گلوگاه شود، می‌توان بخشی از فرآیند را مکانیزه کرد.

 

برای مثال:

 

پرکردن دستی + دوخت نیمه‌اتوماتیک

 

یا:

 

پرکردن نیمه‌اتوماتیک + دوخت دستی

 

می‌تواند مرحله‌ای بین کارگاه کوچک و خط صنعتی باشد.

 

—

 

۴. خط تمام‌اتوماتیک چیست؟

 

در خط تمام‌اتوماتیک، بخش‌های مختلف فرآیند با دخالت کمتر اپراتور انجام می‌شوند.

 

ممکن است خط شامل:

 

– بازکردن رول

– شکل‌دهی فیلم

– پرکردن

– کنترل مقدار

– دوخت

– برش

– خروج محصول

 

باشد.

 

اما طراحی چنین خطی باید با شکل و ابعاد واقعی ژل‌پک هماهنگ شود.

 

—

 

۵. مهم‌ترین اصل در طراحی دستگاه

 

مهم‌ترین اصل این است:

 

دستگاه باید برای محصول طراحی شود، نه محصول برای دستگاه نامناسب.

 

اگر ژل‌پک شکل خاصی داشته باشد، دستگاه باید بتواند همان شکل را با تکرارپذیری مناسب تولید کند.

 

—

 

۶. سیستم مخزن ژل

 

ژل آماده‌شده معمولاً در مخزن نگهداری می‌شود.

 

مخزن باید به‌گونه‌ای باشد که:

 

– تخلیه مناسب داشته باشد؛

– تمیزکاری آن آسان باشد؛

– مواد در آن بیش از حد ته‌نشین نشوند؛

– انتقال ژل به پرکن کنترل‌پذیر باشد.

 

—

 

۷. همزن مخزن

 

اگر فرمولاسیون نیازمند هم‌زدن باشد، همزن باید متناسب با ویسکوزیته ژل انتخاب شود.

 

همزن بسیار ضعیف ممکن است مخلوط یکنواختی ایجاد نکند.

 

همزن بسیار شدید نیز ممکن است در برخی فرمولاسیون‌ها باعث ورود هوای زیاد به ژل شود.

 

—

 

۸. حباب هوا در ژل

 

ورود هوای زیاد می‌تواند باعث ایجاد حباب در بسته شود.

 

وجود حباب لزوماً به معنی خرابی محصول نیست، اما ممکن است:

 

– ظاهر محصول را تغییر دهد؛

– حجم قابل استفاده را تحت تأثیر قرار دهد؛

– فرآیند پرکردن را ناپایدار کند.

 

بنابراین در صورت اهمیت ظاهری محصول، کنترل هوادهی مفید است.

 

—

 

۹. انتقال ژل به دستگاه

 

یکی از قسمت‌های حساس خط، انتقال ژل از مخزن به نازل است.

 

ژل‌های مختلف رفتار یکسانی ندارند.

 

یک ژل رقیق را می‌توان با سیستم متفاوتی نسبت به ژل غلیظ انتقال داد.

 

بنابراین پمپ باید بر اساس ویسکوزیته واقعی فرمولاسیون انتخاب شود.

 

—

 

۱۰. پمپ انتقال

 

بسته به ویژگی ژل، می‌توان انواع مختلف سیستم انتقال را بررسی کرد.

 

موارد مهم عبارت‌اند از:

 

– دقت انتقال

– قابلیت تنظیم دبی

– سازگاری با ژل

– سهولت شست‌وشو

– ایجاد نشتی نداشتن

– توانایی کار مداوم

 

نام پمپ به‌تنهایی معیار کافی برای انتخاب نیست.

 

—

 

۱۱. چرا پمپ خیلی قوی همیشه بهتر نیست؟

 

پمپ بسیار قوی می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند.

 

برای مثال:

 

– ورود هوای بیشتر

– پاشش

– ایجاد فشار اضافی

– دشوار شدن کنترل مقدار پرکنی

 

ممکن است رخ دهد.

