28
شهریور

دانشنامه جامع جهانی خشکسالی، کم‌آبی23

فصل بیست‌وسوم

 

دانشنامه جامع جهانی خشکسالی، کم‌آبی، شوری و بیابان‌زدایی

زهکشی خاک شور و سدیمی؛ اهمیت خروج آب و نمک از ناحیه ریشه، روش‌های زهکشی و ارتباط آن با آبشویی خاک

 

مقدمه

 

وقتی درباره اصلاح خاک شور صحبت می‌شود، معمولاً توجه کشاورز به موادی مانند گچ کشاورزی، زئولیت، مواد آلی و سایر اصلاح‌کننده‌ها جلب می‌شود؛ اما یک موضوع اساسی وجود دارد که گاهی نادیده گرفته می‌شود:

 

اگر آب و نمک نتوانند از ناحیه ریشه خارج شوند، اصلاح خاک بسیار دشوار خواهد شد.

 

آبشویی زمانی معنا پیدا می‌کند که آب بتواند از ناحیه ریشه عبور کند و نمک‌های محلول را با خود به عمق پایین‌تر منتقل کند؛ به شرط آنکه این آب در نهایت بتواند از محدوده ریشه خارج شود.

 

به همین دلیل، در مدیریت خاک‌های شور و سدیمی باید سه موضوع را هم‌زمان دید:

 

آب مناسب برای آبشویی + نفوذ آب در خاک + زهکشی مناسب

 

 

۱. زهکشی خاک چیست؟

 

زهکشی به مجموعه روش‌هایی گفته می‌شود که برای کنترل و خارج کردن آب اضافی از خاک یا زیرسطح زمین به کار می‌روند.

 

در کشاورزی، زهکشی مناسب باید بتواند از:

 

– ماندابی شدن

– بالا آمدن سطح آب زیرزمینی

– کاهش اکسیژن ریشه

– تجمع نمک در ناحیه ریشه

 

جلوگیری کند.

 

زهکشی می‌تواند:

 

– طبیعی

– سطحی

– زیرسطحی

 

باشد.

 

 

۲. چرا زهکشی برای خاک شور اهمیت دارد؟

 

فرض کنید خاکی شور است و کشاورز مقدار زیادی آب برای آبشویی وارد زمین می‌کند.

 

اگر آب اضافی نتواند از خاک عبور کند، ممکن است:

 

آب در ناحیه ریشه باقی بماند → اکسیژن خاک کاهش یابد → ریشه آسیب ببیند → نمک به‌خوبی از سیستم خارج نشود.

 

بنابراین صرفاً افزایش مقدار آب آبیاری همیشه به معنای کاهش شوری نیست.

 

 

۳. تفاوت آبشویی و زهکشی

 

این دو مفهوم به هم مرتبط‌اند اما یکی نیستند.

 

آبشویی

 

یعنی استفاده از آب برای حرکت دادن نمک‌های محلول به خارج از ناحیه ریشه.

 

زهکشی

 

یعنی فراهم کردن مسیر خروج آب اضافی از خاک.

 

بنابراین:

 

آبشویی بدون خروج آب = آبشویی ناقص یا کم‌اثر

 

و در برخی شرایط حتی می‌تواند مشکل ماندابی شدن را بیشتر کند.

 

 

۴. نشانه‌های زهکشی ضعیف

 

برخی علائم می‌توانند کشاورز را به وجود مشکل زهکشی مشکوک کنند:

 

– ماندن آب روی زمین

– دیر خشک شدن خاک

– زردی گیاه

– رشد ضعیف

– پوسیدگی ریشه

– کاهش نفوذ آب

– ایجاد لکه‌های ضعیف در زمین

– تجمع نمک در سطح

– افزایش تدریجی شوری

– رشد نامناسب ریشه.

 

اما این علائم اختصاصی نیستند و باید با بررسی خاک و آب تفسیر شوند.

