دانشنامه جامع اپوکسی عایق الکتریکی25
25
فصل ۲۵: آمادهسازی سطح قبل از اجرای رزین اپوکسی عایق برق؛ اصول، مراحل و خطاهای اجرایی
مقدمه
یکی از مهمترین مراحل اجرای رزین اپوکسی عایق برق، آمادهسازی صحیح سطح زیرین است. حتی بهترین رزین عایق الکتریکی نیز اگر روی سطح آلوده، چرب، مرطوب، پوستهشده یا دارای ذرات سست اجرا شود، الزاماً عملکرد مورد انتظار را نشان نخواهد داد.
در سیستمهای عایق الکتریکی، آمادهسازی سطح تنها برای افزایش چسبندگی نیست. کیفیت سطح میتواند بر یکنواختی پوشش، تشکیل حباب، مقاومت رطوبتی، احتمال ایجاد مسیرهای سطحی و در نهایت عملکرد الکتریکی سیستم اثر بگذارد.
این موضوع در کاربردهایی مانند ترمیم مقره، پوشش قطعات فلزی، عایقکاری تجهیزات الکتریکی و برخی کاربردهای مرتبط با کوره القایی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
—
۱. چرا آمادهسازی سطح اهمیت دارد؟
رزین اپوکسی باید مستقیماً با زیرلایه تماس داشته باشد تا اتصال مناسبی ایجاد کند.
اگر بین رزین و زیرلایه موادی مانند روغن، گریس، گردوغبار، رطوبت یا ذرات سست وجود داشته باشد، اتصال واقعی کاهش پیدا میکند.
در چنین شرایطی ممکن است پوشش در روز اول کاملاً سالم به نظر برسد، اما بعداً تحت تأثیر:
– رطوبت
– گرما و سرما
– ارتعاش
– فشار مکانیکی
– سیکلهای حرارتی
– میدان الکتریکی
دچار جداشدگی یا ترک شود.
بنابراین میتوان گفت:
کیفیت پوشش اپوکسی = کیفیت رزین + کیفیت آمادهسازی سطح + کیفیت اجرا + شرایط پخت
—
۲. مراحل اصلی آمادهسازی سطح
آمادهسازی سطح را میتوان به چند مرحله اصلی تقسیم کرد:
1. شناسایی جنس زیرلایه
2. بازرسی ظاهری
3. حذف آلودگیهای سطحی
4. حذف روغن و گریس
5. حذف زنگ و اکسیدهای نامطلوب
6. ایجاد زبری مناسب در صورت نیاز
7. حذف گردوغبار حاصل از آمادهسازی
8. کنترل رطوبت
9. کنترل دمای سطح
10. اجرای رزین در زمان مناسب
این مراحل بسته به جنس سطح و شرایط پروژه میتوانند تغییر کنند.
—
۳. شناسایی جنس سطح قبل از اجرا
قبل از انتخاب روش آمادهسازی باید مشخص شود که رزین قرار است روی چه سطحی اجرا شود.
سطح ممکن است:
– فولاد
– آهن
– مس
– آلومینیوم
– چدن
– فولاد زنگنزن
– سرامیک
– چینی
– مقره
– بتن
– مواد کامپوزیتی
– پوشش قدیمی
باشد.
روش مناسب برای یک سطح فلزی الزاماً برای یک مقره سرامیکی مناسب نیست.
به همین دلیل، اولین مرحله در اجرای حرفهای رزین اپوکسی عایق الکتریکی، شناخت زیرلایه است.
—
۴. بازرسی ظاهری
پیش از هرگونه شستوشو یا عملیات مکانیکی، سطح باید بررسی شود.
در این مرحله باید موارد زیر شناسایی شوند:
– ترک
– شکستگی
– پوستهشدن
– زنگزدگی
– چربی
– گردوغبار
– حفره
– مواد سست
– پوشش قدیمی
– رطوبت
– خوردگی
در مورد قطعات الکتریکی، بازرسی باید علاوه بر ظاهر، از نظر عملکرد عایقی نیز مورد توجه قرار گیرد.
