۰۶
مهر

دانشنامه جامع عایق رطوبتی بی رنگ20

فصل بیستم ـ محاسبه میزان مصرف عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف برای سنگ، آجر، بتن، چوب و کاهگل

جهت مشاوره رایگان با پادنار به شماره ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹ پیام دهید.

مقدمه

یکی از پرسش‌های مهم هنگام خرید و اجرای عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف این است که برای یک ساختمان یا نمای مشخص، چه مقدار محصول مورد نیاز است.

پاسخ این سؤال به ظاهر ساده، در عمل به عوامل متعددی بستگی دارد.

یک مترمربع سنگ تراورتن متخلخل الزاماً همان مقدار عایق را که یک مترمربع سنگ کم‌تخلخل، آجر، بتن یا چوب نیاز دارد مصرف نمی‌کند.

به همین دلیل نمی‌توان یک عدد ثابت و عمومی را برای تمام سطوح اعلام کرد.

میزان مصرف واقعی تابع عواملی مانند:

– نوع مصالح
– میزان تخلخل
– زبری سطح
– میزان جذب
– وضعیت سطح
– روش اجرا
– آماده مصرف یا کنسانتره بودن محصول
– تعداد مراحل اجرا
– شرایط محیطی
– و مشخصات فنی محصول

است.

بنابراین بهترین روش این است که ابتدا میزان مصرف واقعی روی یک قسمت آزمایشی تعیین و سپس برای کل پروژه محاسبه شود.

جهت مشاوره رایگان با پادنار به شماره ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹ پیام دهید.

—

۱. چرا میزان مصرف عایق شفاف ثابت نیست؟

مصالح ساختمانی از نظر ساختار سطحی یکسان نیستند.

برای مثال:

تراورتن متخلخل می‌تواند مقدار قابل توجهی از محصول را جذب کند.

در مقابل، یک سطح سنگی متراکم ممکن است جذب بسیار کمتری داشته باشد.

همین موضوع درباره آجر، بتن، سیمان، چوب و کاهگل نیز صدق می‌کند.

بنابراین میزان مصرف باید براساس شرایط واقعی پروژه محاسبه شود.

—

۲. فرمول کلی محاسبه مصرف

اگر میزان مصرف آزمایشی محصول مشخص شده باشد، محاسبه مقدار موردنیاز بسیار ساده است:

مقدار کل محصول = مساحت × مصرف واقعی در واحد سطح

برای مثال، اگر در یک تست مشخص شود که برای هر مترمربع سطح، مقدار مشخصی از محصول مصرف می‌شود، همان مقدار را می‌توان در مساحت کل ضرب کرد.

اما عدد مصرف در واحد سطح باید از تست واقعی یا دستورالعمل فنی محصول به دست آید.

—

۳. مثال محاسباتی

فرض کنیم یک نمای ساختمان دارای:

۳۰۰ مترمربع سطح

باشد.

اگر پس از اجرای آزمایشی مشخص شود که مصرف واقعی محصول:

۰٫۱۵ کیلوگرم در هر مترمربع

است، مقدار موردنیاز پایه برابر است با:

۳۰۰ × ۰٫۱۵ = ۴۵ کیلوگرم

این عدد فقط یک مثال محاسباتی است و نباید به‌عنوان مصرف ثابت عایق شفاف برای تمام مصالح در نظر گرفته شود.

—

۴. نقش تخلخل در مصرف

تخلخل یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده میزان مصرف است.

سطح متخلخل:

– محصول بیشتری جذب می‌کند،
– ممکن است به اجرای متفاوت نیاز داشته باشد،
– و ممکن است برای رسیدن به عملکرد موردنظر مصرف بیشتری داشته باشد.

در مقابل، سطح متراکم‌تر ممکن است مقدار کمتری جذب کند.

—

۵. مصرف عایق روی تراورتن

تراورتن‌ها از نظر تخلخل یکسان نیستند.

وجود حفره و خلل‌وفرج می‌تواند میزان جذب را افزایش دهد.

بنابراین برای تراورتن بهتر است:

1. سطح تمیز شود.
2. تست موضعی انجام شود.
3. میزان واقعی جذب ثبت شود.
4. مقدار مصرف در واحد سطح محاسبه شود.
5. سپس اجرای کامل انجام شود.

