اپوکسی عایق الکتریکی 71

جهت مشاوره رایگان تماس بگیرید 09221696509

فصل 71ـ نگهداری رزین اپوکسی عایق برق؛ شرایط دما، رطوبت و انبارداری

مقدمه

نگهداری رزین اپوکسی عایق برق یکی از مراحل مهم در حفظ کیفیت مواد اولیه تا زمان مصرف است. دما، رطوبت، مدت انبارداری، بسته‌بندی و شرایط حمل‌ونقل می‌توانند بر وضعیت فیزیکی، قابلیت اختلاط و رفتار پخت رزین تأثیر بگذارند. در سیستم‌های دو جزئی، شرایط نگهداری رزین پایه و عامل پخت نیز باید جداگانه بررسی شود. در این مقاله، مهم‌ترین اصول انبارداری رزین اپوکسی عایق برق، روش‌های کنترل کیفیت پیش از مصرف و نکات مرتبط با محصول پادنار 8119 را بررسی می‌کنیم. رزین اپوکسی عایق برق از لحظه تولید تا زمانی که روی تجهیز الکتریکی اجرا می‌شود، یک مسیر مشخص را طی می‌کند. در این فاصله ممکن است محصول در کارخانه، انبار، خودرو حمل، کارگاه یا محل اجرای پروژه نگهداری شود. کیفیت رزین فقط به فرمولاسیون اولیه وابسته نیست. شرایط نگهداری نیز می‌تواند بر وضعیت فیزیکی، قابلیت اختلاط، ویسکوزیته، واکنش‌پذیری و در نهایت کیفیت عایق ایجادشده اثر بگذارد. به همین دلیل در یک سیستم عایق الکتریکی، انبارداری را نباید موضوعی صرفاً لجستیکی دانست. نگهداری صحیح بخشی از زنجیره کنترل کیفیت محصول است.

برای خرید محصول کلیک کنید

۱. چرا شرایط انبارداری مهم است؟

رزین اپوکسی و عامل پخت آن مواد شیمیایی فعال هستند و شرایط محیطی می‌تواند رفتار آنها را تغییر دهد. دما، رطوبت، نور، آلودگی، مدت زمان نگهداری و وضعیت بسته‌بندی از عوامل مهمی هستند که باید کنترل شوند. البته میزان حساسیت هر محصول به این عوامل به فرمولاسیون آن بستگی دارد و دستورالعمل سازنده همان محصول، مرجع اصلی تعیین شرایط نگهداری است.

—

۲. عمر انبارداری چیست؟

عمر انبارداری یا Shelf Life به مدت زمانی گفته می‌شود که محصول، در شرایط نگهداری تعیین‌شده، انتظار می‌رود مشخصات قابل قبول خود را حفظ کند. این مفهوم با عمر مفید عایق پس از اجرا کاملاً متفاوت است. برای مثال، عمر انبارداری یک ماده اولیه نباید با طول عمر یک پوشش اپوکسی پخته‌شده روی تجهیز برق اشتباه گرفته شود.

—

۳. تفاوت Shelf Life و عمر سرویس

دو مفهوم زیر باید از یکدیگر جدا شوند:

عمر انبارداری: مدت مناسب بودن ماده پیش از مصرف.

سرویس: مدت عملکرد قابل قبول عایق پس از اجرا در شرایط بهره‌برداری. عمر سرویس به عوامل بسیار بیشتری مانند دما، میدان الکتریکی، رطوبت، آلودگی، سیکل حرارتی، تنش مکانیکی و شرایط تجهیز وابسته است.

—

۴. نقش دما در انبارداری

دما یکی از مهم‌ترین عوامل محیطی در نگهداری مواد رزینی است. دمای بالا ممکن است سرعت برخی واکنش‌های ناخواسته یا تغییرات شیمیایی را افزایش دهد. دمای پایین نیز ممکن است باعث افزایش ویسکوزیته یا تغییر موقت در وضعیت فیزیکی برخی مواد شود. بنابراین نگهداری باید مطابق محدوده تعیین‌شده توسط سازنده انجام شود.

—

۵. آیا دمای پایین همیشه باعث خرابی رزین می‌شود؟

خیر. اثر دمای پایین به نوع رزین و اجزای فرمولاسیون بستگی دارد. گاهی یک ماده در دمای پایین غلیظ یا نیمه‌جامد می‌شود، اما پس از بازگشت به محدوده دمایی مناسب می‌تواند دوباره به وضعیت قابل استفاده برگردد. در مقابل، برخی محصولات ممکن است نسبت به سرمای شدید یا چرخه‌های نامناسب دمایی حساس باشند. پس نباید صرفاً بر اساس ظاهر ماده درباره سالم یا خراب بودن آن تصمیم گرفت.