—
۵. حذف گردوغبار
گردوغبار یکی از سادهترین اما مهمترین عوامل کاهش چسبندگی است.
ذرات ریز گردوغبار بین رزین و زیرلایه قرار گرفته و یک لایه واسط ایجاد میکنند.
در نتیجه ممکن است:
– چسبندگی کاهش یابد.
– پوشش یکنواخت نباشد.
– حباب ایجاد شود.
– جداشدگی موضعی اتفاق بیفتد.
پس از عملیات مکانیکی مانند سنبادهزنی یا سابکاری، حذف کامل ذرات حاصل از عملیات اهمیت ویژهای دارد.
—
۶. حذف روغن و گریس
در محیطهای صنعتی، احتمال وجود روغن و گریس روی قطعات زیاد است.
بهخصوص قطعاتی که در مجاورت:
– یاتاقانها
– موتور
– گیربکس
– ماشینآلات
– سیستمهای هیدرولیک
– تجهیزات صنعتی
قرار دارند، ممکن است آلوده باشند.
رزین نباید مستقیماً روی چنین سطحی اجرا شود.
ابتدا باید آلودگی روغنی با روش سازگار با جنس زیرلایه حذف شود و پس از آن سطح از نظر باقیماندن آلودگی بررسی گردد.
—
۷. چرا فقط پاککردن ظاهری کافی نیست؟
گاهی سطح پس از یک دستمالکشی ساده تمیز به نظر میرسد، اما مقدار کمی روغن یا مواد آلی همچنان روی سطح باقی مانده است.
این آلودگیهای نامرئی نیز میتوانند چسبندگی را کاهش دهند.
بنابراین در پروژههای حساس، تمیزکاری باید بر اساس نوع آلودگی و شرایط واقعی قطعه انجام شود، نه صرفاً بر اساس ظاهر سطح.
—
۸. زنگزدگی و اکسیدهای سطحی
در قطعات فولادی، زنگزدگی میتواند مانع اتصال مناسب رزین به فلز پایه شود.
اگر رزین روی لایهای از زنگ سست اجرا شود، در واقع ممکن است اتصال ظاهراً قوی رزین به لایه زنگ ایجاد شود، در حالی که خود لایه زنگ اتصال ضعیفی به فلز دارد.
در چنین شرایطی، جداشدگی میتواند از زیر پوشش اتفاق بیفتد.
بنابراین در سطوح فلزی، حذف لایههای سست و اکسیدهای نامناسب اهمیت دارد.
—
۹. زبری سطح
پس از تمیزکاری، در بسیاری از سطوح فلزی میتوان با روش مناسب زبری کنترلشده ایجاد کرد.
زبری میتواند:
– سطح تماس را افزایش دهد.
– قفلشدن مکانیکی رزین را بهبود دهد.
– چسبندگی پوشش را افزایش دهد.
اما باید توجه داشت که زبری باید متناسب با سیستم پوشش باشد.
زبری بسیار زیاد ممکن است باعث ایجاد نقاطی شود که رزین بهخوبی آنها را پر نمیکند.
بنابراین هدف، ایجاد پروفایل سطح مناسب است، نه بیشترین زبری ممکن.
—
۱۰. آمادهسازی سطح سرامیکی
سرامیک و چینی رفتار متفاوتی نسبت به فلز دارند.
در مقرههای سرامیکی باید از روشهایی استفاده شود که:
– سطح را تمیز کند.
– آلودگی را حذف کند.
– به ساختار مقره آسیب نزند.
– ترک جدید ایجاد نکند.
– هندسه عایقی را تغییر ندهد.
اگر سطح مقره دارای لعاب سالم باشد، نوع آمادهسازی باید با توجه به وضعیت همان لعاب انتخاب شود.