 

 

۵. رابطه سطح آب زیرزمینی و شوری

 

اگر سطح آب زیرزمینی بالا باشد و آب آن شور باشد، می‌تواند یکی از عوامل مهم تجمع نمک در ناحیه ریشه باشد.

 

آب می‌تواند به سمت سطح حرکت کند.

 

سپس بخشی از آن تبخیر شود و نمک‌های محلول باقی بمانند.

 

در مناطق گرم و خشک این چرخه می‌تواند مشکل شوری را تشدید کند.

 

به زبان ساده:

 

آب شور زیرزمین + سطح آب بالا + تبخیر زیاد = خطر افزایش شوری خاک

 

 

۶. زهکشی طبیعی

 

برخی زمین‌ها به‌دلیل:

 

– شیب مناسب

– خاک نفوذپذیر

– عمق مناسب آب زیرزمینی

– بافت مناسب

 

زهکشی طبیعی خوبی دارند.

 

در این زمین‌ها ممکن است نیاز به سیستم زهکشی مصنوعی کم باشد.

 

اما باید وضعیت واقعی زمین بررسی شود.

 

 

۷. زهکشی سطحی

 

زهکشی سطحی برای خارج کردن آب اضافی روی سطح زمین استفاده می‌شود.

 

روش‌هایی مانند:

 

– اصلاح شیب زمین

– ایجاد جوی مناسب

– کانال جمع‌آوری آب

– تسطیح مناسب

 

می‌توانند به مدیریت آب سطحی کمک کنند.

 

این روش‌ها به‌خصوص در زمین‌هایی که پس از بارندگی یا آبیاری دچار تجمع آب می‌شوند اهمیت دارند.

 

 

۸. زهکشی زیرسطحی

 

در زمین‌هایی که مشکل اصلی در عمق خاک وجود دارد، ممکن است زهکشی زیرسطحی مطرح شود.

 

یکی از روش‌های شناخته‌شده، استفاده از لوله‌های زهکش در زیر زمین است.

 

آب اضافی از طریق خاک وارد مسیر زهکش شده و سپس از زمین خارج می‌شود.

 

این روش می‌تواند در زمین‌های کشاورزی بزرگ و مناطق دارای سطح آب زیرزمینی بالا کاربرد داشته باشد، اما طراحی آن باید مهندسی باشد.

 

 

۹. آیا لوله زهکش را می‌توان بدون مطالعه در زمین دفن کرد؟

 

خیر.

 

عمق، فاصله لوله‌ها، قطر، شیب و محل تخلیه به عواملی مانند:

 

– بافت خاک

– نفوذپذیری

– عمق لایه محدودکننده

– سطح آب زیرزمینی

– مقدار آب

– شیب زمین

 

وابسته است.

 

بنابراین یک الگوی ثابت برای همه زمین‌ها وجود ندارد.

 

 

۱۰. خاک رسی و مشکل زهکشی

 

خاک‌های رسی معمولاً حرکت آب آهسته‌تری نسبت به خاک‌های شنی دارند.

 

اگر ساختمان خاک نیز تخریب شده باشد، مشکل می‌تواند شدیدتر شود.

 

در خاک‌های سدیمی، پراکنده شدن ذرات رس ممکن است منافذ مؤثر خاک را کاهش دهد.

 

نتیجه احتمالی:

 

نفوذ آب کمتر → زهکشی ضعیف‌تر → آبشویی دشوارتر

 

 

۱۱. نقش کلسیم در خاک سدیمی

 

در خاک سدیمی، کلسیم می‌تواند به بهبود وضعیت ساختمان خاک کمک کند، مشروط بر اینکه شرایط خاک برای این اصلاح مناسب باشد.

 

گچ کشاورزی یکی از منابع متداول کلسیم برای اصلاح خاک‌های سدیمی است.

 

اما استفاده از گچ باید بر اساس نیاز واقعی خاک انجام شود.

 

گچ به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که خاک اصلاح شود.

