دانشنامه جامع جهانی خشکسالی، کم‌آبی37

فصل ۳۷

 

دانشنامه جامع جهانی خشکسالی، کم‌آبی، شوری و بیابان‌زدایی

 

شوری و سدیمی بودن خاک؛ تأثیر بر ساختمان خاک، نفوذ آب، تخلخل، سفت شدن زمین، رشد ریشه و روش‌های اصلاح خاک

 

مقدمه

 

مشکل خاک شور فقط وجود نمک در خاک نیست.

 

در بسیاری از زمین‌های کشاورزی، به‌ویژه خاک‌های رسی، موضوع مهم دیگری نیز وجود دارد:

 

سدیمی شدن خاک و تخریب ساختمان خاک.

 

ممکن است دو زمین هر دو EC بالایی داشته باشند، اما رفتار آنها کاملاً متفاوت باشد.

 

در یک خاک، آب به‌راحتی نفوذ می‌کند و با مدیریت مناسب می‌توان نمک را آبشویی کرد؛ در خاک دیگر، نفوذ آب بسیار ضعیف است و آب روی سطح زمین می‌ایستد.

 

یکی از دلایل این تفاوت می‌تواند سدیمی بودن خاک و پراکنده شدن ذرات رس باشد.

 

 

۱. تفاوت خاک شور و خاک سدیمی

 

خاک شور

 

در خاک شور، مقدار نمک‌های محلول زیاد است و معمولاً EC خاک افزایش پیدا می‌کند.

 

خاک سدیمی

 

در خاک سدیمی، مقدار سدیم تبادلی نسبت به ظرفیت تبادل کاتیونی خاک زیاد شده و ساختمان خاک می‌تواند آسیب ببیند.

 

خاک شور ـ سدیمی

 

گاهی هر دو مشکل هم‌زمان وجود دارند.

 

تشخیص این سه وضعیت اهمیت زیادی دارد، زیرا راهکار اصلاحی آنها الزاماً یکسان نیست.

 

 

۲. چرا سدیم می‌تواند ساختمان خاک را خراب کند؟

 

ذرات رس بسیار ریز هستند.

 

وقتی مقدار سدیم تبادلی در خاک زیاد شود، در شرایط مناسب می‌تواند باعث پراکندگی ذرات رس شود.

 

در نتیجه:

 

– منافذ بزرگ خاک کاهش می‌یابند؛

– نفوذ آب دشوار می‌شود؛

– سطح خاک ممکن است سله ببندد؛

– تهویه ریشه کاهش پیدا می‌کند؛

– آبشویی نمک دشوارتر می‌شود.

 

 

۳. شوری معمولی و سدیمی بودن یکسان نیستند

 

یک نکته بسیار مهم:

 

EC بالا به‌تنهایی ثابت نمی‌کند خاک سدیمی است.

 

ممکن است خاکی شور باشد اما ساختمان آن هنوز نسبتاً مناسب باشد.

 

برعکس، خاکی ممکن است مشکل سدیمی داشته باشد و نفوذپذیری آن بسیار ضعیف شود.

 

بنابراین آزمایش خاک باید متناسب با مشکل انجام شود.

 

 

۴. نقش EC در تشخیص

 

EC یا هدایت الکتریکی، شاخص مهمی برای بررسی مقدار نمک‌های محلول است.

 

هرچه غلظت یون‌های محلول بیشتر باشد، معمولاً EC نیز افزایش می‌یابد.

 

اما EC به‌تنهایی اطلاعات کاملی درباره سدیمی بودن خاک ارائه نمی‌دهد.

 

برای بررسی سدیمی بودن ممکن است شاخص‌هایی مانند:

 

– CEC

– ESP

– SAR آب آبیاری

 

نیز مورد نیاز باشند.

 

 

۵. سدیمی بودن و نفوذ آب

 

یکی از مهم‌ترین آثار احتمالی سدیمی شدن خاک:

 

کاهش نفوذپذیری آب

 

است.

 

وقتی ساختمان خاک تخریب شود، آب به‌جای حرکت مناسب در خاک ممکن است روی سطح جمع شود یا بسیار آهسته نفوذ کند.

