دانشنامه جامع اپوکسی عایق الکتریکی 52
فصل ۵۲ ـ تخلیه جزئی در اپوکسی مخصوص برق ؛ سازوکار، عوامل ایجاد، روش‌های تشخیص و نقش اپوکسی
مقدمه
در تجهیزات الکتریکی عایق‌شده با اپوکسی عایق برق پادنار ، ممکن است پیش از آنکه شکست کامل عایقی رخ دهد، تخلیه‌های الکتریکی کوچک و موضعی در قسمت هایی از سامانه رخ دهند. این تخلیه‌ها معمولاً انرژی بسیار کمتری از یک قوس یا اتصال کوتاه دارند، اما اگر تکرار شود به مرور زمان ساختار عایق را خراب میکند. لذا ، تخلیه جزئی یا Partial Discharge (PD) یکی از موضوعات مهم در ارزیابی قابلیت اطمینان عایق‌های الکتریکی، به‌ویژه در تجهیزات ولتاژ متوسط و بالا، محسوب میشود. در یک سامانه عایق برق اپوکسی ، وجود حفره، ترک، جدایش میان رزین و زیرلایه، ناخالصی، رطوبت یا هندسه نامناسب می‌تواند باعث ایجاد نقطه ای شود که میدان الکتریکی در آن نسبت به بخش‌های اطراف بیشتر باشد. اگر شدت میدان در این ناحیه زیاد شود ، تخلیه موضعی شکل می‌گیرد.اهمیت تخلیه جزئی در این است که ممکن است در ابتدا هیچ علامت ظاهری نداشته باشد. سطح عایق برق اپوکسی از بیرون کاملاً سالم دیده میشود ولی درون آن تخلیه‌های کوچک و تکرارشونده، به‌تدریج دیواره حفره یا اطراف یک نقص را خراب می‌کنند. بنابراین، بررسی PD در کاربردهای حساس، مکمل آزمون‌های معمول مقاومت عایقی و ولتاژ شکست است و نباید با آنها یکی دانسته شود.
۱. تخلیه جزئی دقیقاً چیست؟
تخلیه جزئی نوعی تخلیه الکتریکی موضعی است که فقط بخشی از سیستم عایقی را درگیر میکند و در حالت ایده‌آل به‌طور کامل فاصله عایقی بین دو هادی را پل نمی‌کند. این تعریف یک نکته مهم دارد: PD الزاماً به معنی شکست کامل عایق نیست.احتمال دارد یک قطعه برای مدت مشخصی در برابر ولتاژ آزمون مقاومت کند، اما درون آن تخلیه‌های جزئی تکرارشونده وجود داشته باشد. این تخلیه‌ها می‌توانند در طول زمان موجب :فرسایش موضعی اپوکسی،ایجاد ترک،تولید گاز یا محصولات تجزیه،کربنی‌شدن،افزایش اندازه حفره،کاهش استقامت دی‌الکتریک، و در نهایت شکست کامل شوند. بنابراین در طراحی عایق الکتریکی، فقط این سؤال مطرح نیست که «رزین اپوکسی عایق در چه ولتاژی می‌شکند؟» بلکه باید پرسید: آیا عایق در ولتاژ کاری موردنظر، تخلیه جزئی قابل‌توجهی ایجاد میکند یا خیر؟
۲. تخلیه جزئی در کدام قسمت‌های رزین اتفاق می‌افتد؟
در یک قطعه اپوکسی شده ایده‌آل و کاملاً همگن، میدان الکتریکی هم تا حد زیادی یکنواخت‌تر است . اما در تولید واقعی، همیشه احتمال وجود ناپیوستگی وجود دارد. مهم‌ترین محل‌های مستعد PD عبارت‌اند از:
۲.۱ حفره‌های داخلی
حباب هوا یا گاز محبوس در رنگ و رزین اپوکسی نوع عایق برق با گرید ۸۱۱ پادنار یکی از شناخته‌شده‌ترین عوامل ایجاد تخلیه جزئی است. هوا نسبت به بسیاری از مواد عایق پلیمری، استقامت دی‌الکتریک متفاوتی دارد. بنابراین هنگامی که یک حفره درون رزین قرار می‌گیرد، توزیع میدان الکتریکی در اطراف آن یکنواخت نخواهد بود.در یک حفره کوچک ممکن است میدان داخلی به اندازه‌ای افزایش پیدا کند که تخلیه در همان نقطه آغاز شود.
