دانشنامه جامع کمپرس یخ22
فصل ۲۲
دانشنامه جامع کمپرس یخ و ژلپک
فرمولاسیون پیشرفته ژلپک و کمپرس سرد؛ پلیآکریلات سدیم، آب، نمکها، افزودنیها، ویسکوزیته، آباندازی و رفتار در انجماد
مقدمه
فرمولاسیون داخلی، قلب یک ژلپک است. فیلم و بستهبندی میتوانند از محصول محافظت کنند، اما این ماده داخل بسته است که بخش اصلی رفتار سرمایشی، انعطافپذیری، میزان آب آزاد، رفتار در انجماد و نحوه استفاده از محصول را تعیین میکند.
در سادهترین حالت، یک ژلپک میتواند از آب و یک ماده جاذب تشکیل شود. با این حال، وقتی هدف تولید صنعتی، قابلیت استفاده چندباره، کنترل شکل، کاهش آب آزاد، افزایش پایداری یا دستیابی به رفتار حرارتی مشخص باشد، فرمولاسیون باید با دقت بیشتری طراحی شود.
یکی از مواد مورد توجه در این زمینه پلیآکریلات سدیم است. این ماده در حضور آب متورم میشود و ساختار ژلمانند ایجاد میکند، اما عملکرد آن به عواملی مانند کیفیت آب، غلظت پلیمر، اندازه ذرات، وجود یونها، pH و شرایط فرآیند وابسته است.
—
۲۲-۱ ـ فرمولاسیون ژلپک چیست؟
فرمولاسیون یعنی تعیین دقیق:
– نوع ماده جاذب
– مقدار آب
– مقدار پلیمر
– مواد کمکی احتمالی
– روش اختلاط
– زمان هیدراتهشدن
– ویژگی نهایی ژل
فرمولاسیون باید علاوه بر عملکرد حرارتی، با فیلم بستهبندی نیز سازگار باشد.
—
۲۲-۲ ـ سادهترین فرمول
سادهترین سیستم قابل بررسی:
آب + پلیمر جاذب
است.
این فرمول برای شروع آزمایش بسیار مناسب است، زیرا هر تغییر بعدی را میتوان نسبت به یک نمونه پایه مقایسه کرد.
—
۲۲-۳ ـ چرا نباید از ابتدا مواد زیادی اضافه کرد؟
اگر در نمونه اول چند ماده مختلف اضافه شوند، مشخص نمیشود کدام ماده باعث بهبود یا کاهش عملکرد شده است.
مثلاً اگر همزمان:
– نمک
– پلیمر دوم
– غلظتدهنده
– نگهدارنده
اضافه شوند، تشخیص علت تغییر رفتار دشوار میشود.
بهتر است ابتدا فرمول پایه ساخته شود و سپس مواد بهصورت مرحلهای بررسی شوند.
—
۲۲-۴ ـ نقش پلیآکریلات سدیم
پلیآکریلات سدیم یک پلیمر فوقجاذب است که میتواند مقدار زیادی آب را جذب و در ساختار متورم خود نگه دارد.
مقدار جذب به عوامل متعددی وابسته است و عدد جذب اعلامشده در آب خالص الزاماً در آب حاوی نمک یا محلولهای واقعی تکرار نمیشود.
—
۲۲-۵ ـ چرا آب مهمترین جزء است؟
آب در ژلپک معمولاً بخش اصلی جرم محصول را تشکیل میدهد.
در نتیجه خواص آب مستقیماً بر فرمولاسیون اثر میگذارد.
آب حاوی مقدار زیادی یون ممکن است رفتار تورم پلیمر را نسبت به آب کماملاح تغییر دهد.
—
۲۲-۶ ـ آب خالص و آب شهری
برای آزمایشهای اولیه، استفاده از آب با مشخصات ثابت مفید است.
آب شهری ممکن است از نظر:
– سختی
– املاح
– pH
– هدایت الکتریکی
در مناطق مختلف متفاوت باشد.
بنابراین اگر محصول صنعتی است، بهتر است کیفیت آب ورودی کنترل شود.
—
۲۲-۷ ـ نسبت آب به پلیمر
یکی از مهمترین متغیرهای فرمولاسیون، نسبت آب به پلیمر است.
اگر آب کم باشد:
– ژل ممکن است بسیار متراکم شود؛
– تورم کامل اتفاق نیفتد؛
– اختلاط دشوار شود.