 

بنابراین سیستم باید کنترل‌شده باشد، نه صرفاً پرقدرت.

 

—

 

۱۲. نازل پرکن

 

نازل نقطه‌ای است که ژل وارد بسته می‌شود.

 

طراحی نازل باید با:

 

– ویسکوزیته ژل

– ابعاد بسته

– سرعت تولید

– روش پرکردن

 

هماهنگ باشد.

 

—

 

۱۳. نازل باریک

 

نازل باریک ممکن است برای کنترل جریان مناسب باشد، اما اگر ژل غلیظ باشد، می‌تواند سرعت پرکردن را کاهش دهد.

 

—

 

۱۴. نازل بزرگ

 

نازل بزرگ می‌تواند سرعت انتقال را افزایش دهد، اما کنترل جریان ممکن است دشوارتر شود.

 

در نتیجه اندازه نازل باید با آزمایش تعیین شود.

 

—

 

۱۵. پرکردن حجمی

 

در پرکردن حجمی، دستگاه مقدار مشخصی از حجم ژل را وارد بسته می‌کند.

 

مزیت آن می‌تواند سرعت مناسب باشد.

 

اما اگر چگالی ژل تغییر کند، وزن واقعی بسته نیز ممکن است تغییر کند.

 

—

 

۱۶. پرکردن وزنی

 

در پرکردن وزنی، مقدار ماده بر اساس وزن کنترل می‌شود.

 

این روش برای محصولاتی که وزن مشخصی دارند بسیار کاربردی است.

 

برای مثال اگر محصول باید وزن اسمی مشخصی داشته باشد، سیستم توزین می‌تواند مقدار پرشدن را کنترل کند.

 

—

 

۱۷. تفاوت وزن و حجم

 

فرض کنیم دو نمونه ژل حجم یکسانی داشته باشند اما چگالی متفاوتی داشته باشند.

 

وزن آنها یکسان نخواهد بود.

 

بنابراین اگر هدف اصلی، فروش محصول بر اساس وزن است، کنترل وزنی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

 

—

 

۱۸. دقت ترازو

 

دقت ترازو باید متناسب با وزن بسته باشد.

 

برای یک بسته بسیار سبک، اختلاف چند گرم ممکن است قابل توجه باشد.

 

اما برای بسته سنگین‌تر، همان اختلاف ممکن است اهمیت کمتری داشته باشد.

 

بنابراین انتخاب ترازو باید بر اساس:

 

وزن هدف + تلرانس مجاز + سرعت تولید

 

انجام شود.

 

—

 

۱۹. تلرانس وزن

 

در تولید صنعتی نباید فقط به میانگین وزن توجه کرد.

 

باید مشخص شود:

 

– حداقل وزن قابل قبول

– وزن هدف

– حداکثر وزن قابل قبول

 

چه مقدار است.

 

این محدوده باید در مشخصات داخلی محصول تعریف شود.

 

—

 

۲۰. کالیبراسیون ترازو

 

ترازو باید به‌صورت دوره‌ای بررسی شود.

 

اگر ترازو مقدار نادرست نشان دهد، تمام تولید ممکن است دچار خطای وزنی شود.

 

بنابراین کنترل ترازو یکی از وظایف اصلی کنترل کیفیت خط است.

 

—

 

جهت پیام به گردآورنده: ۰۹۳۸۸۴۰۶۷۱۶

 

—

 

۲۱. پرکردن بیش از حد

 

پرکردن بیش از حد می‌تواند باعث افزایش فشار داخلی بسته شود.

 

این موضوع به‌خصوص زمانی مهم است که ژل در شرایط سرد یا گرم حجم آن تغییر کند.

 

بنابراین مقدار پرشدن باید با ظرفیت واقعی بسته هماهنگ باشد.

 

—

 

۲۲. فضای خالی داخل بسته

 

همیشه لازم نیست بسته تا آخرین فضای ممکن پر شود.