۲.۲ مرز رزین و فلز
در قطعاتی که اپوکسی برق مستقیماً روی فلز قرار دارد، اگر تماس کامل و بدون فضای خالی نباشد، یک لایه بسیار نازک هوا یا آلودگی می‌تواند در مرز دو ماده باقی بماند. این ناحیه از نظر الکتریکی اهمیت زیادی دارد.
۲.۳ مرز اپوکسی و عایق قبلی
در تعمیرات یا تجدید پوشش‌دهی ، اگر پوشش جدید روی یک پوشش قدیمی اجرا شود، عدم سازگاری، آلودگی یا چسبندگی ناکافی می‌تواند باعث ایجاد فاصله‌های میکروسکوپی گردد.
۲.۴ ترک‌های ریز
ترک ممکن است در بدو امر به اندازه‌ای کوچک باشد که قابل رویت با با چشم نباشد، اما اگر دو سطح ترک از یکدیگر فاصله بگیرند، فضای گازی داخل ترک می‌تواند به محل تخلیه جزئی تبدیل گردد.
برای خرید اینجا کلیک کنید
۲.۵ نوک‌ها و لبه‌های تیز
تمرکز میدان در نزدیکی لبه‌های تیز می‌تواند احتمال تخلیه را افزایش دهد. به همین دلیل، در طراحی عایق‌های ولتاژ بالا، شکل هندسی هادی‌ها و پوشش اهمیت زیادی دارد که این ویژگی فقط در اپوکسی عایق برق پادنار لحاظ گردیده است
۳. چرا حفره هوا در رزین اپوکسی خطرناک است؟
یکی از مشکلات اساسی در عایق‌های رزینی، وجود حباب‌های داخلی است. در نگاه اول امکان دارد تصور شود یک حباب بسیار کوچک تأثیر مهمی ندارد، اما از نظر الکتریکی موضوع خیلی مهم است. میدان الکتریکی در داخل حفره و اطراف آن با میدان موجود در خود رزین یکسان نیست.وقتی که ولتاژ اعمال میشود، بخشی از تنش الکتریکی روی حفره متمرکز میشود. اگر شرایط مناسب باشد، تخلیه‌های کوتاه درون حفره شکل می‌گیرند. هر تخلیه می‌تواند مقدار کمی انرژی به دیواره حفره منتقل کند. تکرار هزاران یا میلیون‌ها تخلیه در طول زمان ممکن است باعث:تخریب شیمیایی دیواره،زبر شدن سطح داخلی،تولید گازهای جدید،گسترش ترک،افزایش حجم حفره، و افزایش شدت PD شود. به این ترتیب، یک نقص کوچک می‌تواند به‌صورت تدریجی رشد کند.
۴. رابطه بین کیفیت اجرای رزین و تخلیه جزئی
کیفیت ماده اولیه تنها یکی از عوامل مؤثر است. روش اجرای پوشش نیز اهمیت زیادی دارد.حتی اگر رزین از نظر خواص الکتریکی مناسب باشد، اجرای نادرست ایجاد حباب، حفره و جدایش خواهد کرد. عوامل مهم عبارت‌اند از: نسبت صحیح اجزای رزین و هاردنر، در سامانه‌های دوجزئی، اختلاط مناسب،جلوگیری از ورود هوای اضافی، کنترل زمان کارپذیری، کنترل دمای مواد،آماده‌سازی صحیح سطح،رعایت ضخامت مناسب، کنترل سرعت و روش اعمال، و رعایت شرایط پخت. یکی از اشتباهات رایج این است که صرفاً به «ضخامت» پوشش اپوکسی توجه میشود. ممکن است پوششی ضخیم اجرا شده باشد، اما در داخل آن حباب‌های متعدد وجود داشته باشد. چنین پوششی از نظر ظاهری ممکن است حتی بهتر از یک پوشش نازک به نظر برسد، ولی از نظر قابلیت اطمینان الکتریکی الزاماً بهتر نیست.