اگر آب بسیار زیاد باشد:
– آب آزاد افزایش مییابد؛
– ژل شل میشود؛
– احتمال حرکت مایع در بسته بیشتر میشود.
بنابراین باید نسبت مناسب با آزمون تعیین شود.
—
۲۲-۸ ـ یک فرمول آزمایشی چگونه طراحی شود؟
بهتر است بهجای انتخاب یک عدد قطعی، چند نمونه با نسبتهای متفاوت ساخته شود.
مثلاً:
نمونه A: پلیمر کم
نمونه B: پلیمر متوسط
نمونه C: پلیمر بیشتر
سپس:
– میزان آب آزاد
– شکل ژل
– قابلیت اختلاط
– رفتار انجماد
– رفتار پس از ذوب
مقایسه شود.
—
۲۲-۹ ـ آزمایش شیشهای یا Jar Test
یکی از سادهترین روشها برای مقایسه فرمولها، استفاده از ظروف شفاف است.
مقدار مشخصی آب و پلیمر در هر ظرف قرار داده شود.
پس از زمان مشخص، موارد زیر بررسی شوند:
– حجم ژل
– میزان آب آزاد
– سرعت جذب
– یکنواختی
– تهنشینی
این روش هزینه بسیار کمی دارد.
—
۲۲-۱۰ ـ سرعت جذب آب
تمام پلیمرها با سرعت یکسان آب را جذب نمیکنند.
اندازه ذرات، ساختار پلیمر و شرایط آب میتوانند بر سرعت تورم اثر بگذارند.
برای تولید صنعتی، سرعت جذب باید با زمان فرآیند هماهنگ باشد.
—
۲۲-۱۱ ـ اندازه ذرات پلیمر
اندازه ذرات کوچکتر ممکن است سرعت تماس با آب را افزایش دهد.
اما ذرات بسیار ریز میتوانند:
– گردوغبار بیشتری ایجاد کنند؛
– هنگام افزودن به آب سریعاً توده شوند؛
– اختلاط دشوارتری ایجاد کنند.
بنابراین اندازه ذرات باید متناسب با فرآیند انتخاب شود.
—
۲۲-۱۲ ـ مشکل کلوخهشدن
اگر مقدار زیادی پلیمر بهصورت یکجا وارد آب شود، ممکن است سطح بیرونی ذرات سریعاً متورم شود و مانع نفوذ آب به قسمت داخلی توده شود.
نتیجه میتواند ایجاد کلوخه باشد.
راهکارهای احتمالی:
– افزودن تدریجی
– همزدن مناسب
– کنترل سرعت افزودن
– توزیع یکنواخت پودر
است.
—
۲۲-۱۳ ـ ترتیب افزودن مواد
در بسیاری از آزمایشها بهتر است ابتدا آب در مخزن قرار گیرد و سپس پلیمر بهتدریج اضافه شود.
اما روش دقیق باید بر اساس نوع میکسر و ویژگی پلیمر آزمایش شود.
—
۲۲-۱۴ ـ شدت اختلاط
همزدن بسیار ضعیف ممکن است باعث یکنواختنشدن شود.
همزدن بیش از حد نیز ممکن است:
– هوا وارد سیستم کند؛
– ساختار ژل را تغییر دهد؛
– کف ایجاد کند.
بنابراین سرعت و زمان اختلاط باید بهینه شود.
—
۲۲-۱۵ ـ زمان هیدراتهشدن
پلیمر ممکن است بلافاصله پس از اختلاط به حالت نهایی نرسد.
باید زمانی برای جذب و تورم در نظر گرفته شود.
این زمان باید در دستورالعمل تولید ثبت شود.
—
جهت پیام به گردآورنده: ۰۹۳۸۸۴۰۶۷۱۶
۲۲-۱۶ ـ ویسکوزیته ژل
ویسکوزیته یا مقاومت در برابر جریان یکی از ویژگیهای مهم ژل است.
ژل بسیار رقیق ممکن است در بسته حرکت زیادی داشته باشد.
ژل بسیار غلیظ نیز ممکن است:
– پرکردن را دشوار کند؛
– هوای بیشتری در خود نگه دارد؛
– انتقال حرارت متفاوتی داشته باشد.