 

پس از تأمین کلسیم، باید شرایطی وجود داشته باشد که سدیم جابه‌جا شده و از ناحیه ریشه خارج شود.

 

 

۱۲. چرا گچ بدون آبشویی ممکن است کافی نباشد؟

 

فرض کنیم گچ به خاک سدیمی اضافه شده است.

 

کلسیم وارد واکنش‌های تبادلی می‌شود و می‌تواند جایگزین بخشی از سدیم تبادلی شود.

 

اما اگر سدیم جابه‌جا شده در سیستم باقی بماند و خروج مناسبی نداشته باشد، فرآیند اصلاح کامل نخواهد بود.

 

بنابراین:

 

گچ + آبشویی مناسب + زهکشی مناسب

 

معمولاً مفهوم کامل‌تری از اصلاح خاک سدیمی را تشکیل می‌دهد.

 

 

۱۳. زئولیت و زهکشی

 

زئولیت یک ماده معدنی متخلخل است و می‌تواند در برخی خاک‌ها بر ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی محیط ریشه اثر بگذارد.

 

اما زئولیت را نباید با سیستم زهکشی اشتباه گرفت.

 

زئولیت:

 

لوله زهکش نیست.

 

اگر زمین دچار سطح آب زیرزمینی بالا یا ماندابی شدید باشد، اضافه کردن زئولیت به‌تنهایی نمی‌تواند جایگزین طراحی زهکشی شود.

 

 

۱۴. پرلیت و زهکشی

 

پرلیت می‌تواند در برخی کاربردها به بهبود تخلخل و ویژگی‌های فیزیکی محیط ریشه کمک کند.

 

اما در زمین کشاورزی وسیع، استفاده از پرلیت به‌عنوان راه‌حل اصلی مشکل زهکشی معمولاً از نظر اقتصادی و فنی موضوع متفاوتی با طراحی سیستم زهکشی است.

 

بنابراین:

 

پرلیت ≠ سیستم زهکشی

 

و نباید این دو را جایگزین یکدیگر دانست.

 

 

۱۵. رابطه شوری و آبیاری قطره‌ای

 

آبیاری قطره‌ای می‌تواند در مدیریت مصرف آب بسیار مفید باشد.

 

اما در خاک شور باید الگوی حرکت نمک نیز در نظر گرفته شود.

 

اگر بارندگی کافی نباشد و آبشویی مناسب صورت نگیرد، نمک ممکن است در اطراف محدوده خیس‌شده تجمع کند.

 

بنابراین در طراحی آبیاری قطره‌ای برای مناطق شور باید:

 

– حجم آب

– کیفیت آب

– فاصله قطره‌چکان‌ها

– نوع خاک

– عمق ریشه

– زهکشی

 

با هم بررسی شوند.

 

 

۱۶. آبیاری زیرسطحی و شوری

 

آبیاری زیرسطحی آب را مستقیماً در عمق مشخصی از خاک در اختیار ریشه قرار می‌دهد.

 

این روش می‌تواند در شرایط مناسب مصرف آب و تبخیر سطحی را کاهش دهد.

 

اما در زمین شور، مسئله تجمع نمک همچنان وجود دارد.

 

بنابراین آبیاری زیرسطحی نیز به تنهایی به معنای حذف شوری نیست.

 

 

۱۷. بارندگی و آبشویی طبیعی

 

بارندگی می‌تواند بخشی از نمک‌های محلول را به عمق خاک منتقل کند.

 

اما اثر واقعی بارندگی به مواردی مانند:

 

– مقدار بارش

– شدت بارش

– نوع خاک

– زهکشی

– میزان شوری

– عمق ریشه

– سطح آب زیرزمینی

 

وابسته است.

 

بارندگی شدید در زمین با زهکشی ضعیف الزاماً به معنای اصلاح شوری نیست.

