دانشنامه جامع عایق رطوبتی بی رنگ85
85
فصل ۸۵
عایق رطوبتی بیرنگ و شفاف برای استخر، آبنما، حوض و سازههای تزئینی آبی
مقدمه
استخر، آبنما، حوض، آبگیرهای تزئینی و برخی سازههای معماری که بهطور مستقیم با آب در تماس هستند، از جمله سطوحی محسوب میشوند که انتخاب روش مناسب برای کنترل رطوبت در آنها اهمیت ویژهای دارد.
در این سازهها، آب فقط به صورت باران یا رطوبت محیط روی سطح قرار نمیگیرد؛ بلکه ممکن است برای مدت طولانی و به صورت دائمی با کف، دیوارهها، بندها و اتصالات تماس داشته باشد. بنابراین باید میان آبگریز کردن سطح و آببندی سازه تفاوت قائل شد.
یک پوشش یا محلول بیرنگ و شفاف آبگریز میتواند در برخی سطوح متخلخل، جذب آب و نفوذ آب از طریق منافذ سطحی را کاهش دهد؛ اما این موضوع لزوماً به معنی ایجاد یک سیستم آببندی کامل برای استخر یا مخزن آب نیست.
به همین دلیل، پیش از انتخاب محصول باید مشخص شود که هدف پروژه چیست:
– کاهش جذب آب سطحی
– کاهش نفوذ باران
– محافظت از سنگ و بتن
– کاهش ایجاد شوره
– محافظت ظاهری از مصالح
– یا آببندی سازهای که بهطور دائم در تماس با آب است.
در مورد استخرها، مخازن و سازههایی که آب بهصورت دائمی در آنها قرار دارد، علاوه بر مشخصات ماده، سازگاری آن با تماس طولانیمدت با آب و الزامات بهرهبرداری نیز باید بررسی شود.
جهت دریافت اطلاعات فنی و مشاوره درباره عایق رطوبتی بیرنگ و شفاف پادنار میتوانید با شماره ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹ پیام دهید.
—
۱. تفاوت استخر با نمای ساختمان
در نمای ساختمان، آب معمولاً به صورت باران، رطوبت محیط یا پاشش با سطح تماس پیدا میکند و پس از مدتی از سطح خارج میشود.
اما در استخر، حوض یا مخزن:
– آب ممکن است ساعتها، روزها یا ماهها در تماس با سطح باشد.
– فشار هیدرواستاتیک ایجاد میشود.
– نفوذ آب میتواند از ترکها و درزها اتفاق بیفتد.
– اتصال کف به دیوار اهمیت زیادی دارد.
– کیفیت بندها و اتصالات تأثیر مستقیم بر آببندی دارد.
– فشار آب ممکن است از داخل یا خارج سازه به دیواره وارد شود.
بنابراین روش مورد استفاده برای یک نمای آجری یا سنگی را نمیتوان بدون بررسی به عنوان سیستم آببندی استخر معرفی کرد.
—
۲. آبگریزی سطحی چیست؟
آبگریزی سطحی به معنای کاهش تمایل سطح به جذب آب و کاهش ورود آب از طریق منافذ سطحی است.
مصالحی مانند:
– بتن
– سیمان
– سنگ طبیعی
– آجر
– موزاییک
– برخی مصالح معدنی متخلخل
دارای منافذ و مسیرهای موئین هستند.
اگر یک ماده آبگریز مناسب در این منافذ نفوذ کند، میتواند میزان تماس آب با ساختار داخلی مصالح را کاهش دهد.
این عملکرد بیشتر برای شرایطی مناسب است که هدف، کاهش جذب آب باشد.
برای مثال:
«اگر یک دیوار سنگی در معرض بارندگی قرار داشته باشد، آبگریز کردن سطح میتواند به کاهش جذب آب باران توسط سنگ کمک کند.»
اما اگر همین دیوار بخشی از دیواره یک مخزن باشد که دائماً تحت فشار آب قرار دارد، مسئله متفاوت است.
—
۳. آببندی واقعی چیست؟
آببندی به مجموعه اقداماتی گفته میشود که برای جلوگیری از عبور آب از یک سازه انجام میشود.
در یک استخر ممکن است آب از مسیرهای مختلف عبور کند:
1. ترک بتن
2. درز اجرایی
3. درز انبساط
4. اتصال کف و دیوار
5. اطراف لولهها
6. محل عبور تأسیسات
7. بندهای کاشی
8. ترکهای ناشی از نشست
9. حفرههای بتن
10. ضعف در سیستم آببندی زیر کاشی
بنابراین آببندی استخر یک موضوع صرفاً سطحی نیست.
