دانشنامه جامع عایق رطوبتی بی رنگ180
180
فصل ۱۸۰ ـ عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف برای نمای ساختمان در محل نصب نرده، حفاظ و دست‌انداز
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
مقدمه
نرده‌ها، حفاظ‌ها و دست‌اندازها از اجزای رایج در بالکن، تراس، راه‌پله خارجی، پشت‌بام، ورودی ساختمان و سکوهای مرتفع هستند.
این تجهیزات معمولاً با استفاده از پایه، صفحه فلزی، پیچ، رول‌بولت یا سایر اتصالات مکانیکی به کف، دیوار یا نمای ساختمان متصل می‌شوند.
هر محل اتصال می‌تواند در صورت اجرای نامناسب، به نقطه‌ای برای تجمع یا نفوذ آب تبدیل شود. این موضوع به‌خصوص در نماهایی که در معرض باران، برف، شست‌وشو و تغییرات دمایی قرار دارند اهمیت بیشتری پیدا میکند.
از طرف دیگر، سطح نمای اطراف پایه نرده ممکن است از سنگ، آجر، سیمان یا بتن ساخته شده باشد و در اثر تماس مکرر با آب، مقداری از رطوبت را جذب کند.
در چنین شرایطی، عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف در صورت سازگاری با مصالح نما می‌تواند برای کاهش جذب آب سطحی مورد بررسی قرار گیرد.
اما آبگریزکننده سطحی نباید با آب‌بندی محل اتصال نرده یا تعمیر نقص ساختمانی اشتباه گرفته شود.
تلفن مشاوره و پیامک: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
—
۱. چرا محل نصب نرده می‌تواند حساس باشد؟
برای نصب نرده معمولاً لازم است پایه‌ها به کف یا دیوار مهار شوند.
در برخی سیستم‌ها، صفحه پایه روی سطح قرار گرفته و با چند پیچ ثابت می‌شود. در سیستم‌های دیگر، میل‌مهار یا رول‌بولت داخل بتن یا مصالح ساختمانی قرار می‌گیرد.
هر یک از این روش‌ها می‌تواند محل‌هایی برای نفوذ آب ایجاد کند، به‌خصوص اگر سوراخ‌ها، درزها یا محل اتصال به درستی آب‌بندی نشده باشند.
بنابراین پیش از اجرای هر ماده محافظ سطحی، باید جزئیات اتصال بررسی شود.
—
۲. تفاوت آبگریزی نما و آب‌بندی پایه نرده
اگر پایه نرده با یک شکاف از سطح نما فاصله داشته باشد، آبگریزکننده نمی‌تواند این شکاف را به شکل اصولی پر و آب‌بندی کند.
همچنین اگر آب از سوراخ رول‌بولت وارد بتن شود، صرفاً آبگریز کردن سطح اطراف پایه لزوماً مانع ورود آب به داخل سوراخ نخواهد شد.
به همین دلیل باید دو موضوع جداگانه بررسی شوند:
آب‌بندی محل اتصال
و
کاهش جذب آب سطح مصالح اطراف
آبگریزکننده در بخش دوم می‌تواند نقش مکمل داشته باشد.
—
۳. نرده بالکن
نرده بالکن معمولاً در معرض باران مستقیم، رطوبت، شست‌وشو و گاهی برف قرار دارد.
اگر پایه نرده روی کف بالکن نصب شده باشد، آب می‌تواند در اطراف پایه جمع شود.
در این حالت شیب کف، آبرو، کف‌شور و نحوه خروج آب اهمیت زیادی دارد.
اگر مشکل از جمع‌شدن آب باشد، ابتدا باید مسیر تخلیه اصلاح شود.
پس از آن، برای سطح نمای معدنی مناسب اطراف پایه می‌توان آبگریزی را بررسی کرد.
—
۴. نرده تراس
در تراس‌ها نیز پایه‌های نرده ممکن است روی کف یا لبه دیوار نصب شوند.
قسمت‌های افقی نسبت به سطوح عمودی بیشتر در معرض تجمع آب هستند.
بنابراین محل پایه نرده باید از نظر آب ماندگار، ترک و خرابی درزگیر بررسی شود.