 

 

۱۸. چرا آبشویی در خاک سدیمی دشوارتر می‌شود؟

 

در خاک سدیمی، مشکل فقط مقدار نمک محلول نیست.

 

تخریب ساختمان خاک می‌تواند موجب کاهش نفوذ آب شود.

 

در نتیجه ممکن است کشاورز آب زیادی روی زمین بریزد ولی آب به‌سرعت وارد عمق مناسب نشود.

 

به همین دلیل اصلاح سدیمی بودن خاک و بهبود ساختمان آن اهمیت زیادی دارد.

 

 

۱۹. ارتباط زهکشی با ریشه درختان

 

درخت برای رشد مناسب به آب و اکسیژن نیاز دارد.

 

اگر خاک مدت زیادی اشباع از آب باشد، فضای هوایی خاک کاهش پیدا می‌کند.

 

ریشه‌ها ممکن است دچار تنش شوند.

 

در نتیجه علائمی مانند:

 

– زردی

– ضعف رشد

– کاهش برگ

– کاهش محصول

 

ظاهر شوند.

 

این علائم ممکن است با شوری اشتباه شوند.

 

به همین دلیل در باغ‌های مشکل‌دار باید هم‌زمان شوری و زهکشی بررسی شوند.

 

 

۲۰. شوری و زهکشی در باغ‌های قدیمی

 

در باغ‌های قدیمی ممکن است مشکلاتی مانند:

 

– فشردگی خاک

– تغییر مسیر آب

– بالا آمدن سطح آب زیرزمینی

– تجمع نمک

– کاهش نفوذپذیری

 

به‌تدریج ایجاد شده باشد.

 

در چنین باغی مصرف بیشتر آب یا کود بدون بررسی علت اصلی ممکن است نتیجه مطلوبی نداشته باشد.

 

 

۲۱. روش ساده تشخیص مشکل زهکشی

 

یک بررسی اولیه می‌تواند شامل این موارد باشد:

 

۱. مشاهده زمین پس از آبیاری

 

آیا آب مدت زیادی روی سطح می‌ماند؟

 

۲. بررسی نفوذ آب

 

آیا آب به‌سرعت وارد خاک می‌شود یا روی سطح جمع می‌شود؟

 

۳. بررسی عمق خاک

 

آیا در عمق مشخصی لایه بسیار متراکم یا غیرقابل نفوذ وجود دارد؟

 

۴. بررسی آب زیرزمینی

 

آیا سطح آب زیرزمینی بالا است؟

 

۵. آزمایش خاک و آب

 

EC، SAR و سایر شاخص‌های لازم بررسی شوند.

 

 

۲۲. اگر آب شور باشد چه کنیم؟

 

آب شور را نمی‌توان صرفاً با زهکشی تصفیه کرد.

 

زهکشی وظیفه خروج آب اضافی و نمک از ناحیه ریشه را بر عهده دارد.

 

اگر خود آب آبیاری شور باشد، باید مدیریت منبع آب نیز بررسی شود.

 

راهکارها بسته به شرایط می‌توانند شامل:

– انتخاب محصول مقاوم‌تر

– مدیریت مقدار آبیاری

– آبشویی کنترل‌شده

– اختلاط آب با منبع بهتر

– تصفیه آب در شرایط اقتصادی مناسب

– بهبود زهکشی

 

باشند.

 

 

۲۳. آیا افزایش آبیاری همیشه شوری را کاهش می‌دهد؟

 

خیر.

 

این یکی از مهم‌ترین نکات مدیریت شوری است.

 

اگر آب اضافی نتواند از ناحیه ریشه خارج شود، افزایش آبیاری می‌تواند باعث:

 

– ماندابی شدن

– کاهش اکسیژن

– آسیب ریشه

 

شود.

 

بنابراین مقدار آب باید با ظرفیت خاک و زهکشی هماهنگ باشد.

 

 

۲۴. رابطه زهکشی با کوددهی

 

زهکشی ضعیف می‌تواند بر وضعیت عناصر غذایی نیز اثر بگذارد.