 

این مسئله آبشویی نمک را نیز دشوار می‌کند.

 

 

۶. چرا آبشویی خاک سدیمی دشوار است؟

 

برای آبشویی، آب باید وارد خاک شود و از ناحیه ریشه عبور کند.

 

اگر خاک به‌شدت سدیمی و متراکم شده باشد، آب ممکن است به‌خوبی وارد خاک نشود.

 

در این حالت، صرفاً افزایش حجم آب آبیاری همیشه راه‌حل نیست.

 

ابتدا باید شرایط فیزیکی و شیمیایی خاک بررسی شود.

 

 

۷. تشکیل سله سطحی

 

در برخی خاک‌های مشکل‌دار، سطح خاک پس از آبیاری و خشک شدن ممکن است متراکم و سفت شود.

 

این حالت می‌تواند:

 

– ورود آب را کاهش دهد؛

– خروج جوانه‌ها را دشوار کند؛

– تبادل هوا را کاهش دهد؛

– رشد گیاهچه را مختل کند.

 

سله سطحی علت‌های مختلفی دارد و همیشه ناشی از سدیمی بودن نیست، اما سدیمی بودن می‌تواند در شرایط مناسب آن را تشدید کند.

 

 

۸. خاک سدیمی و ریشه

 

ریشه برای رشد به آب، اکسیژن و فضای مناسب نیاز دارد.

 

اگر منافذ خاک کاهش پیدا کنند، محیط ریشه نامناسب می‌شود.

 

نتیجه احتمالی:

 

رشد ریشه کمتر → جذب آب و عناصر ضعیف‌تر → رشد اندام هوایی کمتر → کاهش عملکرد

 

 

۹. چرا خاک سدیمی می‌تواند شبیه خاک خشک رفتار کند؟

 

گاهی خاک مقدار مناسبی آب دارد اما گیاه نمی‌تواند به‌خوبی از آن استفاده کند.

 

این حالت ممکن است در اثر شوری و تنش اسمزی ایجاد شود.

 

همچنین تخریب ساختمان خاک می‌تواند رشد ریشه و حرکت آب را محدود کند.

 

بنابراین:

 

خاک مرطوب همیشه به معنی دسترسی مناسب گیاه به آب نیست.

 

 

۱۰. نقش کلسیم در اصلاح خاک سدیمی

 

کلسیم در اصلاح خاک‌های سدیمی اهمیت زیادی دارد.

 

در صورت وجود نیاز گچی، گچ کشاورزی می‌تواند منبع مناسبی از کلسیم باشد.

 

کلسیم می‌تواند به جابه‌جایی بخشی از سدیم تبادلی از جایگاه‌های تبادلی خاک کمک کند.

 

اما این سدیم باید پس از آن با آب از محدوده ریشه خارج شود.

 

 

۱۱. چرا گچ به‌تنهایی کافی نیست؟

 

گچ مشکل سدیمی بودن را هدف قرار می‌دهد، اما برای خروج سدیم و نمک از خاک، آب و زهکشی مناسب لازم است.

 

بنابراین زنجیره اصلاح چنین است:

 

گچ مناسب → تأمین کلسیم → جایگزینی سدیم → حرکت سدیم محلول → آبشویی → خروج از محدوده ریشه

 

اگر مرحله آبشویی و زهکشی امکان‌پذیر نباشد، اصلاح کامل خاک دشوار خواهد بود.

 

 

۱۲. آیا گچ برای خاک شور هم مفید است؟

 

صرفاً شور بودن خاک دلیل کافی برای مصرف گچ نیست.

 

اگر مشکل اصلی فقط نمک‌های محلول باشد، ممکن است راهکار اصلی:

 

– مدیریت آب

– آبشویی

– زهکشی

– اصلاح روش آبیاری

 

باشد.

 

گچ زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که مشکل سدیمی بودن یا نیاز گچی وجود داشته باشد.

 

 

۱۳. زئولیت و ساختمان خاک

 

زئولیت یک ماده معدنی متخلخل با ظرفیت تبادل کاتیونی است.

 

در برخی شرایط می‌تواند به‌عنوان اصلاح‌کننده مکمل خاک مورد استفاده قرار گیرد.