 

وجود فضای کنترل‌شده می‌تواند در برخی طراحی‌ها به کاهش فشار مکانیکی کمک کند.

 

اما مقدار مناسب آن به نوع ژل، شکل بسته و شرایط استفاده بستگی دارد.

 

—

 

۲۳. شکل‌دهی فیلم

 

در بعضی خطوط، فیلم به شکل پاکت از پیش آماده است.

 

در خطوط دیگر ممکن است رول فیلم وارد دستگاه شده و خود دستگاه آن را شکل دهد.

 

انتخاب میان این دو روش به حجم تولید و سرمایه‌گذاری بستگی دارد.

 

—

 

۲۴. پاکت آماده

 

استفاده از پاکت آماده برای کارگاه‌های کوچک می‌تواند ساده‌تر باشد.

 

مزایا:

 

– تجهیزات کمتر

– راه‌اندازی سریع‌تر

– کنترل ساده‌تر

 

معایب:

 

– هزینه بالاتر بسته‌بندی در برخی شرایط

– محدودیت در ابعاد

– وابستگی بیشتر به تأمین‌کننده پاکت

 

—

 

۲۵. فیلم رول

 

استفاده از رول فیلم در تولید انبوه می‌تواند مصرف مواد و فرآیند بسته‌بندی را بهینه‌تر کند.

 

اما دستگاه شکل‌دهی و دوخت پیچیده‌تر می‌شود.

 

—

 

۲۶. دستگاه دوخت حرارتی

 

یکی از ساده‌ترین روش‌های آب‌بندی فیلم، دوخت حرارتی است.

 

در این روش با کنترل مناسب:

 

– دما

– فشار

– زمان

 

سطوح فیلم به یکدیگر متصل می‌شوند.

 

—

 

۲۷. سه پارامتر اصلی دوخت

 

برای بسیاری از سیستم‌های حرارتی، سه عامل بسیار مهم هستند:

 

دما

 

زمان

 

فشار

 

تغییر هر یک می‌تواند کیفیت دوخت را تغییر دهد.

 

—

 

۲۸. دمای بیش از حد

 

دمای بیش از حد می‌تواند باعث:

 

– سوختگی فیلم

– تغییر شکل

– نازک‌شدن موضعی

– آسیب ساختاری

 

شود.

 

بنابراین افزایش دما راه‌حل مطمئن برای دوخت بهتر نیست.

 

—

 

۲۹. دمای کمتر از حد مناسب

 

اگر دما یا زمان کافی نباشد، اتصال ممکن است ناقص شود.

 

گاهی ظاهر دوخت سالم به نظر می‌رسد اما در آزمون کشش یا نشتی شکست می‌خورد.

 

—

 

۳۰. فشار دوخت

 

فشار باید به اندازه‌ای باشد که سطوح فیلم به‌خوبی در تماس قرار گیرند.

 

فشار بیش از حد نیز می‌تواند به فیلم آسیب بزند.

 

—

 

۳۱. زمان دوخت

 

زمان کوتاه ممکن است برای انتقال حرارت کافی نباشد.

 

زمان بیش از حد نیز می‌تواند سرعت تولید را کاهش دهد یا باعث آسیب فیلم شود.

 

بنابراین زمان باید همراه با دما و فشار تنظیم شود.

 

—

 

۳۲. دوخت چندمرحله‌ای

 

در برخی طراحی‌ها می‌توان از بیش از یک مرحله آب‌بندی استفاده کرد.

 

این روش ممکن است برای افزایش اطمینان از بسته‌شدن مسیر نشتی بررسی شود.

 

اما افزایش مراحل، زمان و هزینه تولید را نیز افزایش می‌دهد.

 

—

 

۳۳. کنترل نشتی

 

یکی از مهم‌ترین کنترل‌های نهایی ژل‌پک، بررسی نشتی است.

 

روش ساده می‌تواند شامل:

 

– مشاهده دقیق

– فشار کنترل‌شده

– خم‌کردن کنترل‌شده

– بررسی محل دوخت

 

باشد.