—

۶. گرم کردن رزین پیش از مصرف

در بعضی سیستم‌ها ممکن است برای رسیدن رزین به ویسکوزیته مناسب، ماده پیش از مصرف در شرایط کنترل‌شده به دمای مشخص رسانده شود. اما این کار باید بر اساس دستورالعمل محصول انجام شود. گرم کردن بیش از حد ممکن است زمان کارپذیری را کاهش دهد یا واکنش‌های ناخواسته را سرعت ببخشد.

—

۷. گرمای موضعی خطرناک است

حتی اگر گرم کردن کنترل‌شده مجاز باشد، استفاده از حرارت مستقیم و شدید روی ظرف رزین می‌تواند مشکل‌ساز شود. حرارت یکنواخت و کنترل‌شده با گرم کردن موضعی یکسان نیست. هدف باید رساندن ماده به شرایط مناسب باشد، نه ایجاد یک نقطه داغ در بخشی از ظرف.

—

۸. رطوبت در انبار

رطوبت محیط می‌تواند برای برخی اجزای سیستم‌های اپوکسی اهمیت داشته باشد. عامل پخت و مواد افزودنی مختلف ممکن است حساسیت‌های متفاوتی نسبت به رطوبت داشته باشند. همچنین باز شدن مکرر ظروف می‌تواند احتمال ورود رطوبت و آلودگی را افزایش دهد.

—

۹. چرا آب برای سیستم عایق مهم است؟

آب می‌تواند بر فرآیند پخت و برخی خواص الکتریکی و مکانیکی پلیمر اثر بگذارد. حتی اگر رزین پس از پخت ظاهری کاملاً مناسب داشته باشد، وجود رطوبت یا آلودگی در مرحله پیش از اجرا می‌تواند کیفیت نهایی را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل کنترل شرایط نگهداری بخشی از کنترل کیفیت است.

—

۱۰. باز و بسته کردن مکرر ظروف

هر بار باز شدن ظرف، امکان ورود هوا، رطوبت، گردوغبار و سایر آلاینده‌ها را افزایش می‌دهد. به همین دلیل بهتر است ظروف تا زمان مصرف بسته باقی بمانند. پس از باز شدن نیز باید طبق دستورالعمل محصول و با حداقل تماس غیرضروری با محیط نگهداری شوند.

—

۱۱. بسته‌بندی مناسب

بسته‌بندی فقط برای حمل‌ونقل نیست. ظرف مناسب باید بتواند ماده را تا حد امکان در برابر عوامل محیطی محافظت کند. نوع ظرف، درزبندی، سازگاری شیمیایی و شرایط حمل همگی اهمیت دارند.

—

۱۲. ظرف ناسازگار

اگر ماده رزینی با ظرفی نگهداری شود که از نظر شیمیایی با آن سازگار نباشد، احتمال تغییر کیفیت وجود دارد. بنابراین انتقال رزین به ظروف متفرقه بدون اطمینان از سازگاری آنها توصیه نمی‌شود.

—

۱۳. نور و تابش

برخی مواد شیمیایی ممکن است نسبت به نور حساس باشند. به همین دلیل در صورت تعیین‌شدن توسط سازنده، نگهداری در محل دور از تابش مستقیم نور و گرمای خورشید ضروری است. حتی اگر نور مستقیماً رزین را تخریب نکند، افزایش دمای ظرف بر اثر تابش خورشید می‌تواند مسئله‌ساز شود.

—

۱۴. انبار در فضای باز

انبار کردن مواد رزینی در فضای باز معمولاً انتخاب مناسبی نیست، مگر اینکه بسته‌بندی و دستورالعمل محصول صراحتاً چنین شرایطی را مجاز دانسته باشد. باران، تابش مستقیم خورشید، تغییرات شدید دما و آلودگی محیطی می‌توانند شرایط نگهداری کنترل‌شده را از بین ببرند.

—

۱۵. تغییرات شدید دما

گاهی میانگین دمای یک انبار مناسب است، اما دامنه تغییرات دما بسیار زیاد است. چرخه‌های مکرر گرم و سرد می‌توانند شرایطی متفاوت از نگهداری در دمای تقریباً ثابت ایجاد کنند. بنابراین فقط «دمای متوسط» معیار مناسبی برای ارزیابی انبار نیست.