بنابراین ویسکوزیته باید متناسب با روش تولید انتخاب شود.
—
۲۲-۱۷ ـ ژل شل
ژل شل دارای حرکت داخلی بیشتر است.
این ویژگی ممکن است برای بعضی کاربردها مناسب باشد، اما احتمال آب آزاد یا جابهجایی داخلی نیز افزایش پیدا میکند.
—
۲۲-۱۸ ـ ژل سفت
ژل سفت شکل خود را بهتر حفظ میکند.
اما اگر بیش از حد سفت شود ممکن است:
– انعطاف بسته کاهش یابد؛
– پرکنی دشوار شود؛
– تماس حرارتی مناسب نباشد.
—
۲۲-۱۹ ـ آباندازی یا Syneresis
آباندازی به جداشدن بخشی از آب از ساختار ژل گفته میشود.
این پدیده ممکن است در اثر:
– ترکیب نامناسب
– فشار
– زمان
– تغییر دما
– حضور نمکها
– ساختار نامناسب ژل
افزایش پیدا کند.
—
۲۲-۲۰ ـ چگونه آباندازی بررسی شود؟
میتوان نمونه را در ظرف شفاف قرار داد و در فواصل زمانی مشخص بررسی کرد.
برای مثال:
– بلافاصله
– ۲۴ ساعت
– ۷ روز
– پس از انجماد و ذوب
مقدار آب جداشده ثبت شود.
—
۲۲-۲۱ ـ اثر نمکها
وجود یونها میتواند تورم برخی پلیمرهای فوقجاذب را کاهش دهد.
این موضوع از نظر فرمولاسیون مهم است.
بنابراین اضافهکردن نمک صرفاً برای تغییر نقطه انجماد ممکن است اثرات دیگری نیز بر ساختار ژل داشته باشد.
—
۲۲-۲۲ ـ آیا افزودن نمک همیشه مفید است؟
خیر.
نمک میتواند برخی ویژگیهای حرارتی را تغییر دهد، اما همزمان ممکن است:
– ظرفیت جذب پلیمر را کاهش دهد؛
– آب آزاد را تغییر دهد؛
– پایداری ژل را تحت تأثیر قرار دهد.
بنابراین باید با آزمون مقایسهای تصمیمگیری شود.
—
۲۲-۲۳ ـ محلولهای نمکی
در کمپرسهای سرد و برخی بستههای سرمایشی، محلولهای نمکی نیز کاربرد دارند.
هدف میتواند تغییر ویژگیهای انجماد باشد.
اما فرمولاسیون نمکی باید جدا از فرمولاسیون پلیمر فوقجاذب ارزیابی شود.
—
۲۲-۲۴ ـ اثر غلظت نمک
افزایش غلظت نمک الزاماً به معنای افزایش عملکرد کلی نیست.
ممکن است از یک طرف رفتار انجماد تغییر کند و از طرف دیگر توان تورم پلیمر کاهش یابد.
به همین دلیل باید یک نقطه بهینه آزمایشی پیدا شود.
—
۲۲-۲۵ ـ pH
pH آب یا محلول میتواند بر رفتار برخی پلیمرها و مواد کمکی اثر بگذارد.
برای تولید تکرارپذیر، اگر pH در عملکرد مؤثر باشد، بهتر است در مشخصات آب ورودی ثبت شود.
—
۲۲-۲۶ ـ مواد نگهدارنده
در صورتی که فرمولاسیون آبپایه برای مدت طولانی در حالت غیرمنجمد نگهداری شود، موضوع رشد میکروبی باید بررسی شود.
انتخاب هر ماده نگهدارنده باید بر اساس:
– کاربرد محصول
– سازگاری با پلیمر
– غلظت مصرف
– الزامات قانونی
– شرایط نگهداری
انجام شود.
برای کاربردهای خاص مانند تماس با مواد غذایی، الزامات جداگانهای وجود دارد.
—
۲۲-۲۷ ـ افزودنیهای رنگی
در بعضی محصولات صنعتی ممکن است رنگ برای تشخیص محصول یا ظاهر تجاری استفاده شود.
رنگ باید با:
– پلیمر
– آب
– فیلم
– شرایط انجماد
سازگار باشد.
همچنین در کاربردهای حساس، الزامات مربوط به نوع رنگ باید جداگانه بررسی شود.