۵. نقش ویسکوزیته اپوکسی در تشکیل حباب
ویسکوزیته یکی از ویژگی‌هایی است که در فرآیند اعمال و حذف حباب اهمیت دارد. رزین بسیار غلیظ ممکن است نتواند به‌راحتی فضای بسیار باریک میان دو سطح یا داخل شیارها را پر کند. در نتیجه، هوا ممکن است در زیر پوشش باقی بماند. از سوی دیگر، کاهش بیش از حد ویسکوزیته نیز می‌تواند مشکلات دیگری ایجاد کند و بنابراین نمی‌توان صرفاً با رقیق‌کردن ماده، مشکل را حل نمود. در کاربردهای حساس الکتریکی، باید روش اجرای محصول مطابق مشخصات سازنده باشد و هرگونه تغییر در فرمولاسیون یا رقیق‌سازی بدون داده فنی معتبر انجام نشود.
۶. اثر پخت ناقص بر تخلیه جزئی
رزین اپوکسی پس از اختلاط و اعمال، باید به شرایط پخت تعیین‌شده برسد.پخت ناقص می‌تواند بر ویژگی‌های مکانیکی، حرارتی و الکتریکی اثر بگذارد. همچنین اگر پوشش پس از پخت کامل، خواص مورد انتظار را به دست نیاورده باشد، احتمال ایجاد تغییرات در طول بهره‌برداری بیشتر خواهد شد. در عایق‌های الکتریکی، مسئله فقط سخت‌شدن ظاهری رزین نیست. یک رزین اپوکسی عایق برق امکان دارد در سطح خشک و سخت به نظر برسد اما هنوز از نظر شبکه پلیمری، تنش داخلی یا خواص نهایی به شرایط مورد انتظار نرسیده باشد. بنابراین زمان پخت، دمای پخت و شرایط محیطی باید طبق دستورالعمل فنی همان محصول رعایت شود.
۷. تنش حرارتی و ارتباط آن با PD
یکی از مهم‌ترین عوامل ثانویه، تغییرات دماست.رزین، فلز و سایر مواد تشکیل‌دهنده یک قطعه معمولاً ضریب انبساط حرارتی یکسانی ندارند. هنگام گرم‌شدن و سرد شدن، هر ماده تمایل دارد مقدار متفاوتی منبسط یا منقبض گردد. اگر این اختلاف زیاد باشد، تنش مکانیکی در مرز مواد ایجاد میشود. تکرار سیکل‌های حرارتی امکان دارد به:ترک‌های ریز،جداشدگی،افزایش حفره‌های موجود، یا کاهش چسبندگی منجر شود. در این مرحله، یک عیب مکانیکی می‌تواند به عیب الکتریکی بدل شود. بطور مثال، اگر پوشش اپوکسی عایق پادنار از سطح فلزی جدا شود، فضای بسیار کوچکی میان دو سطح ایجاد میشود. این فضای کوچک ممکن است به محل تخلیه جزئی تبدیل شود.
۸. تخلیه جزئی داخلی و سطحی چه تفاوتی دارند؟
به‌طور کلی می‌توان PD را بر اساس محل وقوع نیز بررسی کرد.
تخلیه داخلی
در داخل حجم عایق، معمولاً در: حباب، حفره، ترک، ناخالصی، یا ناحیه جدایش رخ می‌دهد.