—

۱۶. میعان رطوبت

یکی از مشکلات احتمالی در هنگام انتقال ظرف سرد به محیط گرم، تشکیل میعان روی سطح ظرف است. اگر درب ظرف در چنین شرایطی باز شود، احتمال ورود رطوبت به ماده افزایش می‌یابد. بنابراین در محیط‌های مرطوب باید به اختلاف دمای ظرف و محیط توجه شود.

—

۱۷. گردوغبار و آلودگی

گردوغبار فقط یک مشکل ظاهری نیست. ورود ذرات خارجی به رزین می‌تواند ترکیب ماده را تغییر دهد و در صورت وجود ذرات رسانا یا یونی، از نظر الکتریکی نیز اهمیت پیدا کند. به همین دلیل محل نگهداری باید تمیز و تا حد امکان کنترل‌شده باشد.

—

۱۸. آلودگی شیمیایی

قرار دادن ظروف رزین در کنار مواد شیمیایی ناسازگار نیز می‌تواند خطر ایجاد کند. نشتی یک ماده دیگر، بخارات شیمیایی یا تماس تصادفی می‌تواند بسته‌بندی یا حتی ماده داخل آن را تحت تأثیر قرار دهد. بهتر است مواد شیمیایی بر اساس الزامات ایمنی و سازگاری آنها تفکیک شوند.

—

۱۹. تاریخ تولید و شماره بچ

در محصولات صنعتی، ثبت شماره بچ یا Lot Number اهمیت زیادی دارد. اگر یک پروژه با مشکلی مواجه شود، وجود شماره بچ کمک می‌کند مشخص شود ماده مورد استفاده مربوط به کدام سری تولید بوده است. این موضوع برای ردیابی کیفیت بسیار ارزشمند است.

—

۲۰. سیستم FIFO

در انبارهای صنعتی می‌توان از روش FIFO یعنی «اولین ورودی، اولین خروجی» استفاده کرد. هدف این است که مواد قدیمی‌تر پیش از مواد جدیدتر مصرف شوند، البته مشروط به اینکه هنوز در محدوده عمر انبارداری مجاز باشند. این روش از باقی ماندن طولانی‌مدت ظروف در انتهای انبار جلوگیری می‌کند.

—

۲۱. آیا تاریخ انقضا به معنی خراب شدن ناگهانی است؟

لزومًا خیر. پایان Shelf Life به این معنی نیست که ماده دقیقاً در یک روز مشخص ناگهان از ماده سالم به ماده کاملاً خراب تبدیل می‌شود. این تاریخ نشان‌دهنده محدوده‌ای است که سازنده، با فرض رعایت شرایط تعیین‌شده، کیفیت محصول را برای آن تضمین یا پیش‌بینی کرده است. مصرف محصول خارج از این محدوده باید با ارزیابی فنی مناسب انجام شود.

—

۲۲. بررسی ظاهری ماده

پیش از مصرف می‌توان وضعیت ظاهری محصول را بررسی کرد. تغییر شدید رنگ، تشکیل رسوب غیرعادی، پوسته، کریستالیزه شدن، جداشدگی یا تغییر غیرمعمول ویسکوزیته می‌تواند نشانه‌ای برای بررسی بیشتر باشد. اما ظاهر به تنهایی معیار کافی برای تأیید کیفیت الکتریکی نیست.

—

۲۳. کریستالیزه شدن برخی رزین‌ها

برخی سیستم‌های اپوکسی ممکن است در شرایط خاص دچار پدیده‌ای مانند کریستالیزاسیون شوند. این وضعیت الزاماً به معنای تخریب شیمیایی کامل ماده نیست. در بعضی فرمولاسیون‌ها، با روش کنترل‌شده‌ای که سازنده تعیین می‌کند، می‌توان ماده را به وضعیت مناسب بازگرداند. نباید بدون شناخت محصول، اقدام به حرارت دادن یا عملیات اصلاحی کرد.

—

۲۴. رسوب در سیستم‌های حاوی فیلر

اگر رزین حاوی ذرات یا فیلر باشد، ممکن است رفتار ذخیره‌سازی آن با رزین خالص متفاوت باشد. ته‌نشینی یا تغییر توزیع ذرات می‌تواند اتفاق بیفتد. در چنین محصولاتی دستورالعمل سازنده درباره همگن‌سازی پیش از مصرف اهمیت ویژه‌ای دارد.