 

برای تولید بزرگ‌تر می‌توان تجهیزات تخصصی‌تر طراحی کرد.

 

—

 

۳۴. آزمون فشار

 

نمونه‌های تولیدی را می‌توان تحت فشار مشخص قرار داد.

 

اگر در شرایط آزمون نشتی ایجاد شود، باید مشخص شود مشکل مربوط به:

 

– فیلم

– دوخت

– آلودگی محل دوخت

– شکل بسته

– پرشدن بیش از حد

 

بوده است.

 

—

 

۳۵. کنترل وزن پس از دوخت

 

پس از بسته‌شدن، می‌توان نمونه‌ها را دوباره وزن کرد.

 

این کار می‌تواند به شناسایی:

 

– کم‌پرکنی

– بیش‌پرکنی

– خطای ترازو

 

کمک کند.

 

—

 

۳۶. کاهش ضایعات پرکنی

 

یکی از منابع ضایعات، باقی‌ماندن ژل در:

 

– نازل

– شیلنگ

– مخزن

– مسیر انتقال

 

است.

 

طراحی مسیر کوتاه‌تر و قابل تخلیه می‌تواند مقدار مواد باقی‌مانده را کاهش دهد.

 

—

 

۳۷. شست‌وشوی دستگاه

 

دستگاه باید به‌گونه‌ای طراحی شود که نقاطی که ژل در آنها باقی می‌ماند قابل دسترسی باشند.

 

وجود نقاط کور می‌تواند باعث:

 

– تجمع مواد

– آلودگی

– تغییر کیفیت محصول

 

شود.

 

—

 

۳۸. قطعات قابل جداسازی

 

اگر قطعاتی مانند نازل و شیلنگ به‌راحتی جدا شوند، عملیات تمیزکاری ساده‌تر خواهد شد.

 

این موضوع در تولید روزانه اهمیت زیادی دارد.

 

—

 

۳۹. سرعت تولید

 

سرعت خط را نباید فقط بر اساس تعداد بسته در دقیقه تعریف کرد.

 

باید هم‌زمان بررسی شود:

 

تعداد بسته سالم در ساعت

 

زیرا اگر خط بسیار سریع باشد ولی درصد خرابی بالا باشد، سرعت اسمی ارزش زیادی ندارد.

 

—

 

۴۰. شاخص واقعی تولید

 

برای مقایسه دو دستگاه بهتر است موارد زیر بررسی شود:

 

– تعداد بسته سالم

– درصد ضایعات

– مصرف فیلم

– مصرف انرژی

– تعداد اپراتور

– زمان توقف

– هزینه تعمیرات

 

این معیارها تصویر واقعی‌تری از اقتصادی بودن دستگاه ارائه می‌دهند.

 

—

 

جهت پیام به گردآورنده: ۰۹۳۸۸۴۰۶۷۱۶

 

—

 

۴۱. دستگاه دستی

 

برای شروع تولید، دستگاه‌های ساده دستی می‌توانند کافی باشند.

 

ساختار ممکن است شامل:

 

– ترازو

– قیف

– نازل

– پمپ ساده

– دستگاه دوخت

 

باشد.

 

مزیت اصلی، سرمایه‌گذاری پایین است.

 

—

 

۴۲. دستگاه نیمه‌اتوماتیک

 

در سیستم نیمه‌اتوماتیک بخشی از کار توسط اپراتور و بخشی توسط دستگاه انجام می‌شود.

 

این مدل برای تولیدکننده‌ای مناسب است که:

 

– تولید متوسط دارد؛

– هنوز انعطاف تولید برایش مهم است؛

– نمی‌خواهد سرمایه زیادی برای خط کامل صرف کند.

 

—

 

۴۳. دستگاه اتوماتیک

 

در تولید انبوه، اتوماسیون می‌تواند تعداد عملیات دستی را کاهش دهد.