—

۶. مصرف عایق روی لایمستون

لایمستون نیز بسته به نوع سنگ، پرداخت و ساختار سطح می‌تواند رفتار متفاوتی داشته باشد.

بنابراین مصرف آن باید با آزمایش روی همان سنگ تعیین شود.

استفاده از عدد مصرف یک سنگ دیگر به‌عنوان مبنای قطعی ممکن است باعث برآورد اشتباه شود.

—

۷. مصرف عایق روی دهبید

در سنگ دهبید نیز باید میزان جذب واقعی بررسی شود.

به‌خصوص در سنگ‌های روشن، علاوه بر مقدار مصرف باید اثر پوشش بر ظاهر نیز کنترل شود.

گاهی افزایش مقدار مصرف می‌تواند به‌جای افزایش مطلوب عملکرد، موجب تغییر براقیت یا ظاهر سطح شود.

—

۸. مصرف عایق روی آجر نسوز

آجر نسوز می‌تواند از نظر میزان جذب تفاوت قابل توجهی با سنگ‌های متراکم داشته باشد.

در آجرهای متخلخل، محصول ممکن است سریع‌تر جذب شود.

بنابراین تست مصرف روی چند قطعه از آجر واقعی پروژه می‌تواند اطلاعات دقیق‌تری نسبت به یک عدد عمومی ارائه دهد.

—

۹. مصرف عایق روی آجر سه‌سانتی

در آجر سه‌سانتی باید علاوه بر سطح آجر، وضعیت بندها نیز بررسی شود.

اگر بندها دارای جذب متفاوت باشند، مصرف واقعی کل نما می‌تواند تغییر کند.

بنابراین مساحت واقعی سطح و قسمت‌های قابل پوشش باید دقیق محاسبه شود.

—

۱۰. مصرف عایق روی بتن و سیمان

سطوح سیمانی و بتنی نیز می‌توانند از نظر تخلخل بسیار متفاوت باشند.

بتن متراکم با بتن متخلخل، یا سیمان پرداخت‌شده با سیمان زبر، رفتار یکسانی ندارند.

بنابراین قبل از برآورد خرید بهتر است تست مصرف انجام شود.

—

۱۱. مصرف عایق روی چوب

چوب یک ماده جاذب است و میزان جذب آن می‌تواند تحت تأثیر:

– نوع چوب
– رطوبت
– پرداخت سطح
– جهت الیاف
– سنباده‌کاری
– پوشش قبلی

قرار گیرد.

به همین دلیل مصرف عایق شفاف روی چوب باید با آزمایش واقعی تعیین شود.

—

۱۲. مصرف عایق روی ترمووود

ترمووود نیز ممکن است بسته به نوع فرآوری، بافت، سنباده‌کاری و شرایط سطح، میزان جذب متفاوتی داشته باشد.

بنابراین نمی‌توان صرفاً بر اساس نام «ترمووود» یک میزان مصرف ثابت تعیین کرد.

—

۱۳. مصرف عایق روی کاهگل

کاهگل معمولاً نسبت به سطوح متراکم‌تر، ساختار متفاوتی دارد.

مهم‌تر از محاسبه مقدار مصرف، ابتدا باید مشخص شود که سطح کاهگل:

– سالم است،
– پایدار است،
– ریزش ندارد،
– و برای اجرای پوشش آماده است.

در صورت سست بودن بستر، افزایش مصرف عایق مشکل اصلی را حل نمی‌کند.

—

۱۴. تأثیر روش اجرا بر مصرف

نوع ابزار نیز می‌تواند بر مصرف اثر داشته باشد.

اجرای اسپری، غلطک و قلم‌مو ممکن است مقادیر متفاوتی ایجاد کند.

در اسپری، بخشی از ماده ممکن است در اثر شرایط اجرا یا پاشش نامناسب هدر برود.

در قلم‌مو ممکن است بخشی از ماده در ابزار باقی بماند.

بنابراین مصرف واقعی پروژه با مصرف تئوری محصول یکسان نیست.

—

۱۵. مصرف تئوری و مصرف واقعی

باید بین این دو مفهوم تفاوت قائل شد.

مصرف تئوری

مقداری است که براساس یک سطح ایده‌آل و بدون در نظر گرفتن عوامل اجرایی محاسبه می‌شود.

مصرف واقعی

مقداری است که در پروژه واقعی مصرف می‌شود و شامل تأثیر:

– جذب سطح
– هدررفت
– روش اجرا
– شرایط سطح
– ابزار
– دشواری اجرا

است.