 

ممکن است در مدیریت آب و برخی کاتیون‌ها مفید باشد، اما نباید انتظار داشت که زئولیت به‌تنهایی ساختمان هر خاک سدیمی را اصلاح کند.

 

 

۱۴. گچ و زئولیت در خاک سدیمی

 

استفاده هم‌زمان از گچ و زئولیت می‌تواند به‌عنوان یک برنامه اصلاحی ترکیبی بررسی شود.

 

اما نقش آنها متفاوت است:

 

گچ: منبع کلسیم و اصلاح‌کننده اصلی در شرایط نیاز گچی

 

زئولیت: اصلاح‌کننده معدنی مکمل با ظرفیت تبادل کاتیونی

 

بهتر است قبل از تعیین نسبت مصرف، خاک آزمایش شود.

 

 

۱۵. آیا اضافه کردن پرلیت بهتر است؟

 

پرلیت بیشتر به‌عنوان ماده‌ای برای اصلاح برخی ویژگی‌های فیزیکی محیط رشد شناخته می‌شود.

 

در خاک‌های بسیار سنگین، ممکن است در شرایط خاص به بهبود برخی ویژگی‌های فیزیکی کمک کند.

 

اما پرلیت:

 

– سدیم را مانند یک منبع کلسیم جابه‌جا نمی‌کند؛

– جایگزین گچ نیست؛

– جایگزین آبشویی نیست؛

– جایگزین زهکشی نیست.

 

بنابراین اضافه کردن پرلیت به گچ و زئولیت لزوماً به معنی «اثر بهتر بر خاک سدیمی» نیست.

 

اثر آن باید در شرایط واقعی خاک آزمایش شود.

 

 

۱۶. خاک رسی و خطر سدیمی شدن

 

خاک‌های رسی به دلیل مقدار زیاد ذرات ریز، در برابر تغییر ساختمان خاک حساس هستند.

 

اگر سدیمی بودن افزایش یابد، ممکن است نفوذ آب و تهویه کاهش پیدا کند.

 

در چنین زمین‌هایی، اصلاح خاک باید با دقت بیشتری انجام شود.

 

 

۱۷. خاک شنی و سدیمی

 

خاک شنی معمولاً نفوذپذیری بیشتری دارد.

 

اما این موضوع به معنی مصون بودن آن از مشکلات شوری و سدیمی نیست.

 

آب شور می‌تواند نمک وارد خاک کند و در صورت شرایط نامناسب آبشویی، نمک در محدوده ریشه تجمع پیدا کند.

 

 

۱۸. نقش ماده آلی

 

افزایش مناسب ماده آلی می‌تواند در برخی خاک‌ها به بهبود ساختار، فعالیت زیستی و نگهداری آب کمک کند.

 

اما ماده آلی نیز یک «شیرین‌کننده فوری خاک شور» نیست.

 

بهترین نتیجه معمولاً از ترکیب مدیریت:

 

آب + خاک + ماده آلی + زهکشی + اصلاح‌کننده مناسب

 

به دست می‌آید.

 

 

۱۹. شوری و سله سطحی

 

اگر سطح خاک بعد از آبیاری و خشک شدن سفت شود، باید علت مشخص شود.

 

عوامل احتمالی عبارت‌اند از:

 

– بافت خاک

– پراکندگی رس

– سدیمی بودن

– ذرات ریز

– بارندگی شدید

– آبیاری نامناسب

– کاهش ماده آلی

 

تشخیص علت قبل از انتخاب محصول اصلاحی اهمیت دارد.

 

 

۲۰. ارتباط ساختمان خاک با خشکسالی

 

خاکی که ساختمان مناسب دارد، معمولاً امکان بهتری برای نفوذ، ذخیره و حرکت آب دارد.

 

در مقابل، تخریب ساختمان خاک می‌تواند استفاده مؤثر از آب را دشوار کند.

 

به همین دلیل اصلاح ساختمان خاک یکی از موضوعات مهم در کشاورزی کم‌آب و مدیریت خشکسالی است.

 

 

۲۱. آب شور و تخریب تدریجی خاک

 

اگر آب آبیاری دارای سدیم بالا باشد، در شرایط مناسب ممکن است به‌تدریج خطر سدیمی شدن افزایش پیدا کند.