اگر در یک استخر ترک سازهای وجود داشته باشد، استفاده از یک ماده آبگریز شفاف روی سطح الزاماً نمیتواند مشکل را برطرف کند.
—
۴. آیا عایق بیرنگ و شفاف برای استخر قابل استفاده است؟
پاسخ به این سؤال به نوع محصول و محل استفاده بستگی دارد.
اگر محصول صرفاً برای آبگریز کردن سطوح معدنی طراحی شده باشد، کاربرد اصلی آن کاهش جذب آب است و نباید بدون مستندات فنی، آن را به عنوان آببندی دائمی استخر معرفی کرد.
برای استفاده در استخر باید موارد زیر بررسی شود:
– مقاومت در برابر تماس طولانیمدت با آب
– سازگاری شیمیایی با آب استخر
– مقاومت در برابر مواد ضدعفونیکننده
– مقاومت در برابر تغییرات pH
– چسبندگی به بستر
– دوام در شرایط غوطهوری
– عدم ایجاد تغییر نامطلوب در آب
– عدم ایجاد لغزندگی در سطوحی که با پا تماس دارند
– سازگاری با کاشی و سرامیک
– سازگاری با ملات و بتن
– قابلیت استفاده در شرایط غوطهوری دائم
اگر چنین اطلاعاتی برای محصول موجود نباشد، استفاده از آن به عنوان پوشش داخلی دائمی استخر نیازمند آزمون و تأیید فنی است.
—
۵. آبنماهای تزئینی
آبنماها انواع مختلفی دارند.
برخی آبنماها از:
– سنگ طبیعی
– بتن
– سیمان
– آجر
– موزاییک
– کاشی
– سرامیک
– مصالح ترکیبی
ساخته میشوند.
در آبنماهایی که آب به صورت گردش سطحی روی سنگ یا بتن حرکت میکند، آبگریزی میتواند با هدف کاهش جذب آب مصالح مورد بررسی قرار گیرد.
اما در قسمتهایی که آب در پشت یا داخل سازه محبوس میشود، باید آببندی واقعی سازه نیز بررسی شود.
—
۶. حوضهای سنتی و حوضهای سنگی
حوضهای سنتی ممکن است از سنگ، آجر، ملات سیمانی یا ترکیبی از این مصالح ساخته شده باشند.
یکی از مشکلات رایج در چنین سازههایی، جذب آب توسط مصالح متخلخل است.
در این شرایط آبگریز کردن سطح میتواند در کاهش جذب آب از طریق منافذ سطحی نقش داشته باشد.
با این حال، اگر حوض دارای ترک یا نشتی باشد، ابتدا باید منبع نشتی شناسایی و برطرف شود.
پوشاندن نشتی با یک ماده شفاف بدون اصلاح عامل اصلی، راهکار قابل اتکایی برای آببندی سازهای محسوب نمیشود.
—
۷. بتن استخر و نقش تخلخل
بتن ظاهراً مادهای متراکم است، اما در واقع دارای منافذ، موئینگی و ناپیوستگیهای مختلف است.
نفوذ آب در بتن به عواملی مانند موارد زیر وابسته است:
– نسبت آب به سیمان
– تراکم بتن
– عملآوری
– وجود ترک
– کیفیت اجرا
– نوع سیمان
– کیفیت سنگدانه
– وجود حفره
– شرایط محیطی
بنابراین صرفاً پوشاندن سطح بتن نمیتواند تمام مشکلات مربوط به نفوذ آب را حل کند.
—
۸. ترکها؛ مهمترین محدودیت آبگریزکنندهها
یکی از مهمترین نکات در اجرای عایق رطوبتی شفاف این است که ترک و درز با منافذ سطحی تفاوت دارد.
آبگریزکننده برای کنترل جذب آب در منافذ ریز طراحی میشود؛ اما ترک ممکن است یک مسیر مستقیم برای عبور آب ایجاد کند.
برای مثال:
سطح سالم بتن → کاهش جذب آب با آبگریزکننده
اما:
ترک فعال → نیاز به بررسی و ترمیم ترک
بنابراین قبل از اجرای هر نوع پوشش شفاف، سطح باید از نظر ترکها و درزهای باز بررسی شود.
