دانشنامه جامع عایق رطوبتی بی رنگ181
181
فصل ۱۸۱ ـ عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف برای نمای ساختمان در محل نصب بست، پایه و اتصالات لوله‌های آب باران
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
مقدمه
لوله‌های آب باران، ناودان‌های عمودی، زانوها، بست‌ها، پایه‌ها و اتصالات مربوط به سیستم جمع‌آوری و هدایت آب باران، معمولاً در سطح خارجی ساختمان نصب می‌شوند.
این تجهیزات وظیفه دارند آب جمع‌شده از بام، تراس یا سایر سطوح را به سمت محل تخلیه هدایت کنند.
اگرچه وجود لوله آب باران به کنترل رطوبت ساختمان کمک می‌کند، اما محل اتصال این لوله‌ها به نما می‌تواند در صورت اجرای نامناسب، به یکی از نقاط حساس از نظر رطوبت تبدیل شود.
بست‌ها معمولاً با پیچ یا رول‌بولت به دیوار متصل می‌شوند. همچنین در محل زانوها، اتصالات و خروجی‌ها ممکن است آب مستقیماً با سطح نما تماس پیدا کند.
در نماهای سنگی، آجری، سیمانی یا بتنی، در صورت سازگاری محصول، می‌توان از عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف برای کاهش جذب آب سطحی استفاده کرد.
اما باید توجه داشت که آبگریزکننده جایگزین تعمیر لوله، آب‌بندی محل بست، اصلاح نشتی، تعمیر ناودان یا اصلاح مسیر تخلیه آب نیست.
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
—
۱. چرا محل نصب لوله آب باران مهم است؟
لوله‌های عمودی آب باران معمولاً در چند نقطه با بست به دیوار مهار می‌شوند.
برای نصب هر بست ممکن است یک یا چند سوراخ در نما ایجاد شود.
اگر این سوراخ‌ها به شکل مناسبی آب‌بندی نشده باشند، آب باران می‌تواند از اطراف پیچ وارد لایه‌های نما شود.
همچنین اگر خود لوله نشتی داشته باشد، ممکن است سطح اطراف بست دائماً خیس شود.
بنابراین باید میان نشتی سیستم آب باران و جذب آب سطح نما تفاوت قائل شد.
—
۲. بست لوله و نفوذ آب
بست فلزی یا پلاستیکی لوله معمولاً با پیچ به دیوار متصل می‌شود.
محل پیچ می‌تواند در معرض آب باران قرار گیرد.
اگر آب از قسمت بالای بست به سمت سوراخ پیچ هدایت شود، احتمال نفوذ آب افزایش می‌یابد.
آب‌بندی محل پیچ باید به شکل مناسب انجام شود.
آبگریزکننده سطحی برای بستن سوراخ پیچ طراحی نشده است و نباید جایگزین آب‌بندی اتصال شود.
—
۳. لوله آب باران روی نمای سنگی
در ساختمان‌هایی که لوله آب باران روی نمای سنگی نصب شده است، سوراخ‌کاری باید با توجه به نوع و سیستم نصب سنگ انجام شود.
وجود ترک اطراف محل بست نیز باید بررسی شود.
اگر سنگ دارای جذب آب قابل توجه باشد و با محصول سازگاری داشته باشد، عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف می‌تواند برای کاهش جذب آب سطحی اطراف لوله مورد بررسی قرار گیرد.
—
۴. لوله روی نمای آجری
در نمای آجری، بست لوله ممکن است مستقیماً روی آجر یا روی بند ملات نصب شود.
انتخاب محل بست اهمیت دارد، زیرا سوراخ‌کاری نامناسب می‌تواند به آجر آسیب وارد کند.
همچنین اطراف بست باید از نظر ترک، شکستگی یا جداشدگی ملات بررسی شود.
پس از اصلاح مشکلات، آبگریزی مناسب سطح آجر می‌تواند به عنوان اقدام مکمل در نظر گرفته شود.