—
۱۱. آمادهسازی سطح مقره برای ترمیم
در ترمیم مقره با رزین اپوکسی، آمادهسازی سطح اهمیت بسیار بالایی دارد.
مراحل کلی میتواند شامل:
مرحله اول: بازرسی
نوع آسیب مشخص شود.
مرحله دوم: حذف آلودگی
روغن، گردوغبار و مواد سست حذف شوند.
مرحله سوم: آمادهسازی موضع آسیب
قسمتهای ضعیف یا جداشده حذف شوند.
مرحله چهارم: خشککردن
سطح کاملاً خشک شود.
مرحله پنجم: اجرای رزین
رزین مطابق مشخصات سیستم اجرا شود.
مرحله ششم: پخت
زمان و شرایط پخت رعایت شود.
اما این مراحل جایگزین ارزیابی مهندسی مقرهای که دچار شکست ساختاری شده نیستند.
—
۱۲. تفاوت ترک سطحی و ترک ساختاری
این موضوع در تعمیر مقره بسیار مهم است.
ترک سطحی
ممکن است محدود به لایه سطحی باشد و پس از بررسی فنی، امکان ترمیم موضعی آن وجود داشته باشد.
ترک ساختاری
ممکن است به داخل بدنه مقره نفوذ کرده و استحکام مکانیکی یا عملکرد الکتریکی قطعه را تحت تأثیر قرار دهد.
در مورد ترک ساختاری، پوشاندن سطح با اپوکسی نباید بهعنوان اثبات سلامت قطعه تلقی شود.
در کاربردهای حساس، باید مشخص شود که آیا قطعه پس از تعمیر هنوز معیارهای مکانیکی و الکتریکی مورد نیاز را تأمین میکند یا خیر.
—
۱۳. اهمیت خشکبودن سطح
رطوبت یکی از عوامل مهم در آمادهسازی سطح برای رزین اپوکسی است.
آب میتواند در سطح:
– فلز
– سرامیک
– بتن
– حفرهها
– ترکها
باقی بماند.
اگر رزین روی چنین سطحی اجرا شود، احتمال ایجاد نقص در اتصال یا تغییر خواص نهایی وجود دارد.
در عایقهای الکتریکی، این مسئله اهمیت مضاعف دارد، زیرا رطوبت علاوه بر اثر مکانیکی میتواند ویژگیهای الکتریکی سطح را نیز تغییر دهد.
—
۱۴. رطوبت محیط و شبنم
حتی اگر خود قطعه ظاهراً خشک باشد، شرایط محیطی نیز اهمیت دارد.
اگر دمای سطح به نقطهای نزدیک شود که امکان تشکیل شبنم وجود داشته باشد، ممکن است یک لایه بسیار نازک آب روی سطح تشکیل شود.
این لایه میتواند برای چسبندگی پوشش نامطلوب باشد.
بنابراین در اجرای صنعتی، کنترل دمای سطح و شرایط محیط میتواند به اندازه خشککردن ظاهری اهمیت داشته باشد.
—
۱۵. دمای سطح
دمای زیرلایه باید با محدوده توصیهشده برای سیستم اپوکسی سازگار باشد.
سطح بسیار سرد میتواند باعث:
– افزایش ویسکوزیته
– کاهش قابلیت پخش
– اختلال در پخت
شود.
سطح بیش از حد گرم نیز میتواند:
– زمان کارپذیری را کاهش دهد.
– سرعت واکنش را افزایش دهد.
– احتمال ایجاد عیب در پوشش را بیشتر کند.
به همین دلیل، قبل از اجرای رزین در پروژههای صنعتی باید شرایط واقعی سطح بررسی شود.
—
۱۶. اجرای اپوکسی روی پوشش قدیمی
یکی از دشوارترین شرایط، اجرای رزین روی یک پوشش قدیمی است.