 

برای مثال:

 

– تغذیه فیلم

– پرکنی

– دوخت

– برش

– شمارش

 

می‌تواند مکانیزه شود.

 

—

 

۴۴. کنترلر دستگاه

 

در خط‌های پیشرفته‌تر، کنترلر می‌تواند پارامترهای فرآیند را تنظیم و ثبت کند.

 

این موضوع باعث می‌شود تکرارپذیری تولید افزایش پیدا کند.

 

—

 

۴۵. حسگرها

 

بسته به طراحی دستگاه، می‌توان از حسگرهایی برای کنترل:

 

– موقعیت فیلم

– وجود بسته

– وزن

– سطح مخزن

– دمای دوخت

 

استفاده کرد.

 

هدف حسگرها کاهش خطای انسانی و توقف‌های ناخواسته است.

 

—

 

۴۶. کنترل سطح مخزن

 

اگر سطح ژل در مخزن بیش از حد کاهش یابد، فشار و شرایط انتقال ممکن است تغییر کند.

 

بنابراین کنترل سطح می‌تواند به ثبات پرکنی کمک کند.

 

—

 

۴۷. سیستم توقف اضطراری

 

هر خط صنعتی باید امکان توقف سریع و ایمن داشته باشد.

 

این موضوع به‌خصوص در قسمت‌های دارای:

 

– المنت حرارتی

– بخش‌های متحرک

– تیغه

– موتور

 

اهمیت دارد.

 

—

 

۴۸. ایمنی اپراتور

 

دستگاه باید طوری طراحی شود که تماس غیرضروری اپراتور با قسمت‌های داغ یا متحرک کاهش پیدا کند.

 

محافظ‌ها و دستورالعمل‌های ایمنی باید متناسب با دستگاه واقعی تعیین شوند.

 

—

 

۴۹. نگهداری پیشگیرانه

 

برای جلوگیری از توقف ناگهانی باید برنامه نگهداری داشته باشیم.

 

مواردی مانند:

 

– بررسی المنت

– بررسی فک دوخت

– بررسی پمپ

– کنترل شیلنگ

– بررسی اتصالات

– بررسی ترازو

– تمیزکاری نازل

 

باید در برنامه نگهداری قرار گیرند.

 

—

 

۵۰. ثبت اطلاعات تولید

 

برای هر بچ بهتر است اطلاعاتی مانند:

 

– تاریخ تولید

– نوع فرمول

– شماره فیلم

– وزن هدف

– تعداد تولید

– تعداد ضایعات

– اپراتور

– نتیجه کنترل نشتی

 

ثبت شود.

 

این اطلاعات در زمان بروز مشکل بسیار ارزشمند هستند.

 

—

 

۵۱. تولید آزمایشی قبل از خرید دستگاه بزرگ

 

یکی از اشتباهات رایج، خرید دستگاه صنعتی قبل از تثبیت محصول است.

 

بهتر است ابتدا:

 

فرمول → فیلم → ابعاد → وزن → روش دوخت

 

مشخص شوند.

 

سپس دستگاه بر اساس این مشخصات انتخاب شود.

 

—

 

۵۲. دستگاه اختصاصی یا دستگاه عمومی؟

 

دستگاه اختصاصی ممکن است عملکرد بسیار خوبی برای یک محصول داشته باشد.

 

اما اگر در آینده چند مدل ژل‌پک تولید شود، انعطاف‌پذیری آن اهمیت پیدا می‌کند.

 

بنابراین هنگام خرید باید احتمال توسعه محصولات آینده نیز در نظر گرفته شود.

 

—

 

۵۳. قابلیت تغییر ابعاد

 

اگر دستگاه بتواند با تغییرات منطقی، چند اندازه بسته تولید کند، ارزش سرمایه‌گذاری آن ممکن است افزایش یابد.

 

برای مثال یک خط می‌تواند برای بسته‌های:

 

– کوچک

– متوسط

– بزرگ

 

تنظیم شود.