—
۵. لوله روی نمای سیمانی
نمای سیمانی در محل بست ممکن است به دلیل سوراخ‌کاری دچار ترک یا جداشدگی شود.
اگر سطح اطراف بست سالم باشد، آبگریزکننده مناسب می‌تواند جذب آب سطحی را کاهش دهد.
اما ترک یا شکاف ابتدا باید با روش مناسب ترمیم شود.
—
۶. لوله روی بتن اکسپوز
در بتن اکسپوز، محل نصب بست باید از نظر ترک و آسیب ناشی از سوراخ‌کاری بررسی شود.
اگر بتن در اثر بارندگی آب جذب می‌کند، آبگریزکننده مناسب می‌تواند برای کاهش جذب آب سطحی مورد بررسی قرار گیرد.
با این حال، سوراخ محل رول‌بولت یا پیچ باید جداگانه مورد توجه قرار گیرد.
—
۷. نشتی از خود لوله
گاهی تصور می‌شود رطوبت اطراف لوله ناشی از جذب آب نما است، در حالی که مشکل اصلی می‌تواند نشتی خود لوله باشد.
نشتی ممکن است از:
– اتصال دو قطعه
– زانو
– رابط
– درز
– ترک لوله
– محل اتصال به ناودان
ایجاد شود.
در این حالت ابتدا باید خود سیستم تخلیه آب باران تعمیر شود.
اجرای آبگریزکننده روی نما نمی‌تواند نشتی لوله را متوقف کند.
—
۸. زانوهای لوله آب باران
زانوهای لوله معمولاً در محل تغییر مسیر قرار دارند.
اگر اتصال زانو به درستی انجام نشده باشد، ممکن است آب در زمان بارندگی از آن خارج شود.
اگر این آب مستقیماً روی نما تخلیه شود، می‌تواند یک نقطه دائماً مرطوب ایجاد کند.
در این حالت ابتدا باید مسیر آب اصلاح شود.
—
۹. محل خروج آب از لوله
پایین لوله آب باران ممکن است آب را به کف حیاط، کانال، آبرو یا سطح دیگری هدایت کند.
اگر خروجی بیش از حد نزدیک به دیوار باشد، آب می‌تواند روی پای دیوار پاشیده شود.
در چنین شرایطی باید مسیر خروج آب اصلاح شود.
آبگریزی نمای اطراف می‌تواند نقش مکمل داشته باشد، اما جایگزین هدایت صحیح آب نیست.
—
۱۰. آب باران و بست‌های متعدد
در ساختمان‌های بلند، ممکن است لوله آب باران در چندین نقطه به نما مهار شده باشد.
هر بست دارای یک نقطه اتصال است.
بنابراین تعداد زیاد بست‌ها به معنای افزایش تعداد نقاطی است که باید از نظر آب‌بندی و سلامت نما بررسی شوند.
نگهداری دوره‌ای این نقاط می‌تواند از گسترش آسیب جلوگیری کند.
—
۱۱. خوردگی بست‌های فلزی
اگر بست فلزی در محیط مرطوب قرار گیرد، ممکن است دچار خوردگی شود.
خوردگی می‌تواند باعث تغییر شکل بست، شل‌شدن اتصال یا ایجاد لکه روی نما شود.
در این شرایط باید ابتدا وضعیت بست بررسی و در صورت نیاز تعمیر یا تعویض شود.
آبگریزکننده سطح نما راهکار اصلی مقابله با خوردگی فلز نیست.
—
۱۲. فاصله لوله از نما
گاهی لوله با فاصله مشخصی از دیوار نصب می‌شود.
این فاصله می‌تواند برای تهویه و دسترسی به پشت لوله مفید باشد، اما ممکن است باعث شود آب باران در قسمت پشت لوله حرکت کند.
باید بررسی شود که این آب به کدام قسمت هدایت می‌شود.