در این حالت باید مشخص شود:
– پوشش قبلی چیست؟
– آیا چسبندگی مناسبی دارد؟
– آیا پوستهشده است؟
– آیا با اپوکسی جدید سازگار است؟
– آیا باید کاملاً برداشته شود؟
اجرای اپوکسی جدید روی پوشش قدیمی و ضعیف میتواند باعث شود کل سیستم از همان لایه قدیمی جدا شود.
بنابراین در بسیاری از موارد، مسئله اصلی خود اپوکسی جدید نیست، بلکه کیفیت لایه زیرین است.
—
۱۷. آمادهسازی مس
مس در تجهیزات الکتریکی کاربرد بسیار گستردهای دارد.
شینهها، اتصالات و برخی قطعات رسانا ممکن است نیازمند پوشش یا عایقکاری موضعی باشند.
در آمادهسازی مس باید به وجود:
– چربی
– اکسید
– آلودگی سطحی
– رطوبت
توجه شود.
پس از آمادهسازی نیز باید از آلودهشدن مجدد سطح پیش از اجرای رزین جلوگیری کرد.
—
۱۸. آمادهسازی آلومینیوم
آلومینیوم به سرعت یک لایه اکسیدی روی سطح خود تشکیل میدهد.
این لایه اکسیدی میتواند بر چسبندگی سیستمهای پوششی اثر بگذارد.
بنابراین در پروژههایی که اپوکسی روی آلومینیوم اجرا میشود، روش آمادهسازی باید متناسب با آلیاژ، وضعیت سطح و مشخصات سیستم پوشش انتخاب شود.
استفاده از یک روش عمومی بدون توجه به نوع آلومینیوم میتواند نتیجه متفاوتی ایجاد کند.
—
۱۹. تمیزی سطح و عملکرد الکتریکی
در پوششهای عایق، تمیزی سطح فقط مسئله چسبندگی نیست.
آلودگی سطح میتواند رفتار الکتریکی سطح را نیز تغییر دهد.
برای مثال، ترکیب رطوبت و آلودگی میتواند یک لایه رساناتر روی سطح ایجاد کند.
در ولتاژهای بالاتر، وضعیت سطح و مسیرهای خزشی اهمیت زیادی پیدا میکنند.
بنابراین در کاربردهای عایق الکتریکی، آمادهسازی سطح باید هم از دیدگاه مکانیکی و هم از دیدگاه الکتریکی بررسی شود.
—
۲۰. آمادهسازی سطح و جلوگیری از حباب
یکی از مشکلات مهم در اجرای اپوکسی، ایجاد حباب و حفره است.
حباب ممکن است به دلایل مختلف ایجاد شود:
– زبری نامناسب
– حفرههای سطحی
– رطوبت
– اختلاط شدید
– ویسکوزیته بالا
– اجرای نامناسب
– ضخامت بیش از حد
به همین دلیل آمادهسازی سطح باید به گونهای باشد که حفرههای غیرضروری و ذرات سست در زیر پوشش باقی نمانند.
—
۲۱. ارتباط حباب با عایق الکتریکی
در سیستمهای ولتاژ بالا، حفرههای داخلی میتوانند اهمیت ویژهای داشته باشند.
میدان الکتریکی در محیطهای مختلف به شکل یکسان توزیع نمیشود. بنابراین یک فضای خالی در داخل عایق میتواند به تمرکز موضعی تنش الکتریکی منجر شود.
در شرایط مناسب، چنین نقاطی میتوانند مستعد تخلیه جزئی باشند.
بنابراین اجرای بدون حباب و یکنواخت رزین اپوکسی عایق برق یکی از اهداف مهم اجرای حرفهای است.
—
۲۲. آمادهسازی سطح در کوره القایی
کوره القایی از نظر شرایط کاری با بسیاری از تجهیزات الکتریکی معمولی متفاوت است.
در چنین تجهیزاتی ممکن است سطح مورد نظر تحت تأثیر:
– گرمای زیاد
– تغییرات شدید دما
– ارتعاش
– آلودگی صنعتی
– رطوبت
– میدان الکترومغناطیسی
قرار گیرد.