تخلیه سطحی
در نزدیکی سطح عایق یا مرز میان عایق و گاز رخ می‌دهد. تخلیه سطحی ممکن است با آلودگی، رطوبت، شکل هندسی و میدان الکتریکی سطح ارتباط بیشتری داشته باشد.
تخلیه در مرز مواد
در سامانه‌هایی که چند ماده عایق در کنار هم قرار دارند، مرز مشترک آنها اهمیت ویژه‌ای پیدا میکند.
برای مثال:
فلز ← لایه رزین ← لایه عایق جامد
اگر هر یک از این مرزها دارای فضای خالی یا چسبندگی ناقص باشد، احتمال ایجاد PD زیاد است
۹. تفاوت تخلیه جزئی با کرونا
کرونا و تخلیه جزئی به هم مرتبط هستند ولی مترادف نیستند. کرونا معمولاً در اطراف نواحی دارای تمرکز شدید میدان، مانند نوک، لبه یا هادی با شعاع انحنای کم شکل می‌گیرد و اغلب در محیط گازی اطراف هادی رویت میشود. تخلیه جزئی اصطلاحی است گسترده‌تر و می‌تواند درون یک سیستم عایقی و در نواحی مختلف رخ دهد. بلحاظ کاربردی، این تمایز اهمیت دارد زیرا راهکار مقابله با کرونا ممکن است با راهکار مقابله با PD داخلی تفاوت داشته باشد.
۱۰. نقش طراحی هندسی در جلوگیری از PD
حتی بهترین اپوکسی عایق هم نمی‌تواند تمام مشکلات ناشی از هندسه نامناسب را برطرف کند.در طراحی عایق باید تا حتی الامکان از نقاطی که میدان الکتریکی را متمرکز می‌کنند جلوگیری شود. مهم ترین موارد عبارت‌اند از: حذف گوشه‌های بسیار تیز، افزایش شعاع انحنا در نقاط حساس، جلوگیری از فاصله‌های بسیار کم، کنترل فاصله هادی تا بدنه، طراحی مناسب انتهای لایه‌های عایق، جلوگیری از لبه‌های آزاد نامناسب، و کنترل مسیر میدان در اطراف اتصالات. در سیستم‌های ولتاژ بالاتر، استفاده از روش‌های کنترل میدان مانند اجزای خازنی یا مواد کنترل‌کننده تنش نیز ممکن است مطرح شود.
۱۱. آیا ضخامت بیشتر رزین همیشه PD را کاهش می‌دهد؟
خیر. این تصور یکی از اشتباهات رایج در طراحی عایق رزینی است. افزایش ضخامت می‌تواند در برخی شرایط ظرفیت عایقی حجمی را افزایش دهد، اما اگر افزایش ضخامت باعث ایجاد: حباب، تنش پخت، ترک، جداشدگی، یا پخت نامناسب شود، نتیجه می‌تواند حتی نامطلوب باشد. در یک پوشش الکتریکی، باید ضخامت طراحی‌شده، یکنواختی، کیفیت پخت و نبود نقص داخلی همزمان مورد توجه قرار گیرد.
۱۲. روش‌های اندازه‌گیری تخلیه جزئی
برای ارزیابی تخصصی PD، تجهیزات آزمایشگاهی و روش‌های استاندارد استفاده میشود.در یک آزمون معمول، ولتاژ به نمونه اعمال شده و سیگنال‌های ناشی از تخلیه‌های کوچک ثبت و تحلیل می‌شوند. پارامترهای مختلفی ممکن است مورد توجه قرار گیرند، از جمله: ولتاژ آغاز تخلیه جزئی، شدت تخلیه، الگوی تکرار تخلیه، فاز وقوع نسبت به ولتاژ، تعداد تخلیه‌ها، و رفتار تخلیه با افزایش یا کاهش ولتاژ. مهم است که عدد یک آزمون PD بدون دانستن روش آزمون، نوع نمونه، مدار اندازه‌گیری، حساسیت سیستم و شرایط محیطی تفسیر نشود.