آبگریزکننده شفاف می‌تواند در صورت سازگاری مصالح، جذب آب سطحی را کاهش دهد، ولی جایگزین عایق‌کاری کف تراس نیست.
—
۵. نرده روی جان‌پناه
در بسیاری از ساختمان‌ها پایه نرده روی جان‌پناه نصب می‌شود.
قسمت بالایی جان‌پناه ممکن است دارای درپوش سنگی، بتنی یا فلزی باشد.
اگر درپوش شیب مناسبی نداشته باشد، آب می‌تواند اطراف پایه‌های نرده باقی بماند.
در این حالت اصلاح شیب و مسیر تخلیه آب اهمیت بیشتری از اجرای آبگریزکننده دارد.
—
۶. حفاظ پنجره
حفاظ‌های فلزی پنجره نیز معمولاً با چند پیچ یا پایه به دیوار یا قاب پنجره متصل می‌شوند.
در صورت ایجاد سوراخ در نمای سنگی، آجری یا سیمانی، اطراف این سوراخ‌ها باید بررسی شود.
اگر در محل اتصال ترک یا شکاف وجود داشته باشد، ابتدا باید آن قسمت اصلاح و آب‌بندی شود.
پس از آن، آبگریزی سطح نمای اطراف می‌تواند به عنوان اقدام مکمل بررسی شود.
—
۷. دست‌انداز راه‌پله خارجی
راه‌پله‌های خارجی معمولاً در معرض مستقیم باران و برف هستند.
پایه‌های دست‌انداز ممکن است روی کف پله یا پاگرد نصب شده باشند.
در این شرایط آب می‌تواند اطراف پایه‌ها جمع شود و در صورت وجود ترک یا نقص، وارد لایه‌های زیرین شود.
بنابراین وضعیت کف، درزها، شیب و محل اتصال پایه‌ها باید بررسی شود.
—
۸. نرده روی نمای سنگی
در نمای سنگی، محل نصب پایه‌ها باید از نظر ترک‌خوردگی و آسیب ناشی از سوراخ‌کاری بررسی شود.
نوع سنگ نیز اهمیت دارد؛ زیرا میزان جذب آب در سنگ‌های مختلف یکسان نیست.
اگر سنگ متخلخل و با محصول سازگار باشد، عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف می‌تواند برای کاهش جذب آب سطحی مورد بررسی قرار گیرد.
با این حال، سوراخ نصب و محل اتصال پایه باید جداگانه آب‌بندی شود.
—
۹. نرده روی نمای آجری
نرده‌های فلزی ممکن است روی دیوار آجری یا قسمت‌های آجری نما نصب شوند.
در این شرایط، سوراخ‌کاری نامناسب می‌تواند به آجر یا ملات اطراف آسیب وارد کند.
قسمت‌های آسیب‌دیده باید پیش از اجرای آبگریزکننده اصلاح شوند.
پس از آماده‌سازی، آبگریزی مناسب می‌تواند برای کاهش جذب آب سطحی آجر مورد بررسی قرار گیرد.
—
۱۰. نرده روی نمای سیمانی
در نمای سیمانی، پایه نرده ممکن است روی سطحی نسبتاً متخلخل قرار گیرد.
اطراف پایه باید از نظر ترک، جداشدگی، پوسته‌شدن و نفوذ آب بررسی شود.
در صورت سالم بودن سطح، استفاده از آبگریزکننده مناسب می‌تواند جذب آب سطحی را کاهش دهد.
اما اگر ترک فعال یا شکاف وجود داشته باشد، ابتدا باید آن مشکل برطرف شود.
—
۱۱. نرده روی بتن اکسپوز
بتن اکسپوز ممکن است در محل نصب پایه نرده سوراخ‌کاری شده باشد.
اطراف سوراخ‌ها باید از نظر ترک یا شکستگی بررسی شود.
آبگریزکننده مناسب می‌تواند برای کاهش جذب آب سطحی بتن مورد استفاده قرار گیرد، ولی برای آب‌بندی سوراخ‌های مهاری یا تعمیر ترک‌ها باید روش متناسب با بتن و اتصال انتخاب شود.
—
۱۲. اهمیت آبچکان در لبه جان‌پناه
اگر نرده روی جان‌پناه نصب شده باشد، طراحی لبه جان‌پناه اهمیت زیادی دارد.