—
۹. اتصال کف و دیوار استخر
محل اتصال کف و دیوار یکی از نقاط حساس هر سازه نگهدارنده آب است.
در این قسمت ممکن است مشکلاتی مانند:
– ترک
– جدایش
– ضعف ملات
– درز اجرایی
– نشست
– نفوذ آب
وجود داشته باشد.
اجرای یک ماده آبگریز شفاف بدون بررسی این اتصال، نمیتواند تضمینکننده آببندی آن باشد.
در سیستمهای آببندی حرفهای معمولاً جزئیات اتصال کف و دیوار به صورت جداگانه طراحی و اجرا میشود.
—
۱۰. اطراف لولهها و تجهیزات استخر
محل ورود و خروج لولهها، اسکیمرها، چراغها، نازلها و سایر تجهیزات، نقاطی هستند که باید با دقت بررسی شوند.
در این قسمتها معمولاً چند ماده مختلف به یکدیگر متصل میشوند:
– بتن
– پلاستیک
– فلز
– ملات
– چسب یا درزگیر
اختلاف رفتار این مواد در برابر تغییرات دما و حرکت سازه میتواند باعث ایجاد مسیر نفوذ آب شود.
به همین دلیل، استفاده از آبگریزکننده شفاف روی سطح اطراف تجهیزات، جایگزین آببندی جزئیات اجرایی نیست.
—
۱۱. استخر کاشیکاریشده
در استخرهای کاشیکاریشده، خود کاشی معمولاً سطح نسبتاً کمجذبی دارد؛ بنابراین باید توجه بیشتری به:
– بندها
– ملات زیر کاشی
– گوشهها
– درزهای حرکتی
– اتصال کف و دیوار
– محل عبور تأسیسات
داشت.
در چنین شرایطی، انتخاب محصول باید بر اساس کل سیستم انجام شود، نه صرفاً سطح ظاهری کاشی.
—
۱۲. آبنماهای سنگی و اهمیت حفظ ظاهر
یکی از مزایای بالقوه محصولات بیرنگ و شفاف این است که در صورت سازگاری با سنگ، میتوانند بدون ایجاد لایه ظاهری ضخیم برای کاهش جذب آب مورد استفاده قرار گیرند.
این ویژگی برای مصالحی که ظاهر طبیعی آنها اهمیت دارد، مانند:
– تراورتن
– سنگهای آهکی
– سنگهای متخلخل
– سنگهای تزئینی
– آجرهای سنتی
مورد توجه قرار میگیرد.
با این حال، پیش از اجرای گسترده باید روی بخش کوچکی از سطح آزمایش شود تا تغییرات احتمالی در:
– رنگ
– براقیت
– تیرگی
– بافت
– لکهپذیری
بررسی شود.
برای دریافت راهنمای فنی انتخاب و کاربرد عایق رطوبتی بیرنگ و شفاف پادنار، شماره ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹ در دسترس است.
—
۱۳. آمادهسازی سطح
پیش از اجرای محصول شفاف، سطح باید تا حد امکان:
– تمیز
– عاری از گردوغبار
– بدون چربی
– بدون آلودگی سطحی
– بدون لایههای سست
– بدون شوره فعال
– بدون رنگ پوستهشده
باشد.
اگر سطح دارای شوره باشد، ابتدا باید علت رطوبت و مسیر انتقال نمک بررسی شود.
پوشاندن شوره با یک لایه شفاف بدون رفع علت، ممکن است باعث باقی ماندن مشکل در زیر سطح شود.
—
۱۴. آزمایش روی قسمت کوچک
برای سطوح حساس، اجرای آزمایشی اهمیت زیادی دارد.
بهتر است ابتدا قسمت کوچکی از سطح انتخاب شود و پس از اجرای محصول، موارد زیر بررسی شوند:
– تغییر رنگ
– تغییر براقیت
– ایجاد لکه
– تغییر بافت
– میزان جذب آب
– چسبندگی
– ظاهر پس از خشک شدن
در صورت تماس دائمی با آب، آزمون غوطهوری و سازگاری با آب نیز باید متناسب با نوع محصول انجام شود.
—
۱۵. نسبت اختلاط محصول پادنار
بر اساس دستور مصرف ارائهشده برای محصول مورد بحث در این دانشنامه، نسبت مصرف به صورت:
۱ کیلوگرم محصول + ۸۰ لیتر آب
در نظر گرفته شده است.