—
۲۲-۲۸ ـ افزودنیهای ضدکف
اگر اختلاط باعث ورود هوای زیاد شود، کف ایجادشده میتواند فرآیند پرکردن را دشوار کند.
استفاده از ضدکف تنها زمانی منطقی است که واقعاً مشکل کف وجود داشته باشد و سازگاری آن با فرمولاسیون ثابت شده باشد.
—
۲۲-۲۹ ـ افزودنی غلظتدهنده
گاهی ممکن است تولیدکننده بخواهد حرکت ژل را کاهش دهد.
اما افزودن یک غلظتدهنده جدید میتواند:
– انتقال حرارت را تغییر دهد؛
– فرآیند پرکنی را دشوار کند؛
– هزینه را افزایش دهد.
بنابراین باید اثر واقعی آن آزمایش شود.
—
۲۲-۳۰ ـ اثر افزودنیها بر انجماد
هر ماده محلول یا پلیمری میتواند رفتار آب را تغییر دهد.
در نتیجه پس از افزودن ماده جدید، نباید فقط حالت مایع بررسی شود.
باید موارد زیر نیز آزمایش شوند:
قبل از انجماد → پس از انجماد → پس از ذوب
—
۲۲-۳۱ ـ رفتار پلیمر در انجماد
در هنگام انجماد، آب موجود در سیستم تغییر حالت میدهد.
ممکن است ساختار ژل در این فرآیند:
– منقبض شود؛
– منبسط شود؛
– آب آزاد تولید کند؛
– شکل متفاوتی پیدا کند.
این رفتار باید برای هر فرمولاسیون بهصورت تجربی بررسی شود.
—
۲۲-۳۲ ـ یخ آزاد در ژلپک
در بعضی فرمولاسیونها ممکن است بخشی از آب به شکل یخ نسبتاً آزاد منجمد شود و پلیمر در قسمت دیگری متمرکز شود.
این اتفاق میتواند بافت محصول پس از ذوب را تغییر دهد.
وجود یا عدم وجود این پدیده باید با آزمایش مشخص شود.
—
۲۲-۳۳ ـ آیا ژلپک باید کاملاً ژلهای باشد؟
خیر؛ این یک الزام عمومی نیست.
میزان سفتی مناسب به طراحی محصول بستگی دارد.
برخی محصولات میتوانند ساختار ژلهای نرم داشته باشند و برخی دیگر ممکن است ساختار متراکمتری داشته باشند.
هدف اصلی باید عملکرد موردنیاز باشد.
—
۲۲-۳۴ ـ اثر فرمولاسیون بر انتقال حرارت
ژلپک فقط یک مخزن آب نیست.
ساختار داخلی میتواند بر:
– هدایت حرارت
– جابهجایی داخلی
– سرعت گرمشدن
– سرعت انجماد
اثر بگذارد.
به همین دلیل دو ژلپک با وزن آب یکسان ممکن است رفتار حرارتی متفاوتی داشته باشند.
—
۲۲-۳۵ ـ فرمولاسیون کمپلیمر
در این نوع فرمول، مقدار پلیمر نسبتاً کم است و بخش زیادی از محصول را آب تشکیل میدهد.
مزیت احتمالی:
– هزینه پایینتر پلیمر
– ژل نرمتر
معایب احتمالی:
– آب آزاد بیشتر
– احتمال حرکت بیشتر محتویات
– نیاز به طراحی دقیقتر فیلم
—
۲۲-۳۶ ـ فرمولاسیون پرپلیمر
افزایش پلیمر میتواند ساختار ژل را متراکمتر کند.
اما مصرف بیش از حد ممکن است:
– قیمت را افزایش دهد؛
– پرکنی را دشوار کند؛
– مقدار آب آزاد را کم کند ولی لزوماً ظرفیت سرمایشی جرمی را افزایش ندهد.
بنابراین «پلیمر بیشتر» الزاماً به معنی «محصول بهتر» نیست.
—
۲۲-۳۷ ـ اهمیت جرم آب
از دیدگاه حرارتی، آب نقش مهمی در ظرفیت گرمایی دارد.
بنابراین هنگام مقایسه فرمولها باید فقط مقدار پلیمر را مقایسه نکرد.
باید کل جرم، مقدار آب و شرایط تغییر فاز نیز در نظر گرفته شوند.