 

بنابراین فقط EC آب نباید بررسی شود.

 

در آب‌های مسئله‌دار، بررسی:

 

EC + SAR + RSC + یون‌های اصلی

 

اهمیت دارد.

 

 

۲۲. چرا SAR مهم است؟

 

SAR نسبت سدیم به کلسیم و منیزیم را در آب آبیاری از نظر اثر احتمالی بر خاک نشان می‌دهد.

 

آبی با EC مشخص و SAR بالا ممکن است از نظر ساختمان خاک با آب دیگری با همان EC اما SAR متفاوت رفتار متفاوتی داشته باشد.

 

بنابراین تصمیم‌گیری فقط با یک عدد EC کافی نیست.

 

 

۲۳. ارتباط RSC با خاک

 

کربنات و بی‌کربنات آب نیز می‌توانند بر تعادل کلسیم و منیزیم و در نتیجه خطرات مربوط به سدیمی شدن اثر بگذارند.

 

به همین دلیل در بررسی کامل آب آبیاری، RSC نیز ممکن است اهمیت داشته باشد.

 

 

۲۴. چگونه بفهمیم اصلاح خاک موفق بوده است؟

 

ظاهر خاک به‌تنهایی کافی نیست.

 

بهتر است قبل و بعد از اصلاح مواردی مانند:

 

– EC

– ESP

– pH

– نفوذپذیری

– وضعیت ریشه

– رطوبت خاک

– عملکرد محصول

 

بررسی شوند.

 

 

۲۵. آزمایش میدانی گچ، زئولیت و پرلیت

 

برای ارزیابی علمی یک ترکیب می‌توان چند قطعه مشابه ایجاد کرد:

 

شاهد

 

بدون اصلاح‌کننده

 

تیمار اول

 

گچ

 

تیمار دوم

 

زئولیت

 

تیمار سوم

 

گچ + زئولیت

 

تیمار چهارم

 

گچ + زئولیت + پرلیت

 

سپس نتایج واقعی مقایسه شوند.

 

این روش مشخص می‌کند آیا اضافه کردن پرلیت در شرایط همان زمین واقعاً مزیت ایجاد کرده است یا خیر.

 

 

۲۶. اشتباه مهم: مصرف زیاد اصلاح‌کننده

 

بیشتر بودن مقدار یک ماده الزاماً به معنی بهتر بودن نتیجه نیست.

 

مصرف بیش از نیاز می‌تواند:

 

– هزینه را افزایش دهد؛

– تعادل یونی خاک را تغییر دهد؛

– عملیات کشاورزی را دشوار کند؛

– نتیجه اقتصادی را کاهش دهد.

 

بنابراین مقدار مصرف باید بر اساس آزمایش و هدف تعیین شود.

 

 

۲۷. اصلاح خاک بدون توجه به آب

 

اگر خاک اصلاح شود اما آب آبیاری همچنان کیفیت نامناسبی داشته باشد، مشکل ممکن است دوباره ایجاد شود.

 

پس مدیریت پایدار باید هم‌زمان شامل:

 

آب + خاک + آبیاری + زهکشی

 

باشد.

 

 

۲۸. اصلاح خاک بدون توجه به زهکشی

 

این یکی از مهم‌ترین اشتباهات است.

 

حتی اگر خاک با گچ یا سایر مواد اصلاح شود، اگر آب نتواند از ناحیه ریشه خارج شود، آبشویی مؤثر نخواهد بود.

 

بنابراین پیش از مصرف مقادیر زیاد اصلاح‌کننده، وضعیت زهکشی بررسی شود.

 

 

۲۹. یک دستورالعمل ساده برای کشاورز

 

اگر زمین سفت شده و آب به‌سختی نفوذ می‌کند:

 

مرحله ۱: آب آبیاری را آزمایش کنید.

 

مرحله ۲: خاک را آزمایش کنید.

 

مرحله ۳: EC را بررسی کنید.

 

مرحله ۴: در صورت احتمال سدیمی بودن، ESP و CEC را بررسی کنید.

 

مرحله ۵: زهکشی را بررسی کنید.