—

۲۵. هم‌زدن ماده قدیمی

هم‌زدن شدید و بدون دستورالعمل می‌تواند هوا را وارد رزین کند. اگر محصول نیاز به همگن‌سازی داشته باشد، روش آن باید مشخص باشد. هدف از هم‌زدن، یکنواخت کردن ماده است، نه ایجاد کف و حباب.

—

۲۶. هاردنر و شرایط نگهداری

عامل پخت نیز به اندازه رزین پایه اهمیت دارد. تغییر وضعیت هاردنر می‌تواند نسبت واقعی مواد هنگام اختلاط را تحت تأثیر قرار دهد. در سیستم دو جزئی، کیفیت نهایی فقط حاصل سالم بودن رزین پایه نیست؛ هر دو جزء باید شرایط مناسبی داشته باشند.

—

۲۷. نگهداری جداگانه اجزا

تا پیش از اختلاط، اجزای یک سیستم دو جزئی باید مطابق بسته‌بندی و دستورالعمل سازنده نگهداری شوند. نباید تصور کرد که چون دو جزء در نهایت با هم مخلوط می‌شوند، شرایط نگهداری آنها نیز الزاماً یکسان است. هر جزء ممکن است حساسیت متفاوتی داشته باشد.

برای خرید محصول کلیک کنید

۲۸. اثر انبارداری نامناسب بر پخت

اگر ماده در شرایط نامناسب نگهداری شده باشد، ممکن است پس از اختلاط رفتار پخت آن با حالت استاندارد تفاوت داشته باشد. این تغییر ممکن است خود را به شکل:

– افزایش زمان پخت؛
– کاهش زمان کارپذیری؛
– تغییر ویسکوزیته؛
– چسبناک ماندن سطح؛
– یا تغییر خواص نهایی

نشان دهد.

—

۲۹. پخت ناقص و کیفیت عایق

پخت ناقص می‌تواند خواص مکانیکی و الکتریکی سیستم را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل اگر ماده‌ای مدت طولانی یا در شرایط نامناسب نگهداری شده باشد، صرفاً مخلوط شدن ظاهری آن با هاردنر برای تأیید کیفیت کافی نیست. در کاربردهای حساس، آزمون عملکردی می‌تواند ضروری باشد.

—

۳۰. کنترل پیش از مصرف

برای محصولاتی که مدت زیادی در انبار بوده‌اند، می‌توان قبل از اجرای پروژه اصلی یک نمونه آزمایشی تهیه کرد. در این نمونه مواردی مانند:

– قابلیت اختلاط؛
– زمان کارپذیری؛
– ظاهر پس از پخت؛
– سختی یا وضعیت سطح؛
– چسبندگی؛
– و در صورت اهمیت، خواص الکتریکی

بررسی می‌شود.

—

۳۱. اهمیت نمونه شاهد

اگر یک ماده برای پروژه مهمی استفاده می‌شود، نگهداری نمونه شاهد از ماده اولیه می‌تواند در آینده مفید باشد. در صورت بروز مشکل، نمونه شاهد امکان مقایسه با ماده یا عایق آسیب‌دیده را فراهم می‌کند. این کار بخشی از مستندسازی حرفه‌ای پروژه است.

—

۳۲. حمل‌ونقل

شرایط حمل نیز ادامه شرایط انبارداری است. اگر محصول در انبار مناسب باشد ولی چند روز در دمای بسیار بالا یا پایین حمل شود، وضعیت نهایی ممکن است تغییر کند. بنابراین حمل‌ونقل باید متناسب با الزامات محصول انجام شود.

—

۳۳. ضربه و آسیب مکانیکی بسته‌بندی

ظرف آسیب‌دیده می‌تواند زمینه ورود هوا و رطوبت را فراهم کند. همچنین نشتی ماده می‌تواند نسبت اجزای بسته‌بندی‌شده را تغییر دهد. به همین دلیل ظروف باید هنگام دریافت از نظر سلامت فیزیکی بررسی شوند.

—

۳۴. دریافت مواد در انبار

در زمان تحویل گرفتن رزین، بهتر است مواردی مانند:

– نام محصول؛
– شماره بچ؛
– تاریخ تولید؛
– تاریخ انقضا یا پایان عمر انبارداری؛
– سلامت ظرف؛
– وضعیت ظاهری؛
– و شرایط حمل

ثبت شوند. این اطلاعات بعدها برای ردیابی بسیار ارزشمند خواهند بود.