 

از طرف دیگر، مصرف بیش از حد کودهای محلول می‌تواند بار نمکی محلول خاک را افزایش دهد.

 

بنابراین در زمین‌های شور بهتر است برنامه کوددهی بر اساس:

 

آزمایش خاک + نیاز گیاه + کیفیت آب + مدیریت شوری

 

تنظیم شود.

 

 

۲۵. چگونه بفهمیم اصلاح خاک موفق بوده است؟

 

نباید فقط به ظاهر خاک نگاه کرد.

 

شاخص‌های قابل بررسی عبارت‌اند از:

 

– تغییر EC خاک

– بهبود نفوذ آب

– کاهش ماندابی

– بهبود رشد ریشه

– افزایش رشد گیاه

– کاهش علائم تنش

– بهبود عملکرد محصول

– تغییر کیفیت آب زهکش، در صورت وجود سیستم زهکشی.

 

بهتر است نتایج قبل و بعد از اصلاح با هم مقایسه شوند.

 

 

۲۶. یک آزمایش میدانی ساده

 

اگر امکان دارد، یک بخش کوچک از زمین را به‌عنوان قطعه آزمایشی انتخاب کنید.

 

مثلاً:

 

قطعه A: روش فعلی کشاورز

 

قطعه B: اصلاح مدیریت آبیاری و زهکشی

 

قطعه C: اصلاح شیمیایی متناسب با آزمایش خاک + مدیریت آبشویی

 

سپس در چند مرحله:

 

– EC خاک

– وضعیت گیاه

– میزان نفوذ آب

– میزان محصول

 

مقایسه شود.

 

این روش به کشاورز نشان می‌دهد کدام اقدام واقعاً مؤثر بوده است.

 

 

۲۷. مهم‌ترین اشتباهات در مدیریت زهکشی

 

اشتباه اول

 

افزایش آبشویی بدون بررسی زهکشی.

 

اشتباه دوم

 

مصرف گچ بدون بررسی سدیمی بودن خاک.

 

اشتباه سوم

 

تصور اینکه زئولیت یا پرلیت جایگزین زهکش می‌شوند.

 

اشتباه چهارم

 

نادیده گرفتن آب زیرزمینی.

 

اشتباه پنجم

 

استفاده از یک نسخه یکسان برای تمام زمین‌ها.

 

اشتباه ششم

 

توجه فقط به سطح خاک و نادیده گرفتن ناحیه ریشه.

 

 

۲۸. فرمول مفهومی اصلاح خاک شور

 

برای درک ساده موضوع می‌توان گفت:

 

شوری خاک = ورود نمک − خروج نمک

 

اگر نمک از طریق آب آبیاری، آب زیرزمینی یا سایر منابع وارد خاک شود ولی خروج آن کمتر باشد، مقدار نمک در خاک افزایش پیدا می‌کند.

 

پس مدیریت شوری یعنی:

 

کاهش ورود نمک + افزایش خروج کنترل‌شده نمک + انتخاب گیاه مناسب

 

 

۲۹. نقش زهکشی در مبارزه با بیابان‌زایی

 

شوری یکی از عوامل مؤثر در کاهش بهره‌وری زمین‌های کشاورزی است.

 

اگر زمین شور شود و مدیریت مناسبی صورت نگیرد، کاهش پوشش گیاهی می‌تواند فرسایش خاک و تخریب زمین را افزایش دهد.

 

بنابراین مدیریت:

 

– آب

– شوری

– زهکشی

– پوشش گیاهی

– ماده آلی

– کشاورزی پایدار

 

بخشی از راهبردهای جلوگیری از تخریب زمین و بیابان‌زایی هستند.

 

 

۳۰. جمع‌بندی فصل

 

برای اصلاح زمین شور نباید فقط به دنبال یک ماده یا محصول بود.