۱۳. الگوی PRPD چیست؟
یکی از روش‌های متداول تحلیل تخلیه جزئی، بررسی ارتباط تخلیه‌ها با فاز ولتاژ اعمالی است. این اطلاعات می‌تواند به تشخیص نوع تقریبی نقص کمک کند. برای مثال، الگوی تخلیه ناشی از حفره داخلی ممکن است با الگوی تخلیه سطحی یا کرونا تفاوت داشته باشد.با این حال، تفسیر الگوهای PRPD یک کار تخصصی است و نباید تنها بر اساس ظاهر یک نمودار، علت خرابی قطعه تعیین شود. وجود نویز الکتریکی محیط نیز می‌تواند در اندازه‌گیری ، ایجاد اختلال نماید .
۱۴. چرا نویز در آزمون PD اهمیت دارد؟
تخلیه جزئی سیگنال بسیار کوچکی تولید میکند. در محیط واقعی، تجهیزات برق، اینورترها، موتورهای بزرگ، منابع سوئیچینگ و حتی برخی تجهیزات مخابراتی می‌توانند نویز تولید کنند. اگر نویز از PD واقعی تفکیک نشود، ممکن است: PD واقعی نادیده گرفته شود، یا نویز به اشتباه PD تلقی شود. بنابراین آزمون حرفه‌ای نیازمند: مدار اندازه‌گیری مناسب، کالیبراسیون، کنترل نویز، اتصال زمین صحیح، و تفسیر متخصص است.
۱۵. آزمون ولتاژ شکست و PD چه تفاوتی دارند؟
این دو آزمون پاسخ یک سؤال را نمی‌دهند.آزمون ولتاژ شکست می‌پرسد: نمونه در چه ولتاژی دچار شکست نهایی میشود؟
آزمون PD می‌پرسد: در چه شرایطی و با چه شدتی تخلیه‌های موضعی در عایق آغاز می‌شوند؟ ممکن است دو رزین اپوکسی دارای ولتاژ شکست نزدیک به هم باشند اما رفتار آنها از نظر PD متفاوت باشد. به همین دلیل، برای کاربردهای حساس نمی‌توان فقط بر اساس یک عدد ولتاژ شکست درباره طول عمر عایق تصمیم گیری کرد .
۱۶. ولتاژ تحمل یک‌دقیقه‌ای نیز جایگزین PD نیست
آزمون تحمل ولتاژ برای بررسی توانایی نمونه در تحمل یک سطح ولتاژ طی زمان مشخص بسیار مهم است، اما نتیجه آن به‌تنهایی اطلاعات کاملی درباره رفتار بلندمدت عایق ارائه نمی‌دهد. نمونه ممکن است آزمون کوتاه‌مدت را بدون شکست پشت سر بگذارد، ولی در شرایط کاری طولانی‌مدت دچار PD شود. در نتیجه ، بسته به حساسیت تجهیز، ارزیابی جامع ممکن است شامل مجموعه‌ای از آزمون‌ها باشد: مقاومت عایقی، ولتاژ تحمل، ولتاژ شکست، PD، آزمون حرارتی،آزمون رطوبتی و آزمون دوام محیطی.