—

۳۵. قرنطینه مواد مشکوک

اگر ظرف آسیب دیده باشد یا وضعیت ماده غیرعادی به نظر برسد، بهتر است تا زمان بررسی از مصرف آن در پروژه اصلی جلوگیری شود. قرار دادن ماده مشکوک در وضعیت قرنطینه از ورود اتفاقی آن به خط تولید یا اجرای پروژه جلوگیری می‌کند.

—

۳۶. کنترل دمای انبار

در انبارهای صنعتی، ثبت دمای محیط می‌تواند بخشی از سیستم کنترل کیفیت باشد. اگر محصول نیازمند محدوده دمایی خاصی باشد، ثبت داده‌ها امکان بررسی سابقه شرایط نگهداری را فراهم می‌کند. در پروژه‌های حساس، این مستندسازی ارزش بیشتری پیدا می‌کند.

—

۳۷. کنترل رطوبت انبار

در صورت حساسیت محصول، کنترل رطوبت نیز می‌تواند در کنار دما انجام شود. هدف از این کار جلوگیری از قرار گرفتن محصول در شرایطی است که با دستورالعمل سازنده مغایرت داشته باشد. کنترل رطوبت ماده و کنترل رطوبت هوای انبار نیز دو موضوع کاملاً یکسان نیستند.

—

۳۸. نگهداری در محل اجرای پروژه

گاهی رزین چندین هفته در محل پروژه باقی می‌ماند. در چنین شرایطی نباید تصور کرد که چون محصول از کارخانه خارج شده، دیگر شرایط انبارداری اهمیت ندارد. کارگاه باید تا حد امکان شرایط مناسب نگهداری را فراهم کند.

—

۳۹. انتقال از انبار به محل اجرا

انتقال ظرف از انبار سرد یا گرم به محل اجرا باید با توجه به شرایط محیط انجام شود. اگر محصول برای اجرا نیازمند رسیدن به دمای مشخصی باشد، بهتر است پیش از اختلاط فرصت کافی برای رسیدن به شرایط مناسب داشته باشد. جزئیات دقیق باید طبق دستورالعمل فنی همان محصول تعیین شود.

—

۴۰. انبارداری و کیفیت الکتریکی

ممکن است یک تغییر جزئی در ظاهر یا ویسکوزیته مستقیماً به معنی کاهش استقامت دی‌الکتریک نباشد. اما اگر شرایط انبارداری باعث تغییر پخت، ایجاد رطوبت، آلودگی یا حباب شود، اثر آن می‌تواند در عملکرد نهایی عایق ظاهر شود. به همین دلیل زنجیره علت و معلول باید به صورت کامل دیده شود:

انبارداری نامناسب ← تغییر ماده ← اجرای نامناسب ← ایجاد عیب ← احتمال کاهش عملکرد عایق

—

۴۱. ارتباط با تخلیه جزئی

حفره‌ها و ناپیوستگی‌های داخلی می‌توانند از عوامل مهم در تخلیه جزئی باشند. اگر تغییر شرایط نگهداری یا اختلاط نامناسب باعث افزایش احتمال ایجاد حباب شود، ممکن است کیفیت عایق الکتریکی نیز تحت تأثیر قرار گیرد. بنابراین کنترل انبارداری به صورت غیرمستقیم می‌تواند بخشی از پیشگیری از عیوب الکتریکی باشد.

—

۴۲. انبارداری و رطوبت در تجهیزات ولتاژ بالا

در سیستم‌های ولتاژ بالا، کیفیت عایق اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر ماده پیش از اجرا رطوبت یا آلودگی جذب کرده باشد، فرآیند پخت و عملکرد نهایی باید با دقت بیشتری ارزیابی شود. البته تعیین مناسب یا نامناسب بودن محصول صرفاً از روی مدت انبارداری امکان‌پذیر نیست و شرایط واقعی نگهداری نیز باید بررسی شود.

—

۴۳. کنترل کیفیت پس از انبارداری طولانی

اگر محصول برای مدت طولانی نگهداری شده باشد، می‌توان بسته به اهمیت کاربرد، آزمون‌هایی را روی نمونه انجام داد. نوع آزمون باید متناسب با ریسک کاربرد انتخاب شود. ممکن است در یک کاربرد ساده بررسی ظاهری و آزمون پخت کافی باشد، اما در یک تجهیز حساس، آزمون‌های الکتریکی نیز لازم شود.