اما این نسبت باید با برگه فنی و دستورالعمل همان محصول در زمان اجرا تطبیق داده شود؛ زیرا غلظت مناسب میتواند به نوع سطح، میزان تخلخل و روش اجرا وابسته باشد.
—
۱۶. روش اجرای روی سطوح متخلخل
پس از آمادهسازی سطح، محصول رقیقشده را میتوان با روش مناسب سطح اجرا کرد، از جمله:
– اسپری
– قلممو
– غلتک
انتخاب روش اجرا به شکل هندسی سطح، میزان تخلخل و شرایط پروژه بستگی دارد.
هدف باید ایجاد پوشش یکنواخت و نفوذ مناسب در سطح باشد، نه تشکیل یک لایه ضخیم و غیرضروری.
—
۱۷. اجرای آزمایشی روی سنگ آبنما
برای سنگ طبیعی بهتر است یک قسمت کوچک انتخاب شود.
مراحل پیشنهادی:
1. تمیز کردن سنگ
2. خشک شدن کامل
3. اجرای مقدار آزمایشی
4. انتظار برای خشک شدن
5. بررسی تغییر ظاهری
6. آزمایش جذب آب
7. بررسی رفتار سطح در تماس با آب
8. تصمیمگیری برای اجرای کامل
این روش احتمال بروز اختلاف رنگ یا تغییر ظاهری در کل پروژه را کاهش میدهد.
—
۱۸. آب استخر و مواد شیمیایی
آب استخر ممکن است حاوی مواد مختلفی باشد، مانند مواد ضدعفونیکننده و تنظیمکننده pH.
بنابراین برای محصولی که قرار است به صورت دائم در تماس با آب استخر باشد، تنها بررسی آبگریزی کافی نیست.
باید مشخص شود که ماده در برابر شرایط شیمیایی مورد استفاده در استخر چه رفتاری دارد.
اگر سازنده محصول چنین آزمونهایی را انجام نداده باشد، نباید صرفاً بر اساس شفاف بودن یا آبگریز بودن، سازگاری آن با آب استخر را قطعی دانست.
—
۱۹. سازههای تزئینی در فضای باز
آبنماهای فضای باز علاوه بر آب، در معرض عوامل دیگری نیز قرار دارند:
– تابش خورشید
– بارندگی
– گردوغبار
– تغییر دما
– یخبندان
– جلبک
– املاح آب
– آلودگی هوا
بنابراین دوام سیستم محافظتی باید در مجموع این شرایط ارزیابی شود.
در مناطق سرد، چرخه یخزدگی و ذوب نیز میتواند برای مصالح متخلخل اهمیت داشته باشد.
—
۲۰. جلوگیری از شوره در آبنما
شوره معمولاً نتیجه انتقال نمکهای محلول همراه با آب و سپس تبخیر آب در سطح است.
اگر آب وارد ساختار مصالح شود و نمکها را به سطح منتقل کند، امکان تشکیل رسوبات سفیدرنگ وجود دارد.
کاهش جذب آب میتواند در برخی شرایط به کاهش این پدیده کمک کند، اما اگر منبع اصلی آبرسانی از پشت سازه یا خاک باشد، باید همان منبع نیز بررسی شود.
بنابراین:
آبگریزی سطح ≠ حذف قطعی شوره
بلکه آبگریزی میتواند یکی از اقدامات کنترل رطوبت باشد.
—
۲۱. آیا محصول شفاف میتواند جایگزین عایق زیر استخر شود؟
در حالت کلی نباید چنین فرضی کرد.
سیستم آببندی استخر ممکن است شامل چند بخش باشد:
– بتن مناسب
– جزئیات سازهای
– آببندی درزها
– لایه آببندی
– آببندی اطراف لولهها
– ملات مناسب
– چسب و بند مناسب
– پوشش نهایی
یک ماده آبگریز سطحی نمیتواند بدون مستندات فنی، جایگزین کل این سیستم شود.
—
۲۲. تفاوت سه کاربرد مهم
نوع کاربرد| هدف اصلی| نقش احتمالی ماده شفاف آبگریز
نمای سنگی| کاهش جذب باران| مناسب برای بررسی آبگریزی سطحی
آبنمای سنگی| کاهش جذب و محافظت سطح| وابسته به نوع تماس با آب
استخر دائماً پرآب| آببندی سازه| نیازمند سیستم آببندی تخصصی و تأیید سازگاری
این تفکیک برای جلوگیری از مصرف اشتباه محصولات آبگریز اهمیت زیادی دارد.