برای برآورد خرید، مصرف واقعی اهمیت بیشتری دارد.

—

۱۶. ضریب پرت

در پروژه‌های بزرگ ممکن است مقداری پرت اجتناب‌ناپذیر باشد.

علل پرت می‌تواند شامل:

– باقی‌ماندن محصول در ظرف
– شست‌وشوی ابزار
– پاشش خارج از سطح
– اجرای مجدد برخی قسمت‌ها
– تفاوت جذب سطح
– خطای اجرایی

باشد.

بنابراین پس از تعیین مصرف پایه، بهتر است پرت احتمالی پروژه نیز در برآورد خرید لحاظ شود.

میزان پرت ثابت و یکسانی برای همه پروژه‌ها وجود ندارد.

—

۱۷. محاسبه مساحت نما

قبل از محاسبه محصول، مساحت سطح باید دقیق مشخص شود.

برای یک دیوار مستطیلی:

مساحت = طول × ارتفاع

اگر چند دیوار وجود داشته باشد، مساحت آن‌ها با یکدیگر جمع می‌شود.

سطوحی که قرار نیست عایق شوند نیز باید از مجموع مساحت کم شوند.

—

۱۸. کسر پنجره و در

فرض کنیم یک دیوار:

۱۰ متر طول × ۳ متر ارتفاع

داشته باشد.

مساحت کل:

۳۰ مترمربع

است.

اگر پنجره‌ها و درها در مجموع:

۵ مترمربع

باشند، سطح قابل پوشش:

۲۵ مترمربع

خواهد بود.

سپس مقدار محصول با استفاده از مصرف واقعی در واحد سطح محاسبه می‌شود.

—

۱۹. نماهای چندبخشی

در یک ساختمان ممکن است همزمان چند نوع مصالح وجود داشته باشد.

برای مثال:

– ۲۰۰ مترمربع تراورتن
– ۱۰۰ مترمربع آجر
– ۵۰ مترمربع ترمووود

در چنین پروژه‌ای بهتر است مصرف هر مصالح جداگانه محاسبه شود.

زیرا جذب هر سه سطح احتمالاً یکسان نیست.

—

۲۰. محاسبه جداگانه برای هر مصالح

روش صحیح‌تر:

مقدار محصول برای سنگ + مقدار محصول برای آجر + مقدار محصول برای چوب = مقدار پایه کل

سپس در صورت نیاز، پرت اجرایی نیز لحاظ می‌شود.

این روش از استفاده یک میانگین غیرواقعی برای کل نما جلوگیری می‌کند.

—

۲۱. مصرف کنسانتره و حجم محلول نهایی

در محصولات کنسانتره باید بین:

مقدار کنسانتره

و

حجم محلول آماده مصرف

تفاوت قائل شد.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط پادنار، نسبت اعلامی کنسانتره:

۱ کیلوگرم محصول + ۸۰ لیتر آب

است.

بنابراین نباید حجم ۸۰ لیتر محلول را معادل ۸۰ کیلوگرم ماده مؤثره دانست.

میزان ماده اولیه و میزان محلول نهایی دو مفهوم متفاوت هستند.

—

۲۲. مثال محاسباتی کنسانتره

اگر پروژه براساس آزمایش واقعی به مقدار مشخصی محلول رقیق‌شده نیاز داشته باشد، با توجه به نسبت اختلاط اعلامی می‌توان مقدار کنسانتره موردنیاز را محاسبه کرد.

مثلاً اگر برای یک پروژه به ۲۴۰ لیتر آب برای رقیق‌سازی نیاز باشد و نسبت محصول:

۱ کیلوگرم کنسانتره به ۸۰ لیتر آب

باشد:

۲۴۰ ÷ ۸۰ = ۳ کیلوگرم کنسانتره

لازم است.

این مثال صرفاً بر اساس نسبت اعلامی فوق است و برای محاسبه پروژه واقعی باید دستورالعمل محصول و میزان مصرف سطح نیز بررسی شود.

—

۲۳. آیا هرچه عایق بیشتر باشد بهتر است؟

خیر.

افزایش مقدار مصرف لزوماً به معنی افزایش متناسب عملکرد نیست.

مصرف بیش از حد ممکن است باعث:

– تغییر ظاهر
– براقیت
– تجمع ماده
– خشک‌شدن نامناسب
– افزایش هزینه

شود.