—

۴۴. بازه‌های زمانی متفاوت، ارزیابی متفاوت

ماده‌ای که چند روز در شرایط مناسب نگهداری شده با ماده‌ای که ماه‌ها در شرایط نامعلوم بوده، نباید یکسان تلقی شود. هرچه سابقه نگهداری نامشخص‌تر باشد، نیاز به ارزیابی پیش از مصرف بیشتر می‌شود. این اصل در کنترل کیفیت مواد اولیه اهمیت زیادی دارد.

—

۴۵. آیا می‌توان کیفیت را فقط با تاریخ تولید سنجید؟

خیر. تاریخ تولید یک اطلاعات مهم برای ردیابی است، اما به تنهایی نشان‌دهنده وضعیت فعلی ماده نیست. دو ظرف با تاریخ تولید یکسان، اگر در شرایط کاملاً متفاوت نگهداری شده باشند، ممکن است وضعیت یکسانی نداشته باشند.

—

۴۶. اطلاعاتی که در برگه فنی باید بررسی شود

برای هر رزین اپوکسی عایق برق، پیش از خرید و مصرف بهتر است اطلاعاتی مانند موارد زیر بررسی شود:

– شرایط نگهداری؛
– محدوده دمای مجاز؛
– عمر انبارداری؛
– بسته‌بندی؛
– نسبت اختلاط؛
– زمان کارپذیری؛
– شرایط پخت؛
– و محدودیت‌های حمل‌ونقل.

اگر چنین اطلاعاتی برای محصول ارائه شده باشد، همان مستندات باید مبنای اجرا قرار گیرد.

—

۴۷. درباره پادنار 8119

در مورد رزین اپوکسی عایق برق پادنار 8119 نیز شرایط دقیق انبارداری، عمر انبارداری و روش آماده‌سازی پیش از مصرف باید بر اساس مستندات فنی رسمی محصول تعیین شود. اگر عدد یا شرایط مشخصی در سند رسمی ارائه نشده باشد، نباید برای محصول عدد ساختگی یا عمومی تعیین کرد. به‌خصوص در محصولی که برای عایق‌کاری تجهیزات الکتریکی استفاده می‌شود، تفاوت میان «شرایط پیشنهادی عمومی» و «شرایط رسمی محصول» باید حفظ شود.

—

۴۸. چک‌لیست انبارداری

یک چک‌لیست ساده برای کنترل رزین می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

۱. سلامت ظرف

۲. نام و کد محصول

۳. شماره بچ

۴. تاریخ تولید

۵. تاریخ پایان عمر انبارداری

۶. دمای محل

۷. شرایط رطوبتی

۸. وضعیت ظاهری

۹. وضعیت درب و آب‌بندی

۱۰. رعایت شرایط اعلام‌شده توسط سازنده

—

۴۹. چند اشتباه رایج

از اشتباهات متداول می‌توان به این موارد اشاره کرد:

– نگهداری طولانی در زیر تابش مستقیم خورشید؛
– باز گذاشتن ظروف؛
– انتقال ماده به ظرف نامناسب؛
– مخلوط کردن مواد قدیمی و جدید بدون بررسی؛
– نادیده گرفتن تاریخ مصرف؛
– گرم کردن خودسرانه رزین؛
– نگهداری در کنار مواد شیمیایی ناسازگار؛
– و استفاده از ماده‌ای با وضعیت ظاهری غیرعادی بدون ارزیابی.

—

۵۰. جمع‌بندی

رزین اپوکسی عایق برق از زمان تولید تا اجرای نهایی، بخشی از کیفیت خود را از شرایط نگهداری دریافت می‌کند. دما، رطوبت، نور، آلودگی، سلامت بسته‌بندی، مدت انبارداری و نحوه حمل می‌توانند بر وضعیت ماده پیش از مصرف اثر بگذارند. در سیستم‌های دو جزئی، وضعیت رزین پایه و هاردنر هر دو اهمیت دارند. از طرف دیگر، نباید صرفاً با مشاهده یک تغییر ظاهری درباره خراب بودن یا سالم بودن ماده تصمیم گرفت. در کاربردهای حساس، ارزیابی فنی و در صورت لزوم آزمون نمونه، روش مطمئن‌تری برای تصمیم‌گیری است. در نهایت باید به خاطر داشت:

کیفیت عایق الکتریکی از کارخانه شروع می‌شود، اما در انبار و محل اجرا نیز می‌تواند حفظ یا تضعیف شود. به همین دلیل، انبارداری صحیح را باید بخشی از فرآیند کنترل کیفیت رزین اپوکسی عایق برق دانست، نه مرحله‌ای جدا از آن.

برای خرید محصول کلیک کنید