وجود مسیر تخلیه مناسب اهمیت زیادی دارد.
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
—
۱۳. لوله و شست‌وشوی نما
هنگام شست‌وشوی نما ممکن است آب در پشت لوله یا اطراف بست‌ها باقی بماند.
به همین دلیل پس از شست‌وشو باید مسیر تخلیه آب بررسی شود.
اجرای عایق رطوبتی شفاف نیز باید مطابق شرایط اجرایی محصول انجام شود و روی سطح نامناسب یا بیش از حد خیس اجرا نشود.
—
۱۴. لوله‌های قدیمی و نقاط تعمیرشده
در ساختمان‌های قدیمی، ممکن است لوله‌های آب باران چند بار تعویض یا جابه‌جا شده باشند.
در نتیجه سوراخ‌های قدیمی روی نما باقی می‌مانند.
این سوراخ‌ها باید ترمیم و در صورت نیاز آب‌بندی شوند.
پوشاندن آنها با آبگریزکننده به تنهایی به معنی پر شدن حفره نیست.
—
۱۵. ترک‌های اطراف بست
اگر اطراف بست ترک ایجاد شده باشد، ابتدا باید علت آن بررسی شود.
ترک ممکن است ناشی از:
– سوراخ‌کاری
– فشار بست
– حرکت مصالح
– انبساط و انقباض
– نصب نامناسب
باشد.
آبگریزکننده برای ترمیم ترک طراحی نشده است.
—
۱۶. محل اتصال لوله به ناودان
اتصال لوله عمودی به ناودان باید به گونه‌ای باشد که آب بدون نشت وارد لوله شود.
اگر در این قسمت نشتی وجود داشته باشد، آب ممکن است روی نما جاری شود.
در چنین شرایطی ابتدا باید اتصال اصلاح شود.
پس از رفع نشتی، می‌توان وضعیت سطح نما را بررسی کرد.
—
۱۷. آب جمع‌شده پشت لوله
در برخی نماها، ممکن است آب پشت لوله جمع شود و مدت زیادی روی سطح باقی بماند.
این وضعیت می‌تواند باعث ایجاد لکه، شوره یا تغییر رنگ شود.
در صورت امکان باید مسیر حرکت آب اصلاح شود.
پس از خشک‌شدن و آماده‌سازی سطح، آبگریزکننده مناسب می‌تواند برای کاهش جذب آب سطحی بررسی شود.
—
۱۸. نسبت رقیق‌سازی محصول
بر اساس مشخصات مورد استفاده در این دانشنامه، نسبت رقیق‌سازی محصول:
۱ کیلوگرم محصول + ۸۰ لیتر آب
است.
میزان مصرف واقعی به تخلخل نما، میزان جذب آب، شرایط محیطی و روش اجرا بستگی دارد.
همچنین بهتر است قبل از اجرای گسترده، سازگاری محصول با سطح در یک قسمت محدود بررسی شود.
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
—
۱۹. آیا آبگریزکننده روی خود لوله اجرا می‌شود؟
هدف اصلی این فصل، حفاظت از نمای ساختمان اطراف لوله و بست‌ها است.
لوله ممکن است از PVC، پلی‌اتیلن، فلز یا مواد دیگری ساخته شده باشد.
هر یک از این سطوح ممکن است نیازمند ماده و روش نگهداری متفاوتی باشند.
بنابراین نباید آبگریزکننده مخصوص نمای ساختمان را بدون تأیید سازگاری روی خود لوله اجرا کرد.
—
۲۰. آماده‌سازی سطح نما
پیش از اجرای عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف، سطح اطراف لوله باید بررسی شود.
وجود موارد زیر باید کنترل شود:
– گردوغبار
– چربی
– دوده
– شوره
– پوسته‌های سست
– ترک
– ملات جداشده
– رطوبت فعال
سطح باید تا حد لازم تمیز و آماده باشد.