۱۷. نقش رزین اپوکسی پادنار 811 پادنار در سامانه عایق
بر اساس اطلاعات فنی ارائه‌شده برای رزین اپوکسی عایق برق پادنار 8119، این محصول برای کاربردهای عایق الکتریکی معرفی شده و برای نمونه‌ای با ضخامت یک میلی‌متر روی مقره چرخی، مقادیر آزمون ولتاژ شکست و تحمل در شرایط خشک و مرطوب اعلام شده است. داده‌های اعلام‌شده عبارت‌اند از: شرایط نمونه ولتاژ شکست اعلام‌شده تحمل یک‌دقیقه‌ای اعلام‌شده
خشک ۲۱ کیلوولت ۳٫۵ کیلوولت
مرطوب ۱۴ کیلوولت ۲٫۵ کیلوولت
همچنین طبق اطلاعات قبلی، این محصول در ارتباط با تأییدیه‌ای از مجموعه وزارت نیرو و دانشکده شهید عباسپور با شماره اعلام‌شده 84-4-11 معرفی شده است. اما این اطلاعات باید با دقت فنی استفاده شود. این اعداد به این معنی نیست که: > هر قطعه‌ای با هر ضخامت، هندسه، زیرلایه و روش اجرای اپوکسی پادنار 811، الزاماً برای کار دائم در همان ولتاژ مناسب باشد. همچنین این داده‌ها به‌تنهایی اثبات‌کننده رفتار محصول در برابر تخلیه جزئی نیستند؛ زیرا آزمون ولتاژ شکست و آزمون PD دو ارزیابی متفاوت هستند. بنابراین اگر کاربردی از نظر PD حساس باشد، باید آزمون اختصاصی روی نمونه واقعی یا نمونه‌ای با ساختار کاملاً نماینده انجام شود.
۱۸. چگونه می‌توان احتمال PD در اجرای رزین اپوکسی پادنار 811 را کاهش داد؟
در استفاده از هر رزین اپوکسی عایق، از جمله 811 که عملکرد آن در ولتاژهای بالا اثبات شده است ، رعایت اصول عمومی اجرای عایق اهمیت دارد:
مرحله اول: آماده‌سازی
سطح باید از روغن، گردوغبار، رطوبت، نمک و مواد جداشونده پاک باشد.
مرحله دوم: بررسی هندسه
لبه‌های تیز، نقاط تمرکز میدان و فاصله‌های بسیار کم باید بررسی شوند.
مرحله سوم: اجرای یکنواخت
پوشش باید پیوسته و بدون حباب، حفره یا ناحیه فاقد پوشش باشد.
مرحله چهارم: کنترل پخت
شرایط پخت باید مطابق دستورالعمل فنی محصول رعایت شود.
مرحله پنجم: بازرسی
پس از پخت، سطح باید از نظر ترک، حباب، جداشدگی و ناهماهنگی بررسی شود.
مرحله ششم: آزمون
در کاربردهای حساس، آزمون الکتریکی باید روی نمونه اجراشده انجام شود و صرفاً به مشخصات اسمی محصول اکتفا نشود.
۱۹. تخلیه جزئی و عمر مفید عایق
PD را می‌توان یکی از عوامل مهم پیرشدگی عایق دانست، اما سرعت تخریب در همه سیستم‌ها یکسان نیست. عوامل متعددی بر سرعت پیرشدگی اثر دارند: مقدار PD، انرژی هر تخلیه، تعداد تخلیه‌ها، دمای کار، رطوبت، فشار، نوع رزین، نوع نقص، هندسه قطعه،و مدت زمان اعمال تنش. بنابراین نمی‌توان صرفاً با مشاهده یک مقدار PD، بدون شناخت شرایط واقعی، عمر دقیق یک عایق را تعیین کرد. در بعضی موارد تخلیه بسیار ضعیف و پایدار احتمال دارد مدت زیادی بدون شکست قابل توجه ادامه داشته باشد، در حالی که در شرایط دیگر تخلیه‌ای با شدت مشابه می‌تواند در مدت کوتاه‌تری آسیب ایجاد نماید.
۲۰. آیا رزین کاملاً بدون PD امکان‌پذیر است؟
در مهندسی واقعی، باید میان حد تشخیص دستگاه، سطح قابل قبول تخلیه و صفر مطلق تفاوت قائل شد.عبارت «بدون تخلیه جزئی» اگر بدون ذکر حساسیت اندازه‌گیری استفاده شود، ممکن است از نظر فنی مبهم باشد. برای یک محصول یا تجهیز حرفه‌ای بهتر است گفته شود: آزمون PD مطابق روش مشخص انجام شده است، حد تشخیص آزمون مشخص بوده،ولتاژ آزمون مشخص است،و مقدار ثبت‌شده در محدوده مورد قبول استاندارد یا مشخصات پروژه قرار دارد. این نوع بیان از ادعای مطلق «کاملاً بدون PD» دقیق‌تر است.