 

در بسیاری از موارد، یک سیستم مدیریتی لازم است:

 

آزمایش خاک و آب

 

 

تشخیص شوری یا سدیمی بودن

 

 

اصلاح ساختمان خاک در صورت نیاز

 

 

آبشویی کنترل‌شده

 

 

زهکشی مناسب

 

 

مدیریت آب آبیاری

 

 

پایش EC و وضعیت گیاه

 

گچ کشاورزی، زئولیت و پرلیت می‌توانند در شرایط خاص و با اهداف متفاوت کاربرد داشته باشند، اما هیچ‌کدام به‌تنهایی جایگزین مدیریت آب و زهکشی نیستند.

 

مهم‌ترین اصل این فصل:

 

«نمک را نمی‌توان فقط با اضافه کردن یک ماده به خاک حذف کرد؛ برای خروج نمک باید مسیر خروج آب و نمک از ناحیه ریشه نیز فراهم باشد.»

 

 

پرسش‌های متداول

 

آیا آبشویی بدون زهکشی مؤثر است؟

 

اگر آب نتواند از ناحیه ریشه خارج شود، آبشویی ممکن است اثر محدودی داشته باشد و حتی خطر ماندابی شدن را افزایش دهد.

 

آیا گچ کشاورزی جایگزین زهکشی است؟

 

خیر. گچ و زهکشی دو نقش متفاوت دارند.

 

آیا زئولیت مشکل زهکشی را حل می‌کند؟

 

زئولیت می‌تواند بر برخی ویژگی‌های خاک اثر بگذارد، اما جایگزین سیستم زهکشی مهندسی‌شده نیست.

 

آیا پرلیت می‌تواند جای لوله زهکش را بگیرد؟

 

خیر. پرلیت یک ماده اصلاح‌کننده فیزیکی است و سیستم زهکشی زیرسطحی محسوب نمی‌شود.

 

آیا آب زیاد شوری خاک را از بین می‌برد؟

 

خیر. آبشویی زمانی مؤثر است که آب بتواند از ناحیه ریشه عبور کرده و نمک را از آن خارج کند.

 

اگر آب آبیاری شور باشد، آیا زهکشی کافی است؟

 

خیر. کیفیت آب ورودی نیز باید مدیریت شود.

 

آیا خاک رسی همیشه زهکشی بدی دارد؟

 

خیر. ویژگی زهکشی به ساختار خاک، نفوذپذیری، لایه‌های زیرین، شیب و شرایط دیگر بستگی دارد.

 

 

کلمات کلیدی و عبارت‌های قابل جستجو

زهکشی خاک، زهکشی زمین کشاورزی، زهکشی خاک شور، زهکشی خاک سدیمی، آبشویی خاک شور، خروج نمک از خاک، اصلاح خاک شور، اصلاح خاک سدیمی، گچ کشاورزی و آبشویی، گچ کشاورزی و زهکشی، زئولیت و زهکشی خاک، پرلیت و زهکشی خاک، آب ایستاده در زمین کشاورزی، ماندابی شدن خاک، نفوذ آب در خاک، بهبود نفوذپذیری خاک، لوله زهکش کشاورزی، زهکش زیرزمینی، زهکشی زیرسطحی، سطح آب زیرزمینی، آب زیرزمینی شور، تجمع نمک در خاک، تجمع نمک در ریشه، شوری باغ، شوری زمین کشاورزی، آبشویی باغ، اصلاح خاک رسی، خاک سدیمی رسی، کاهش شوری خاک، مدیریت آب شور، آب شور کشاورزی، EC خاک، EC آب، SAR آب، اصلاح زمین شور، خشکسالی و شوری، کم‌آبی و شوری، مدیریت آب کشاورزی، جلوگیری از بیابان‌زایی، اصلاح زمین‌های شور.

 

 

 

 

 

 

 

 

مشاوره

 

 

 

 

جهت مشاوره رایگان با نویسنده به شماره 09388406716 پیام دهید.