—
۲۳. اشتباهات رایج
اشتباه اول: یکی دانستن آبگریزی و آببندی
آبگریزی عمدتاً روی جذب آب از سطح تأثیر میگذارد؛ آببندی باید مسیر عبور آب را کنترل کند.
اشتباه دوم: اجرای ماده روی ترک
ترک باید ابتدا بررسی و در صورت نیاز ترمیم شود.
اشتباه سوم: حذف آزمایش اولیه
سنگهای مختلف ممکن است واکنش ظاهری متفاوتی داشته باشند.
اشتباه چهارم: استفاده از محصول بدون بررسی تماس دائم با آب
محصولی که برای نمای ساختمان مناسب است، لزوماً برای غوطهوری دائمی مناسب نیست.
اشتباه پنجم: نادیده گرفتن فشار آب
در استخر، آب دارای فشار هیدرواستاتیک است و این موضوع با بارندگی روی نما متفاوت است.
اشتباه ششم: توجه نکردن به لولهها و اتصالات
بسیاری از مسیرهای احتمالی نشت در نقاط اتصال قرار دارند.
—
۲۴. چکلیست انتخاب محصول شفاف برای سازه آبی
قبل از استفاده، این موارد بررسی شود:
□ نوع سطح مشخص شده است.
□ میزان تخلخل سطح مشخص شده است.
□ هدف استفاده مشخص است.
□ مشخص شده که هدف آبگریزی است یا آببندی.
□ ترکها بررسی شدهاند.
□ درزها بررسی شدهاند.
□ محل لولهها بررسی شده است.
□ آزمایش روی سطح کوچک انجام شده است.
□ تغییر رنگ بررسی شده است.
□ تماس دائمی با آب بررسی شده است.
□ سازگاری با شرایط شیمیایی آب بررسی شده است.
□ روش اجرای محصول مشخص است.
□ نسبت اختلاط از دستور فنی محصول کنترل شده است.
□ سیستم اصلی آببندی در صورت نیاز پیشبینی شده است.
—
۲۵. نتیجهگیری
عایق رطوبتی بیرنگ و شفاف میتواند برای کاهش جذب آب و محافظت از برخی مصالح متخلخل مانند سنگ، بتن، آجر و سطوح سیمانی مورد توجه قرار گیرد.
اما در استخر، حوض و سازههایی که آب به صورت دائمی با سطح تماس دارد، باید تفاوت میان آبگریزی سطحی و آببندی واقعی بهطور جدی در نظر گرفته شود.
اگر هدف پروژه جلوگیری از جذب آب باران در یک آبنمای سنگی باشد، بررسی یک محصول آبگریز شفاف میتواند منطقی باشد.
اما اگر هدف جلوگیری از خروج آب از یک استخر یا مخزن باشد، باید کل سیستم آببندی، ترکها، درزها، اتصالات، فشار هیدرواستاتیک و سازگاری پوشش با تماس دائمی با آب بررسی شود.
بنابراین استفاده صحیح از عایق رطوبتی بیرنگ و شفاف، بیش از آنکه به «شفاف بودن» محصول وابسته باشد، به نوع سطح، نوع تماس با آب، هدف پروژه و مشخصات فنی محصول وابسته است.
جهت پیام و دریافت اطلاعات فنی درباره عایق رطوبتی بیرنگ و شفاف پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
خلاصه فصل ۸۵
– آبگریزی سطحی با آببندی سازهای یکسان نیست.
– استخر با نمای ساختمان شرایط رطوبتی یکسانی ندارد.
– ترکها و درزها باید جداگانه بررسی شوند.
– برای تماس دائمی با آب، سازگاری محصول باید مشخص باشد.
– اجرای آزمایشی روی سنگ و مصالح حساس توصیه میشود.
– نسبت مصرف ذکرشده برای محصول مورد بحث: ۱ کیلوگرم در ۸۰ لیتر آب، با لزوم تطبیق با دستور فنی محصول.
– در سازههای نگهدارنده آب، آبگریزکننده شفاف نباید بدون مستندات فنی جایگزین سیستم آببندی تخصصی تلقی شود.
در فصل ۸۶، به بررسی عایق رطوبتی بیرنگ و شفاف برای نماهای سیمانی رنگشده، سطوح رنگی و مصالحی که حفظ ظاهر و رنگ اولیه آنها اهمیت دارد خواهیم پرداخت.
۰ دیدگاه