 

مرحله ۶: در صورت نیاز گچی، مقدار گچ تعیین شود.

 

مرحله ۷: در صورت تناسب، زئولیت به‌عنوان مکمل بررسی شود.

 

مرحله ۸: پرلیت فقط با هدف مشخص فیزیکی و پس از بررسی شرایط خاک اضافه شود.

 

مرحله ۹: آبشویی کنترل‌شده انجام شود.

 

مرحله ۱۰: نتایج با آزمایش مجدد بررسی شوند.

 

 

۳۰. جمع‌بندی

 

شوری، سدیمی بودن و تخریب ساختمان خاک سه موضوع مرتبط اما یکسان نیستند.

 

شوری → افزایش نمک‌های محلول

 

سدیمی بودن → افزایش نقش سدیم تبادلی و احتمال تخریب ساختمان خاک

 

تخریب ساختمان خاک → کاهش نفوذ آب و مشکلات ریشه

 

در خاک سدیمی، گچ کشاورزی در صورت وجود نیاز گچی می‌تواند ابزار مهم اصلاح باشد.

 

زئولیت می‌تواند به‌عنوان مکمل مورد بررسی قرار گیرد.

 

پرلیت بیشتر نقش فیزیکی دارد و اضافه کردن آن به گچ و زئولیت الزاماً نتیجه بهتری ایجاد نمی‌کند.

 

اصل اساسی این است:

 

قبل از اصلاح خاک، مشکل خاک را تشخیص دهید؛ سپس ماده اصلاحی را متناسب با همان مشکل انتخاب کنید.

 

 

پرسش‌های متداول

 

آیا هر خاک شور، سدیمی است؟

 

خیر.

 

آیا EC بالا یعنی باید گچ مصرف کنیم؟

 

خیر. ابتدا باید مشخص شود خاک مشکل سدیمی یا نیاز گچی دارد یا خیر.

 

آیا گچ باعث خروج سدیم می‌شود؟

 

گچ می‌تواند کلسیم مورد نیاز برای جایگزینی سدیم تبادلی را تأمین کند؛ خروج سدیم نیازمند آبشویی و زهکشی مناسب است.

 

آیا زئولیت جایگزین گچ است؟

 

خیر. عملکرد و نقش آنها متفاوت است.

 

آیا پرلیت برای خاک سدیمی مفید است؟

 

ممکن است در برخی شرایط از نظر فیزیکی مفید باشد، اما جایگزین گچ و آبشویی نیست.

 

آیا مصرف بیشتر گچ نتیجه بهتر می‌دهد؟

 

خیر. مقدار گچ باید بر اساس نیاز خاک تعیین شود.

 

مهم‌ترین عامل موفقیت اصلاح خاک چیست؟

 

تشخیص صحیح مشکل و سپس ترکیب مناسب اصلاح خاک، کیفیت آب، آبیاری و زهکشی.

 

 

کلیدواژه‌های مهم

 

شوری خاک، خاک شور، خاک سدیمی، خاک شور و سدیمی، اصلاح خاک سدیمی، اصلاح خاک شور، ساختمان خاک، تخریب ساختمان خاک، نفوذ آب در خاک، نفوذپذیری خاک، سفت شدن خاک، خاک رسی، خاک سنگین، سله خاک، سدیم خاک، سدیم تبادلی، ESP، CEC، EC خاک، SAR آب، RSC، گچ کشاورزی، مصرف گچ کشاورزی، گچ برای خاک سدیمی، زئولیت کشاورزی، گچ و زئولیت، پرلیت کشاورزی، گچ زئولیت پرلیت، اصلاح فیزیکی خاک، آبشویی خاک، زهکشی خاک، آب شور کشاورزی، اصلاح زمین کشاورزی، کاهش شوری خاک، مدیریت شوری، کشاورزی در خشکسالی، کم‌آبی، حفظ آب در خاک، رشد ریشه، تنش شوری، سوپرجاذب کشاورزی، هیدروژل کشاورزی، پلی‌اکریلات، بیابان‌زدایی.

 

مشاوره

 

جهت مشاوره رایگان با نویسنده به شماره 09388406716 پیام دهید.