بنابراین هدف باید رسیدن به مصرف مناسب و یکنواخت باشد.

—

۲۴. ارتباط مصرف و ظاهر

در فصل قبل درباره حفظ رنگ و براقیت صحبت شد.

این موضوع با میزان مصرف ارتباط مستقیم دارد.

اگر محصول شفاف بیش از حد روی سطح قرار گیرد، در بعضی سیستم‌ها ممکن است سطح:

– براق‌تر
– تیره‌تر
– یا اصطلاحاً خیس‌نما

به نظر برسد.

به همین دلیل تست مصرف و تست ظاهری باید همزمان انجام شوند.

—

۲۵. چگونه مصرف واقعی را در پروژه تعیین کنیم؟

یک روش کاربردی این است:

مرحله اول

یک قسمت مشخص از سطح انتخاب شود.

مرحله دوم

مقدار مشخصی محصول وزن یا اندازه‌گیری شود.

مرحله سوم

محصول روی سطح اجرا شود.

مرحله چهارم

مقدار باقی‌مانده اندازه‌گیری شود.

مرحله پنجم

مقدار مصرف‌شده بر مساحت تست تقسیم شود.

نتیجه، یک تخمین عملی از مصرف همان سطح ارائه می‌دهد.

—

۲۶. مثال آزمایش مصرف

فرض کنید:

مساحت نمونه:

۱۰ مترمربع

باشد.

قبل از اجرا:

۲ کیلوگرم محصول

در اختیار اپراتور قرار گرفته است.

پس از اجرای آزمایش:

۰٫۵ کیلوگرم

باقی مانده است.

در نتیجه مصرف نمونه:

۱٫۵ کیلوگرم

بوده است.

مصرف در واحد سطح:

۱٫۵ ÷ ۱۰ = ۰٫۱۵ کیلوگرم در مترمربع

است.

این عدد برای همان سطح و همان روش اجرا به دست آمده و الزاماً برای مصالح دیگر معتبر نیست.

—

۲۷. چرا تست واقعی بهتر از حدس است؟

چون یک سطح واقعی می‌تواند ویژگی‌هایی داشته باشد که از روی نام مصالح مشخص نیست.

دو نوع تراورتن ممکن است جذب متفاوت داشته باشند.

دو نوع آجر نیز ممکن است تخلخل یکسانی نداشته باشند.

حتی دو قسمت از یک ساختمان ممکن است به دلیل تفاوت در تمیزکاری یا پوشش قبلی، مصرف متفاوتی داشته باشند.

—

۲۸. محاسبه خرید برای پروژه‌های بزرگ

در پروژه‌های بزرگ بهتر است فرآیند به این شکل باشد:

اندازه‌گیری مساحت → تست مصرف → محاسبه مقدار پایه → برآورد پرت → خرید → اجرای آزمایشی → اجرای کامل

این روش می‌تواند از کمبود محصول در میانه پروژه جلوگیری کند.

همچنین از خرید بیش از حد و بلااستفاده ماندن محصول نیز جلوگیری می‌کند.

—

۲۹. عوامل افزایش‌دهنده مصرف

مهم‌ترین عوامل احتمالی عبارت‌اند از:

– تخلخل زیاد
– سطح زبر
– جذب بالا
– کثیفی و نیاز به اجرای مجدد
– روش اجرای نامناسب
– هدررفت هنگام اسپری
– اجرای چند مرحله‌ای
– جذب زیاد در منافذ
– وجود سطح ناهموار

—

۳۰. عوامل کاهش‌دهنده مصرف

از جمله:

– سطح متراکم
– سطح کم‌تخلخل
– اجرای یکنواخت
– ابزار مناسب
– کنترل میزان مصرف
– آماده‌سازی مناسب
– کاهش هدررفت

البته کاهش مصرف نباید به حدی باشد که پوشش یا عملکرد موردنظر تأمین نشود.

—

۳۱. عایق آماده مصرف یا کنسانتره؛ کدام برای محاسبه ساده‌تر است؟

در محصول آماده مصرف، محاسبه معمولاً براساس مقدار محصول آماده برای اجرای سطح انجام می‌شود.

در محصول کنسانتره، ابتدا باید نسبت رقیق‌سازی در نظر گرفته شود.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط پادنار، کنسانتره با نسبت اعلامی ۱ کیلوگرم به ۸۰ لیتر آب رقیق می‌شود.