—
۲۲-۳۸ ـ فرمولاسیون بر اساس هدف کاربرد
یک فرمول برای همه کاربردها مناسب نیست.
برای مثال:
کمپرس عمومی
تمرکز بر هزینه، انعطاف و قابلیت استفاده مجدد.
حمل سرد
تمرکز بر ظرفیت سرمایشی، پایداری و بستهبندی.
کاربرد صنعتی
تمرکز بر دوام، تکرارپذیری و مقاومت مکانیکی.
کاربردهای حساس
علاوه بر عملکرد، الزامات قانونی و ایمنی نیز باید بررسی شوند.
—
۲۲-۳۹ ـ طراحی آزمایش DOE
برای پروژههای پیشرفته میتوان طراحی آزمایش انجام داد.
متغیرهای نمونه:
– درصد پلیمر
– نسبت آب
– مقدار نمک
– اندازه ذرات
– زمان هیدراتهشدن
و خروجیها:
– ظرفیت جذب
– آب آزاد
– ویسکوزیته
– زمان انجماد
– زمان ذوب
– عملکرد سرمایشی
با این روش میتوان اثر هر عامل را بهتر مشخص کرد.
—
۲۲-۴۰ ـ ساخت نمونههای کوچک
قبل از تولید صنعتی، بهتر است نمونههای کوچک ساخته شوند.
مثلاً:
نمونه ۱: فرمول پایه
نمونه ۲: پلیمر بیشتر
نمونه ۳: پلیمر کمتر
نمونه ۴: آب متفاوت
نمونه ۵: افزودنی مشخص
تمام نمونهها باید در شرایط یکسان آزمایش شوند.
—
جهت پیام به گردآورنده: ۰۹۳۸۸۴۰۶۷۱۶
۲۲-۴۱ ـ ثبت نتایج آزمایش
برای هر نمونه باید ثبت شود:
– کد نمونه
– تاریخ
– مواد اولیه
– مقدار مواد
– زمان اختلاط
– زمان هیدراتهشدن
– ظاهر
– آب آزاد
– وزن
– رفتار انجماد
– رفتار ذوب
– نتیجه نهایی
این اطلاعات بعداً برای اصلاح فرمول بسیار ارزشمند خواهد بود.
—
۲۲-۴۲ ـ مقایسه فرمولها
یک جدول ساده میتواند بسیار مفید باشد:
نمونه| پلیمر| آب| آب آزاد| سفتی ژل| انجماد| ذوب
A| کم| زیاد| زیاد| نرم| بررسی| بررسی
B| متوسط| متوسط| کم| متوسط| بررسی| بررسی
C| زیاد| کمتر| بسیار کم| سفت| بررسی| بررسی
این جدول صرفاً الگوی آزمایش است و اعداد واقعی باید با تست تعیین شوند.
—
۲۲-۴۳ ـ انتخاب فرمول نهایی
فرمول نهایی نباید فقط بر اساس یک ویژگی انتخاب شود.
بهتر است حداقل این عوامل با هم بررسی شوند:
هزینه + عملکرد سرمایشی + پایداری + قابلیت تولید + ایمنی + سازگاری با فیلم
اگر فرمولی ارزان ولی تولید آن دشوار باشد، ممکن است در مقیاس صنعتی اقتصادی نباشد.
—
۲۲-۴۴ ـ مقیاسپذیری فرمولاسیون
فرمولی که در یک ظرف یک لیتری عملکرد خوبی دارد، الزاماً در مخزن ۵۰۰ لیتری همان رفتار را ندارد.
در مقیاس بزرگ:
– سرعت اختلاط
– انتقال آب
– ورود هوا
– زمان هیدراتهشدن
تغییر میکند.
بنابراین قبل از تولید انبوه، آزمایش نیمهصنعتی ضروری است.
—
۲۲-۴۵ ـ فرمولاسیون و دستگاه پرکن
فرمول بسیار غلیظ ممکن است برای پرکنهای خاص دشوار باشد.
فرمول بسیار رقیق نیز ممکن است باعث:
– چکه
– آلودگی محل دوخت
– نوسان وزن
شود.
بنابراین فرمولاسیون باید همراه با تجهیزات تولید طراحی شود.
—
۲۲-۴۶ ـ فرمولاسیون و فیلم
ژل باید با فیلم سازگار باشد.