اگر رطوبت از پشت نما یا از داخل لوله ایجاد می‌شود، ابتدا باید منبع آن برطرف شود.
—
۲۱. لوله‌های آب باران در مناطق پربارش
در مناطق پربارش، سیستم تخلیه آب باران بیشتر تحت فشار قرار می‌گیرد.
لوله‌ها، بست‌ها و اتصالات باید ظرفیت و سلامت مناسبی داشته باشند.
همچنین هرگونه نشتی باید در اسرع وقت برطرف شود.
آبگریزی نما می‌تواند مکمل باشد، اما وظیفه اصلی آن کاهش جذب آب سطحی مصالح سازگار است.
—
۲۲. لوله‌های آب باران در مناطق سرد
در مناطق سرد، آب داخل یا اطراف اتصالات ممکن است یخ بزند.
چرخه‌های یخ‌زدگی و ذوب می‌توانند بر برخی مصالح و اتصالات اثر بگذارند.
بنابراین پیش از فصل سرما، بررسی لوله‌ها و بست‌ها اهمیت دارد.
هرگونه ترک یا نشتی باید قبل از دوره یخبندان اصلاح شود.
—
۲۳. چه زمانی آبگریزکننده مفید است؟
استفاده از عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف را می‌توان زمانی بررسی کرد که:
– سیستم آب باران سالم باشد؛
– بست‌ها محکم و سالم باشند؛
– سوراخ‌های نصب آب‌بندی شده باشند؛
– ترک‌ها و نقص‌های نما اصلاح شده باشند؛
– مسیر آب به درستی هدایت شود؛
– مصالح نما با محصول سازگار باشند.
در این حالت آبگریزی می‌تواند به عنوان یک اقدام مکمل برای کاهش جذب آب سطحی اجرا شود.
—
۲۴. مواردی که آبگریزکننده کافی نیست
اگر مشکل ناشی از موارد زیر باشد، ابتدا باید علت اصلی برطرف شود:
– نشتی لوله
– شکستگی زانو
– خرابی اتصال
– سوراخ باز
– ترک عمیق
– خرابی بست
– آب جمع‌شده پشت لوله
– خرابی ناودان
– رطوبت صعودی
– نفوذ آب از بام
آبگریزکننده سطحی نمی‌تواند این مشکلات را به تنهایی حل کند.
—
۲۵. جمع‌بندی
لوله‌های آب باران و ناودان‌های عمودی از اجزای ضروری سیستم تخلیه آب ساختمان هستند، اما بست‌ها و اتصالات آنها با نمای ساختمان نقاط متعددی ایجاد می‌کنند که باید از نظر رطوبت مورد توجه قرار گیرند.
نشتی خود لوله، خرابی زانو، محل اتصال به ناودان، سوراخ‌های بست، ترک اطراف پیچ و مسیر خروج آب باید جداگانه بررسی شوند.
در صورت وجود نقص، ابتدا باید سیستم تخلیه آب تعمیر و محل اتصال اصلاح شود.
پس از آماده‌سازی صحیح، در صورتی که نمای اطراف از مصالح مناسب مانند سنگ، آجر، سیمان یا بتن ساخته شده باشد، می‌توان از عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف برای کاهش جذب آب سطحی استفاده کرد.
بر اساس مشخصات مورد استفاده در این دانشنامه، نسبت رقیق‌سازی محصول ۱ کیلوگرم محصول + ۸۰ لیتر آب است.
با این حال، آبگریزکننده جایگزین تعمیر لوله، آب‌بندی سوراخ بست، اصلاح مسیر تخلیه، ترمیم ترک یا تعمیر ناودان نیست.
حفاظت مناسب زمانی حاصل می‌شود که ابتدا سیستم هدایت آب سالم و بدون نشتی باشد و سپس، در صورت نیاز، آبگریزی سطح نمای سازگار به عنوان اقدام مکمل اجرا شود.
تلفن مشاوره و پیامک پادنار: ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹
۰ دیدگاه