وجود آبچکان مناسب می‌تواند باعث شود آب از لبه ساختمان جدا شده و کمتر روی سطح نما حرکت کند.
اگر آب از قسمت بالایی جان‌پناه روی نمای زیرین جاری شود، ممکن است لکه و رطوبت ایجاد کند.
بنابراین پیش از آبگریزی باید مسیر آب بررسی شود.
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
—
۱۳. پایه‌های فلزی و خوردگی
پایه‌های نرده معمولاً فلزی هستند.
در صورت ماندگاری آب در اطراف پایه، امکان خوردگی برخی فلزات افزایش می‌یابد.
خوردگی نیز ممکن است باعث تغییر شکل، تخریب پوشش یا ایجاد لکه روی سطح نما شود.
بنابراین کنترل آب در محل پایه هم برای حفاظت نما و هم برای نگهداری خود نرده اهمیت دارد.
—
۱۴. اتصال نرده به دیوار
گاهی نرده به جای کف، مستقیماً به دیوار یا نمای ساختمان متصل می‌شود.
در این حالت صفحه اتصال یا پایه فلزی ممکن است روی سطح عمودی قرار گرفته باشد.
آب باران می‌تواند از بالای صفحه به پشت آن برسد.
به همین دلیل قسمت بالایی اتصال باید از نظر آب‌بندی و مسیر تخلیه آب بررسی شود.
—
۱۵. سوراخ‌های قدیمی نرده
در ساختمان‌های قدیمی ممکن است نرده‌ها چند بار تعویض شده باشند.
در نتیجه سوراخ‌های قدیمی، جای پیچ یا قسمت‌های ترمیم‌شده در نما باقی مانده باشد.
این نقاط باید قبل از اجرای آبگریزکننده بررسی شوند.
سوراخ‌های باز یا ترک‌های اطراف پایه باید با روش مناسب ترمیم شوند.
آبگریز کردن سطح به تنهایی این حفره‌ها را آب‌بندی نمی‌کند.
—
۱۶. باران و برف در اطراف نرده
در مناطق پربارش، اطراف پایه‌های نرده ممکن است بارها خیس و خشک شود.
در مناطق سرد نیز آب می‌تواند یخ بزند و سپس در اثر افزایش دما ذوب شود.
چرخه‌های مکرر خیس‌شدن، خشک‌شدن، یخ‌زدگی و ذوب می‌توانند اهمیت نگهداری صحیح جزئیات اتصال را بیشتر کنند.
آبگریزی سطحی می‌تواند در مصالح سازگار، جذب آب را کاهش دهد؛ اما جایگزین تعمیرات ساختمانی نیست.
—
۱۷. شست‌وشوی بالکن و تراس
بالکن و تراس ممکن است به صورت دوره‌ای شسته شوند.
در صورتی که آب در اطراف پایه نرده جمع شود، باید مسیر خروج آن بررسی شود.
پیش از اجرای عایق رطوبتی شفاف، سطح باید از آلودگی و چربی پاک باشد و شرایط اجرای محصول مطابق دستورالعمل آن فراهم شود.
—
۱۸. نسبت رقیق‌سازی محصول
بر اساس مشخصات مورد استفاده در این دانشنامه، نسبت رقیق‌سازی محصول:
۱ کیلوگرم محصول + ۸۰ لیتر آب
است.
میزان مصرف واقعی به تخلخل و میزان جذب آب سطح، شرایط محیطی و روش اجرا بستگی دارد.
پیش از اجرای گسترده نیز بهتر است سازگاری محصول با مصالح در یک قسمت محدود آزمایش شود.
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
—
۱۹. آیا می‌توان خود نرده را آبگریز کرد؟
موضوع اصلی این فصل، حفاظت از مصالح نمای ساختمان در اطراف محل نصب نرده است.
نرده ممکن است از فولاد، آهن، آلومینیوم یا مواد دیگری ساخته شده باشد و هر یک پوشش و شرایط نگهداری متفاوتی داشته باشند.
بنابراین نباید فرض کرد محصول آبگریز نمای ساختمان برای فلز یا رنگ نرده نیز مناسب است.
اجرای محصول روی خود نرده فقط در صورت تأیید سازگاری آن با جنس و پوشش نرده باید انجام شود.