موارد قابل بررسی:
– مهاجرت یا استخراج احتمالی مواد
– تغییر فیلم در طول زمان
– تغییر استحکام دوخت
– اثر نمک یا افزودنی بر فیلم
– رفتار در انجماد
در کاربردهای خاص، آزمون سازگاری دقیقتر ضروری است.
—
۲۲-۴۷ ـ فرمولاسیون و هزینه
هنگام اصلاح فرمول باید قیمت مواد نیز محاسبه شود.
اگر افزایش جزئی پلیمر فقط مقدار کمی عملکرد را بهبود دهد ولی هزینه محصول را به شکل محسوسی افزایش دهد، ممکن است ارزش اقتصادی آن کم باشد.
بنابراین فرمولاسیون باید با تحلیل اقتصادی فصل ۱۹ ارتباط داشته باشد.
—
۲۲-۴۸ ـ اشتباهات رایج در فرمولاسیون
برخی اشتباهات متداول عبارتاند از:
1. استفاده از نسبت آب و پلیمر بدون آزمون
2. اعتماد کامل به ظرفیت جذب درجشده روی کاتالوگ
3. نادیدهگرفتن املاح آب
4. افزودن چند ماده همزمان
5. نداشتن نمونه شاهد
6. بررسی نکردن رفتار پس از انجماد
7. بررسی نکردن آباندازی پس از ذوب
8. انتقال مستقیم فرمول آزمایشگاهی به تولید صنعتی
—
۲۲-۴۹ ـ فرمول پیشنهادی برای شروع تحقیق
برای آغاز تحقیق میتوان یک فرمول پایه بدون افزودنیهای غیرضروری تعریف کرد و سپس بهصورت مرحلهای تغییر داد.
بهجای اعلام یک نسبت ثابت برای همه انواع پلیآکریلات، بهتر است تولیدکننده بر اساس پلیمر واقعی خود چند نسبت آزمایشی تعریف کند.
سپس این شاخصها اندازهگیری شوند:
– جذب آب
– میزان ژل
– آب آزاد
– ویسکوزیته
– رفتار انجماد
– رفتار ذوب
– دوام بسته
– عملکرد سرمایشی
– قیمت تمامشده
به این ترتیب فرمول نهایی بر اساس داده واقعی محصول انتخاب خواهد شد.
—
۲۲-۵۰ ـ جمعبندی فصل
فرمولاسیون ژلپک یک مسئله چندمتغیره است.
مهمترین عوامل عبارتاند از:
نوع پلیمر، مقدار پلیمر، مقدار آب، کیفیت آب، اندازه ذرات، سرعت اختلاط، زمان هیدراتهشدن، وجود نمکها و افزودنیها، رفتار در انجماد، رفتار پس از ذوب و سازگاری با فیلم.
پلیآکریلات سدیم میتواند برای ایجاد ساختار جاذب آب و ژلمانند مورد استفاده قرار گیرد، اما میزان جذب و رفتار نهایی آن به شرایط محیطی و فرمولاسیون وابسته است.
از طرف دیگر، افزودن مواد بیشتر لزوماً محصول را بهتر نمیکند. هر ماده جدید باید با یک نمونه شاهد مقایسه شود و اثر آن بر عملکرد، هزینه، تولیدپذیری و پایداری بررسی گردد.
روش حرفهای برای رسیدن به فرمول صنعتی این است:
فرمول پایه → نمونههای کوچک → مقایسه → آزمون انجماد و ذوب → انتخاب فرمول → نمونه نیمهصنعتی → اصلاح فرآیند → تولید صنعتی
به این ترتیب، بهجای تکیه بر یک فرمول عمومی، فرمولی ایجاد میشود که دقیقاً برای ماده اولیه، تجهیزات و بازار هدف تولیدکننده مناسب است.
جهت پیام به گردآورنده: ۰۹۳۸۸۴۰۶۷۱۶
موضوع پیشنهادی فصل ۲۳
مواد اولیه و پلیمرهای مناسب برای تولید ژلپک؛ مقایسه پلیآکریلات سدیم، پلیآکریلات پتاسیم، پلیمرهای فوقجاذب، هیدروژلها، مواد معدنی و ترکیبات ژلکننده از نظر جذب آب، قیمت، پایداری، انجماد، ایمنی و قابلیت تولید صنعتی.
۰ دیدگاه