بنابراین قبل از اجرای رزین باید مشخص شود که دقیقاً کدام قسمت کوره قرار است عایقکاری شود.
اگر محل اجرا در منطقهای با دمای بسیار بالا قرار دارد، باید مقاومت حرارتی واقعی سیستم بررسی شود.
مقاومت الکتریکی به تنهایی اثباتکننده مناسببودن رزین برای دمای بسیار بالای کوره نیست.
—
۲۳. انتخاب روش پاکسازی
روش پاکسازی باید بر اساس جنس زیرلایه و نوع آلودگی انتخاب شود.
روشهای مختلف میتوانند شامل:
– پاکسازی مکانیکی
– شستوشوی مناسب
– سنبادهکاری
– برسکاری
– روشهای سایشی کنترلشده
– روشهای تخصصی آمادهسازی صنعتی
باشند.
نباید از هر ماده پاککنندهای بدون بررسی سازگاری با زیرلایه استفاده کرد.
باقیماندن مواد پاککننده نیز میتواند به اندازه چربی اولیه مشکل ایجاد کند.
—
۲۴. چه زمانی سنبادهکاری مناسب نیست؟
سنبادهکاری یک روش عمومی برای همه سطوح نیست.
روی برخی سطوح حساس، عملیات مکانیکی شدید ممکن است:
– ابعاد قطعه را تغییر دهد.
– لایه سطحی را تخریب کند.
– ترک ایجاد کند.
– هندسه عایقی را تغییر دهد.
در مقرهها و قطعات الکتریکی حساس، روش آمادهسازی باید با دقت بیشتری انتخاب شود.
—
۲۵. آمادهسازی و فاصله خزشی
در قطعات عایق الکتریکی، هندسه سطح اهمیت دارد.
اگر عملیات آمادهسازی باعث تغییر غیرضروری در شکل سطح شود، ممکن است فاصله خزشی یا مسیر سطحی تغییر کند.
این موضوع در طراحی عایقهای ولتاژ متوسط و بالا اهمیت دارد.
بنابراین آمادهسازی نباید فقط با هدف چسبندگی انجام شود؛ بلکه باید هندسه الکتریکی قطعه نیز حفظ شود.
—
۲۶. کنترل کیفیت پیش از اجرای رزین
قبل از اجرای رزین اپوکسی عایق برق میتوان یک کنترل نهایی انجام داد:
مورد| وضعیت مطلوب
آلودگی روغنی| حذف شده
گردوغبار| حذف شده
مواد سست| حذف شده
زنگ و اکسید نامطلوب| حذف شده
رطوبت| کنترل شده
دمای سطح| در محدوده مناسب
ترک ساختاری| بررسی شده
زبری| متناسب با سیستم
پوشش قدیمی| از نظر چسبندگی بررسی شده
هندسه عایقی| حفظ شده
این چکلیست ساده میتواند از بسیاری از مشکلات اجرایی جلوگیری کند.
—
۲۷. آمادهسازی سطح و رزین اپوکسی پادنار 8119
بر اساس اطلاعات فنی ارائهشده برای رزین اپوکسی عایق برق پادنار کد 8119، این محصول برای کاربردهای عایق الکتریکی معرفی شده است.
مرجع اعلامشده برای محصول، وزارت نیرو – دانشکده شهید عباسپور با شماره تأیید اعلامشده 84-4-11 است.