 

—

 

۵۴. محاسبه اقتصادی دستگاه

 

قیمت دستگاه به‌تنهایی معیار مناسبی نیست.

 

باید هزینه‌های زیر نیز محاسبه شوند:

 

خرید دستگاه + نصب + آموزش + تعمیرات + انرژی + اپراتور + قطعات مصرفی

 

در مقابل باید ظرفیت تولید واقعی قرار گیرد.

 

—

 

۵۵. ظرفیت اسمی و واقعی

 

اگر فروشنده دستگاه ظرفیت مشخصی اعلام کند، باید پرسید:

 

آیا این ظرفیت مربوط به:

 

– حرکت خالی دستگاه

– تولید نظری

– یا بسته سالم واقعی

 

است؟

 

تفاوت این سه می‌تواند قابل توجه باشد.

 

—

 

۵۶. پیشنهاد برای کارگاه کوچک

 

برای کارگاهی که هنوز بازار محصول را آزمایش می‌کند، یک سیستم ساده و قابل ارتقا می‌تواند مناسب‌تر باشد.

 

مثلاً:

 

مخزن همزن‌دار + پمپ مناسب + ترازو + نازل + دوخت حرارتی

 

می‌تواند نقطه شروع باشد.

 

بعداً می‌توان بخش‌های بیشتری را مکانیزه کرد.

 

—

 

۵۷. پیشنهاد برای تولید متوسط

 

در تولید متوسط می‌توان:

 

– پرکن نیمه‌اتوماتیک

– ترازو یا سیستم توزین

– دوخت مکانیزه

– کنترل نشتی

– نوار انتقال

 

را در نظر گرفت.

 

—

 

۵۸. پیشنهاد برای تولید انبوه

 

در تولید انبوه، طراحی خط یکپارچه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

 

هدف این است که مسیر:

 

مواد اولیه → ژل → پرکنی → دوخت → کنترل → بسته‌بندی

 

با کمترین توقف و دخالت دستی انجام شود.

 

—

 

۵۹. اشتباهات رایج در خرید دستگاه

 

چند اشتباه متداول عبارت‌اند از:

 

– خرید بر اساس قیمت فقط

– توجه نکردن به ویسکوزیته ژل

– تست نکردن فیلم واقعی

– مشخص نکردن وزن هدف

– بررسی نکردن نشتی

– خرید ظرفیت بیش از نیاز

– نادیده گرفتن خدمات پس از فروش

 

—

 

۶۰. جمع‌بندی فصل ۱۰۱

 

دستگاه پرکن و دوخت ژل‌پک باید بخشی از یک سیستم تولید هماهنگ باشد.

 

برای تولید کوچک، تجهیزات ساده می‌توانند کافی باشند.

 

برای تولید متوسط، سیستم نیمه‌اتوماتیک می‌تواند سرعت و تکرارپذیری را افزایش دهد.

 

برای تولید انبوه، اتوماسیون کامل می‌تواند توجیه داشته باشد؛ اما تنها زمانی که حجم تولید و بازار، سرمایه‌گذاری را توجیه کند.

 

مهم‌ترین اصل این است که پیش از خرید دستگاه، مشخصات واقعی محصول تعیین شود:

 

نوع ژل، ویسکوزیته، وزن، ابعاد، نوع فیلم، روش دوخت، شرایط انجماد و تعداد تولید.

 

سپس دستگاهی انتخاب شود که این مشخصات را با کمترین ضایعات و بیشترین تکرارپذیری اجرا کند.

 

در فصل بعد می‌توان به‌صورت تخصصی وارد طراحی فرمولاسیون ژل‌پک برای تولید اقتصادی؛ نقش پلی‌آکریلات، مقدار آب، نمک‌ها، افزودنی‌ها، ویسکوزیته و تأثیر فرمول بر انجماد و عملکرد سرمایشی شد.

 

جهت پیام به گردآورنده: ۰۹۳۸۸۴۰۶۷۱۶