۲۱. خطاهای رایج در عایق‌کاری رزینی از نظر PD
خطای اول: بی‌توجهی به حباب
حباب کوچک ممکن است از نظر ظاهری بی‌اهمیت باشد اما از نظر الکتریکی اهمیت زیادی داشته باشد.
خطای دوم: اجرای رزین روی سطح آلوده
آلودگی می‌تواند مانع چسبندگی کامل و موجب ایجاد لایه‌های ضعیف شود.
خطای سوم: ضخیم‌کاری بدون کنترل فرآیند
ضخامت بیشتر، جایگزین کیفیت اجرا نیست.
خطای چهارم: مخلوط‌کردن سریع و ورود هوا
هوای محبوس ممکن است در داخل رزین باقی بماند.
خطای پنجم: نادیده‌گرفتن سیکل حرارتی
پوششی که در دمای محیط سالم است، ممکن است پس از چندین سیکل گرم و سرد دچار ترک یا جدایش شود.
خطای ششم: استفاده از آزمون ولتاژ شکست به جای PD
این دو آزمون اطلاعات متفاوتی ارائه می‌کنند.
خطای هفتم: تعمیم نتایج آزمایشگاهی
مشخصات یک نمونه آزمایشگاهی الزاماً معادل عملکرد یک تجهیز صنعتی کامل نیست.
۲۲. یک روش عملی برای افزایش اطمینان عایق رزینی
برای پروژه‌های حساس می‌توان یک زنجیره کنترل کیفیت تعریف نمود:
کنترل مواد اولیه → آماده‌سازی سطح → کنترل اختلاط → کاهش حباب → اجرای یکنواخت → پخت کنترل‌شده → بازرسی ظاهری → آزمون عایقی → آزمون PD در صورت نیاز → ثبت نتایج → پایش دوره‌ای
این زنجیره از نگاه مهندسی اهمیت بیشتری از تکیه بر یک مشخصه منفرد محصول دارد.
جمع‌بندی فصل
تخلیه جزئی یکی از مهم‌ترین پدیده‌هایی است که می‌تواند پیش از شکست کامل عایق در تجهیزات الکتریکی رخ دهد. حباب، حفره، ترک، جدایش میان رزین و زیرلایه، آلودگی و تمرکز میدان از مهم‌ترین عوامل ایجاد شرایط مناسب برای PD هستند. در رنگ و رزین‌های اپوکسی مخصوص عایق برق، کیفیت فرمولاسیون اهمیت دارد که گرید ۸۱۱ پادنار اثبات شده ترین فرمولاسیون را در عمل داشته ، اما کیفیت اجرا نیز نقش اساسی دارد. یک رزین مناسب اگر همراه با حباب، حفره یا چسبندگی ضعیف اجرا شود، نمی‌تواند تمام ظرفیت عایقی مورد انتظار را براورده کند.در مورد رنگ و رزین اپوکسی عایق برق پادنار 811 نیز داده‌های اعلام‌شده درباره ولتاژ شکست و تحمل یک‌دقیقه‌ای باید در همان شرایط آزمون تفسیر شوند و نباید بدون آزمون اختصاصی به عنوان اثبات عملکرد در برابر تخلیه جزئی یا مجوز کار دائم در یک ولتاژ مشخص تلقی شوند.نهایتا، مقاومت عایقی، ولتاژ شکست، ولتاژ تحمل و تخلیه جزئی چهار مفهوم تفاوت دارند و برای ارزیابی حرفه‌ای یک سیستم عایق الکتریکی باید متناسب با سطح اهمیت تجهیز، شرایط بهره‌برداری و الزامات پروژه در کنار یکدیگر مورد بررسی قرار گیرند .
۰ دیدگاه