—
۲۰. ترک اطراف پایه نرده
ترک اطراف پایه می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود؛ از جمله سوراخ‌کاری، فشار مکانیکی، حرکت مصالح یا اجرای نامناسب.
پیش از آبگریزی باید نوع و وضعیت ترک مشخص شود.
اگر ترک نیاز به تعمیر دارد، ابتدا باید تعمیر شود.
اجرای ماده آبگریز روی ترک به معنی ترمیم یا آب‌بندی سازه‌ای آن نیست.
—
۲۱. نرده‌های سنگین
در نرده‌های سنگین، اتصال مکانیکی اهمیت ویژه‌ای دارد.
تعداد و نوع نقاط مهار باید متناسب با وزن نرده و نیروهای وارد بر آن باشد.
آبگریزکننده هیچ نقشی در تأمین مقاومت مکانیکی پایه نرده ندارد.
بنابراین ابتدا باید ایمنی و استحکام اتصال بررسی شود.
—
۲۲. آب جمع‌شده کنار پایه
اگر پایه نرده در یک فرورفتگی یا قسمت کم‌شیب قرار گرفته باشد، ممکن است آب در اطراف آن جمع شود.
این مشکل باید با اصلاح شیب، ایجاد مسیر تخلیه یا اصلاح جزئیات اجرایی برطرف شود.
آبگریزی سطح نما نمی‌تواند آب جمع‌شده را تخلیه کند.
—
۲۳. آماده‌سازی سطح
سطح نمای اطراف نرده باید پیش از اجرای عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف بررسی شود.
مواردی مانند:
– گردوغبار
– چربی
– شوره
– دوده
– پوسته‌های سست
– ترک
– ملات جداشده
– رطوبت فعال
باید مورد توجه قرار گیرند.
سطح نامناسب می‌تواند نتیجه اجرای هر نوع محافظ سطحی را تحت تأثیر قرار دهد.
—
۲۴. چه زمانی آبگریزکننده می‌تواند مفید باشد؟
استفاده از آبگریزکننده شفاف را می‌توان زمانی بررسی کرد که:
– مصالح نما با محصول سازگار باشند؛
– سطح سالم باشد؛
– محل پایه‌ها به درستی آب‌بندی شده باشد؛
– آب در اطراف پایه تجمع نداشته باشد؛
– ترک‌ها و نقص‌های ساختمانی اصلاح شده باشند؛
– هدف، کاهش جذب آب سطحی باشد.
در این حالت آبگریزی می‌تواند بخشی از برنامه نگهداری و حفاظت سطحی نما باشد.
—
۲۵. جمع‌بندی
نرده‌ها، حفاظ‌ها و دست‌اندازها به دلیل نیاز به اتصال مکانیکی به کف یا دیوار، نقاط متعددی را در نمای ساختمان ایجاد می‌کنند که باید از نظر رطوبت مورد توجه قرار گیرند.
پایه‌ها، پیچ‌ها، رول‌بولت‌ها، صفحات اتصال، سوراخ‌های قدیمی، ترک‌های اطراف پایه و مسیر حرکت آب باید بررسی شوند.
اگر نقصی در اتصال وجود داشته باشد، ابتدا باید همان نقص اصلاح و آب‌بندی شود.
پس از آماده‌سازی صحیح، در صورتی که سطح نمای اطراف از مصالحی مانند سنگ، آجر، سیمان یا بتن مناسب تشکیل شده باشد، می‌توان از عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف برای کاهش جذب آب سطحی استفاده کرد.
بر اساس مشخصات مورد استفاده در این دانشنامه، نسبت رقیق‌سازی محصول ۱ کیلوگرم محصول + ۸۰ لیتر آب است.
با این حال، آبگریزکننده جایگزین آب‌بندی پایه نرده، ترمیم ترک، اصلاح شیب، ایجاد آبچکان یا تعمیر عایق‌کاری بالکن و تراس نیست.
حفاظت مؤثر زمانی حاصل می‌شود که ابتدا جزئیات اتصال و مسیر حرکت آب اصلاح شود و سپس، در صورت سازگاری، آبگریزی سطح نمای ساختمان به عنوان یک اقدام مکمل انجام گیرد.
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
۰ دیدگاه