همچنین طبق اطلاعات آزمون ارائهشده، روی سطح یک «مقره چرخی» با ضخامت یک میلیمتر، نتایج زیر گزارش شده است:
– ولتاژ شکست در شرایط خشک: ۲۱٬۰۰۰ ولت
– ولتاژ شکست در شرایط مرطوب: ۱۴٬۰۰۰ ولت
– ولتاژ تحمل یکدقیقهای در شرایط خشک: ۳٬۵۰۰ ولت
– ولتاژ تحمل یکدقیقهای در شرایط مرطوب: ۲٬۵۰۰ ولت
این اعداد، نتایج اعلامشده برای شرایط آزمون مشخص هستند و نباید بدون انجام بررسی فنی، به تمام ضخامتها، تمام زیرلایهها یا تمام تجهیزات الکتریکی تعمیم داده شوند.
در کاربردهای واقعی، آمادهسازی سطح میتواند نقش مهمی در نزدیکشدن عملکرد اجراشده به شرایط آزمون داشته باشد.
—
۲۸. آمادهسازی سطح و آزمون نهایی
پس از اجرای رزین و تکمیل پخت، در پروژههای حساس ممکن است لازم باشد آزمونهای مناسب انجام شوند.
نوع آزمون به کاربرد بستگی دارد و میتواند شامل بررسی:
– ظاهری
– چسبندگی
– ضخامت
– مقاومت عایقی
– ولتاژ تحمل
– ولتاژ شکست
– تخلیه جزئی
– مقاومت رطوبتی
باشد.
هیچ یک از این آزمونها را نباید بدون توجه به مشخصات تجهیز به صورت خودکار جایگزین دیگری کرد.
—
۲۹. اشتباهات رایج در آمادهسازی سطح
اجرای مستقیم روی سطح چرب
یکی از شایعترین عوامل شکست پوشش.
بیتوجهی به رطوبت
خصوصاً در سطوح سرامیکی و محیطهای مرطوب.
سنبادهکاری بیش از حد
ممکن است به زیرلایه آسیب بزند.
باقیماندن گردوغبار
باعث ایجاد لایه واسط میان رزین و سطح میشود.
اجرای روی پوشش قدیمی ضعیف
ضعف لایه زیرین به پوشش جدید منتقل میشود.
بیتوجهی به دمای سطح
ممکن است روی پخت و کیفیت نهایی اثر بگذارد.
اجرای سریع پس از آمادهسازی
اگر سطح دوباره آلوده یا مرطوب شود، آمادهسازی قبلی عملاً ارزش خود را از دست میدهد.
—
۳۰. نتیجهگیری
آمادهسازی سطح را باید یکی از مراحل اصلی اجرای رزین اپوکسی عایق برق دانست، نه یک مرحله فرعی قبل از اجرای پوشش.
سطح مناسب باید:
– تمیز
– خشک
– عاری از مواد سست
– عاری از آلودگیهای مزاحم
– دارای وضعیت مناسب از نظر زبری
– سازگار با سیستم اپوکسی
باشد.
در فلزات، کنترل روغن، گریس، زنگ و اکسید اهمیت زیادی دارد. در سرامیک و مقره، علاوه بر پاکیزگی و خشکی، سلامت ساختاری قطعه نیز باید بررسی شود.
در ترمیم مقره، آمادهسازی صحیح سطح میتواند برای ایجاد اتصال مناسب رزین ضروری باشد، اما نمیتواند بهتنهایی یک شکست ساختاری را به یک مقره سالم تبدیل کند.
در کوره القایی نیز آمادهسازی سطح باید همراه با بررسی دمای واقعی، سیکل حرارتی و شرایط مکانیکی محل اجرا انجام شود.
در نهایت، کیفیت یک سیستم اپوکسی عایق فقط به مشخصات خود رزین وابسته نیست؛ بلکه از مجموعهای از عوامل تشکیل میشود:
زیرلایه مناسب + آمادهسازی صحیح + رزین مناسب + اجرای صحیح + پخت کامل + کنترل نهایی
برای دریافت مشاوره فنی درباره رزین اپوکسی عایق برق پادنار کد 8119 و بررسی کاربرد آن در عایقکاری، ترمیم مقره و تجهیزات صنعتی، شماره 09221696509 قابل استفاده است.
۰ دیدگاه