انتخاب بین این دو شکل محصول می‌تواند به نوع پروژه، حجم کار، حمل‌ونقل، محل اختلاط و دستورالعمل فنی بستگی داشته باشد.

—

۳۲. نکته مهم درباره اعلام عدد مصرف در تبلیغات

اعلام یک عدد ثابت مانند:

«یک کیلو برای X مترمربع در تمام مصالح»

بدون ذکر نوع سطح و شرایط اجرا، ممکن است از نظر فنی گمراه‌کننده باشد.

بهتر است مصرف به شکل مشروط بیان شود:

«میزان مصرف با توجه به جذب و تخلخل سطح تعیین می‌شود و قبل از اجرای کامل، تست مصرف انجام می‌گیرد.»

این بیان هم فنی‌تر است و هم برای مشتری قابل اعتمادتر.

—

۳۳. برآورد اقتصادی

وقتی مقدار مصرف مشخص شود، هزینه مواد نیز به‌سادگی قابل محاسبه است:

هزینه مواد = مقدار مصرف × قیمت واحد محصول

اما هزینه نهایی پروژه فقط قیمت ماده نیست.

عوامل دیگری مانند:

– آماده‌سازی سطح
– دستمزد اجرا
– تجهیزات
– داربست یا دسترسی
– حمل‌ونقل
– پرت
– تعمیرات اولیه

نیز ممکن است در هزینه کل مؤثر باشند.

—

۳۴. محاسبه برای نمای پادنار

برای پروژه‌هایی که از عایق رطوبتی شفاف پادنار استفاده می‌شود، می‌توان ابتدا مساحت هر نوع مصالح را جداگانه محاسبه کرد.

سپس با اجرای تست واقعی روی همان مصالح، مقدار مصرف در واحد سطح به دست آید.

در مورد کنسانتره، نسبت اعلامی پادنار:

۱ کیلوگرم + ۸۰ لیتر آب

است.

پس از مشخص شدن مصرف واقعی، مقدار کنسانتره یا محصول آماده مصرف موردنیاز پروژه قابل برآورد خواهد بود.

—

۳۵. چک‌لیست محاسبه مصرف

☐ مساحت دقیق مشخص شده است.

☐ نوع هر مصالح مشخص شده است.

☐ قسمت‌های بدون پوشش کسر شده‌اند.

☐ میزان جذب سطح بررسی شده است.

☐ تست موضعی انجام شده است.

☐ مصرف واقعی اندازه‌گیری شده است.

☐ مقدار پرت احتمالی در نظر گرفته شده است.

☐ نوع محصول مشخص شده است.

☐ نسبت رقیق‌سازی کنسانتره بررسی شده است.

☐ مقدار خرید نهایی محاسبه شده است.

—

۳۶. جمع‌بندی فصل بیستم

محاسبه میزان مصرف عایق رطوبتی بی‌رنگ و شفاف باید بر اساس مساحت واقعی، نوع مصالح، میزان جذب و شرایط اجرای پروژه انجام شود.

فرمول پایه عبارت است از:

مقدار کل محصول = مساحت × مصرف واقعی در واحد سطح

اما مصرف واقعی بهتر است از طریق تست روی همان سطح تعیین شود.

برای تراورتن، لایمستون، دهبید، آجر نسوز، آجر سه‌سانتی، بتن، سیمان، چوب، ترمووود و کاهگل نمی‌توان بدون آزمایش، یک میزان مصرف ثابت و قطعی اعلام کرد.

همچنین در محصول کنسانتره باید بین مقدار کنسانتره و حجم آب مورد استفاده برای رقیق‌سازی تفاوت قائل شد.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط پادنار، نسبت اعلامی کنسانتره این مجموعه ۱ کیلوگرم محصول به ۸۰ لیتر آب است.

در نهایت، بهترین روش برای برآورد دقیق این است:

اندازه‌گیری سطح → تست موضعی → اندازه‌گیری مصرف واقعی → محاسبه کل → در نظر گرفتن پرت اجرایی → خرید محصول

این روش هم از کمبود محصول در زمان اجرا جلوگیری می‌کند و هم احتمال خرید بیش از نیاز را کاهش می‌دهد.

جهت مشاوره رایگان با پادنار به شماره ۰۹۲۲۱۶۹۶۵۰۹ پیام دهید.